Fabio Quartararo - 0,3 δευτερόλεπτα ταχύτερος από πέρυσι στο Phillip Island, αλλά αντί για 4ος τότε… 17ος τώρα! - “Καμία τύχη”
“Οι άλλες μοτοσυκλέτες είναι ταχύτερες με τα νέα ελαστικά της Michelin, εμείς όχι”
Από τον
Κώστα Γκαζή
20/10/2023
Πέντε ημέρες μετά το βάθρο στην Ινδονησία, ο Quartararo σημείωσε τον… 17ο καλύτερο χρόνο στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά του Phillip Island, 1.427 δευτερόλεπτα πιο αργός από τον χρόνο του το 2022, αναζητώντας -μάταια μέχρι στιγμής- την αιτία που τον “φρενάρει”.
Μπορεί ο Augusto Fernandez να έκοψε τον Γάλλο κατά την προσπάθεια του για επίτευξη ενός καλού χρόνου που θα τον έφερνε απευθείας στα Q2 -κάτι για το οποίο τιμωρήθηκε με +3 θέσεις στη σχάρα εκκίνησης-, όμως ο Fabio δεν πιστεύει πως ο αναβάτης της GASGAS του στέρησε την ευκαιρία για κάτι καλύτερο από το 1:29.4 που πέτυχε. “Ήμουν ήδη μισό δευτερόλεπτο πίσω μετά τα Luckey Heights, ίσως να είχα βελτιώσει τον χρόνο μου ελάχιστα, αλλά δεν είχα καμία πιθανότητα για απευθείας είσοδο στα Q2.”
“Με τον καλύτερο χρόνο μου φέτος οδηγούσα ξεκάθαρα στο όριο. Πέρυσι στα Q1, ήμουν 5ος με χρόνο 1:27.973 (σσ. και 4ος στα FP2 με 1:29.614). Στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά του 2023 με χρόνο 1:29.4 είμαι 17ος. Αυτό είναι εξωφρενικό.” Μάλλον το ίδιο πρέπει να πιστεύει και ο ομόσταυλός του, Franco Morbidelli, που τερμάτισε… τελευταίος, στην 22η θέση, δηλώνοντας “μας λείπει η ταχύτητα στην στροφή, μας λείπει και η τελική ταχύτητα…”
Προσπαθώντας να καταλάβει την αιτία της δυσκολίας επίτευξης χρόνου με τη μοτοσυκλέτα της Yamaha, ο Fabio παραπονέθηκε για μια ακόμη φορά πως “η προηγούμενη καλή συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας στις στροφές και η ευκολία αλλαγής κατεύθυνσης έχουν χαθεί εντελώς. Η δύναμη μας έγινε η αδυναμία μας.”
Ο Πρωταθλητής του 2021 δήλωσε ανήμπορος να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους η απόδοση της Μ1 έχει τέτοιες δραματικές εναλλαγές. “Δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει. Στην Ινδία, βάθρο. Καταστροφή στην Ιαπωνία. Πιο πρόσφατα, βάθρο ξανά στην Ινδονησία. Δεν καταλαβαίνω. Στην Ινδονησία περίμενα ένα καλό αποτέλεσμα, όμως τη στιγμή εκείνη η Michelin μας έδωσε τα νέα ελαστικά της. Δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε με τα ελαστικά αυτά. Οι άλλες μοτοσυκλέτες είναι ταχύτερες με αυτά, εμάς όμως έχουν επιδράσει αρνητικά.”
Από το Remote Garage της πανδημίας και το ρομπότ-scanner NTB-01 που χαρτογραφεί τις πίστες, μέχρι τη νέα Ducati Lenovo Racing Intelligence, η Ducati έχει χτίσει ίσως το πιο προηγμένο ψηφιακό οικοσύστημα στο MotoGP.
Όταν το 2020 η πανδημία περιόρισε δραστικά την παρουσία μηχανικών στα GP, η Ducati και η Lenovo έστησαν σχεδόν από το μηδέν ένα ψηφιακό σύστημα, το Remote Garage. Με αυτό, δεκάδες μηχανικοί μπορούσαν να συνδέονται ζωντανά από τη Μπολόνια με τα γκαράζ στις πίστες, να αναλύουν δεδομένα, να τρέχουν προσομοιώσεις και να στέλνουν αποτελέσματα, ενημερώσεις και αποφάσεις σε πραγματικό χρόνο.Λίγα χρόνια αργότερα, ήρθε να προστεθεί και το ρομπότ NTB-01 της Lenovo, ένα αυτόνομο όχημα που χαρτογραφεί κάθε πίστα σε τρισδιάστατο επίπεδο, συλλέγοντας εκατομμύρια δεδομένα ανά δευτερόλεπτο και δημιουργώντας ένα ψηφιακό “αντίγραφο” του σιρκουί. Με αυτό, οι μηχανικοί μπορούν να δοκιμάζουν ρυθμίσεις και στρατηγικές πριν καν βγουν οι αναβάτες στην πίστα.
Έχοντας ήδη εδραιώσει τα ψηφιακά αυτά θεμέλια, η Ducati κάνει το επόμενο βήμα στο 2026.
Ducati Lenovo Racing Intelligence: ο “εγκέφαλος” της ομάδας
Στην παρουσίαση της Ducati GP26, η ιταλική εταιρεία αποκάλυψε την Ducati Lenovo Racing Intelligence, ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης σχεδιασμένο αποκλειστικά για τις ανάγκες της ομάδας.
Δεν πρόκειται για κάποιο φουτουριστικό gadget για τον αναβάτη, αλλά για μια πλατφόρμα που συνδυάζει ιστορικά δεδομένα, δεδομένα σε πραγματικό χρόνο και προσομοιώσεις με στόχο να αναλύει τι λειτούργησε και τι όχι στο παρελθόν, να προβλέπει χιλιάδες πιθανά σενάρια πριν αυτά συμβούν στην πίστα και τελικά να προτείνει ρυθμίσεις, στρατηγικές και κατευθύνσεις εξέλιξης.
Όπως... εξήγησε το ίδιο το σύστημα, στην παρουσίαση της εργοστασιακής ομάδας MotoGP, κάθε γύρος και κάθε δοκιμή τροφοδοτεί έναν κύκλο συνεχούς μάθησης, όπου οι προηγούμενες σεζόν δεν είναι απλώς ιστορία, αλλά ζωντανό σύνολο δεδομένων που διαμορφώνει το μέλλον!
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η Ducati δεν ξεκινά ποτέ από το μηδέν. Πριν καν βγει η μοτοσυκλέτα στην πίστα, έχουν ήδη τρέξει χιλιάδες ψηφιακά τεστ, με τις ενδεδειγμένες λύσεις να έχουν προκριθεί για πραγματική δοκιμή.
Όλα αυτά αναπόφευκτα εγείρουν την ερώτηση, πόσο κινδυνεύουμε τα τεχνολογικά βοηθήματα να “πνίξουν” το πιο πολύτιμο εργαλείο στα MotoGP, την αίσθηση του αναβάτη.
Ο Marc Marquez το ξεκαθαρίζει, "Η τεχνολογία προχωρά και είμαστε τυχεροί που έχουμε τη Lenovo να βοηθά τους μηχανικούς της Ducati. Αυτό είναι το μέλλον. Δεν μπορείς να πολεμήσεις το μέλλον. Αν έχουμε τα εργαλεία, πρέπει να τα χρησιμοποιούμε. Αλλά, είτε μιλάμε για AI είτε για οτιδήποτε άλλο, στο τέλος η τελική απόφαση ανήκει στους ανθρώπους. Αυτό είναι το πιο σημαντικό."
Όμως και ο Pecco Bagnaia δείχνει να έχει την ίδια άποψη, καθώς βλέπει την AI ως ένα πανίσχυρο φίλτρο δεδομένων, αλλά όχι ως αντικαταστάτη της αίσθησης στην πίστα, "Στα ηλεκτρονικά είμαστε πολύ μπροστά με αυτό το νέο σύστημα. Ίσως γίνει πιο εύκολο να ανακαλύπτουμε νέα πράγματα. Αλλά όταν μιλάμε για το τι νιώθουμε πάνω στη μοτοσυκλέτα, το feedback μας είναι πιο σημαντικό. Τα συστήματα AI μπορούν να προσθέσουν μικρές λεπτομέρειες, όχι να αντικαταστήσουν τον αναβάτη."
Η Ducati δεν έφτασε τυχαία εδώ. Από το Remote Garage, στο NTB-01 και τώρα στην Ducati Lenovo Racing Intelligence, έχει χτίσει ένα ψηφιακό οικοσύστημα που μετατρέπει την πληροφορία σε αγωνιστικό όπλο χάρη στη συνεργασία της με τον κύριο χορηγό της, Lenovo.
Τα MotoGP παραμένουν ένα κορυφαίο Πρωτάθλημα ανθρώπων που οδηγούν στο όριο, στηριζόμενοι στην αίσθηση ελαστικών που γλιστρούν, και αποφασίζοντας σε κλάσματα του δευτερολέπτου.
Τα τεχνολογικά συστήματα καλούνται να βελτιώσουν τις επιδόσεις των ανθρώπων-αναβατών προσφέροντας περισσότερη γνώση στο σετάρισμα των μοτοσυκλετών τους, αλλά Marquez και Bagnaia τονίζουν πως σε καμία περίπτωση εκείνα δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τους αγωνιζόμενους στην οδήγηση -τουλάχιστον όχι σήμερα. Το μέλλον κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς μας επιφυλάσσει, όμως δεν θα ήταν καθόλου απίθανο να φτάσουμε κάποια στιγμή και στη δημιουργία αγώνων ρομποτικών μοτοσυκλετών -θυμηθείτε το Yamaha Motobot. Μέχρι τότε, ο άνθρωπος συνεχίζει να κρατάει το τιμόνι, και τα ηλεκτρονικά έχουν απλώς βοηθητικό ρόλο.
