Φοράς λίγα στην μοτοσυκλέτα αποζημιώνεσαι και λιγότερο. Η πρακτική των ασφαλιστικών στην Γερμανία.

Μειώνουν τις αποζημιώσεις για ελαφρά εξοπλισμένους αναβάτες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/9/2021

Στην Ελλάδα της σαγιονάρας και του τυφλόνους που θα σχολιάσει πως το να μιλά κανείς για καλοκαιρινά μπουφάν και γάντια είναι μέρος απώτερου σχεδίου με στόχο την τσέπη του και όχι την ασφάλειά του, η παρακάτω είδηση θα ακουστεί σίγουρα σαν θεωρία συνομωσίας: Οι ασφαλιστικές εταιρείες στην Γερμανία χρησιμοποιούν ως μοχλό πίεσης για να μειώσουν τις αποζημιώσεις που δίνουν στα θύματα τροχαίων, το κατά πόσο φορούσαν πλήρη εξοπλισμό αναβάτη. Ο νόμος στην Γερμανία δεν έχει αλλάξει, μονάχα η μη χρήση κράνους διώκεται από τον νόμο και δεν υπάρχει πρόστιμο αν οδηγείς χωρίς προστατευτικό μπουφάν. Ο μη σωστά εξοπλισμένος αναβάτης υπάρχει και στην Γερμανία όπως υπάρχει και παντού, αλλά δεν αποτελεί τον βασικό κορμό του μοτοσυκλετισμού, όπως συμβαίνει εδώ σε εμάς.

Σύμφωνα με το βερολινέζικο German Insurance Association (GDV), τον σύνδεσμο που εκπροσωπεί 460 ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, η αποζημίωση ενός θύματος θα μπορούσε να μειωθεί σημαντικά για συγκεκριμένους τύπους κακώσεων καθώς το να μην φορά επαρκή εξοπλισμό ασφαλείας φανερώνει αμέλεια για την δική του ασφάλεια, πράγμα που μπορεί να επιφέρει αντίστοιχες μειώσεις.

Οι αποφάσεις του GDV προφανώς και βάζουν μπροστά το συμφέρον των ασφαλιστικών εταιρειών, έχουν ήδη εφαρμοστεί σε διάφορες περιπτώσεις και φυσικά δεν επηρεάζουν στο παραμικρό το εθνικό σύστημα υγείας της Γερμανίας (GKV-Spitzenverband) που προφανώς και καλύπτει τα έξοδα νοσηλείας. Οι αποφάσεις του GDV έχουν να κάνουν μόνο με την αποζημίωση που καλείται να δώσει η ασφαλιστική εταιρεία του θύτη, στο θύμα. Σύμφωνα με τον γερμανικό νόμο το εθνικό σύστημα υγείας μπορεί να ζητήσει τα έξοδα νοσηλείας, περίθαλψης κτλ μόνο στην περίπτωση που έχει διαπραχθεί έγκλημα ή σκόπιμη πρόκληση αυτοτραυματισμού, όχι στην περίπτωση δηλαδή που κάποιος κατέληξε τραυματισμένος στο νοσοκομείο γιατί χτυπήθηκε από αυτοκίνητο ενώ οδηγούσε αμέριμνος την μοτοσυκλέτα του, φορώντας μόνο το κράνος από εξοπλισμό αναβάτη.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες στην Γερμανία μπορεί λοιπόν να προσπαθήσουν να μειώσουν το κόστος με βάση τον προστατευτικό εξοπλισμό που φορούσε ο αναβάτης την ώρα του ατυχήματος, χωρίς αυτό να αποτελεί πανάκεια για τον τρόπο λειτουργείας τους, αλλά έχει ήδη συμβεί και αποτελεί μάλιστα και οδηγία του GDV προς το μέλη του, οπότε και θα συμβαίνει περισσότερο στο μέλλον. Οι Γερμανοί δεν χρειάζονται βέβαια και ιδιαίτερα μαθήματα για να οδηγούν με πλήρη εξοπλισμό ασφαλείας, αυτό είναι κάτι που πρωτίστως συμβαίνει στην Ελλάδα, και είναι ένα καλό σημείο προβληματισμού για το πόσο μακριά είμαστε σε αυτό το θέμα. Άλλωστε το πρώτο σχόλιο που περιμένουμε είναι πως αυτά είναι λογικά πράγματα για την Γερμανία αλλά δεν μπορείς να γυρνάς με μπουφάν το καλοκαίρι στους 40 βαθμούς, αγνοώντας πόση υγρασία και ζέστη μπορεί να έχει το Μόναχο (για παράδειγμα). Έχουμε καταρρίψει πολλές φορές τον ισχυρισμό πως η ζέστη θέλει γυμνό δέρμα με επιχειρήματα, αλλά κυρίως με το παράδειγμά μας. Ίσα – ίσα που η προστασία από τον ήλιο με διάτρητο μπουφάν και αντίστοιχα γάντια, κάνει την οδήγηση στον καύσωνα ευκολότερη από το εκτεθειμένο δέρμα που αναπτύσσει πολλαπλάσια θερμοκρασία… Προφανώς ούτε λόγος για τον χειμώνα. Εμείς θα θέλαμε να δούμε τους αναβάτες να εξοπλίζονται από μόνοι τους με κατάλληλο ρουχισμό και τις ασφαλιστικές να μην κοιτούν νέους τρόπους περιορισμού των αποζημιώσεων.

Ο Jonathan Rea ξανά σε Honda! Πρώτες εντυπώσεις από την CBR1000RR-R SP στις WSBK δοκιμές!

“Νιώθω λίγο όπως τότε που πήγα στην Kawasaki”
jonathan
Από τον

Παύλο Καρατζά

21/1/2026

Μόλις χτες, 20 Ιανουαρίου 2026, ο Jonathan Rea ξεκίνησε και επίσημα μια νέα καριέρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike ως αναβάτης δοκιμών της Honda.

Τα τελευταία χρόνια τα κατορθώματα της Honda στο WSBK είναι απογοητευτικά και πρέπει να πάμε σχεδόν 20 χρόνια πίσω για να θυμηθούμε τον τελευταίο της τίτλο που ήταν το 2007 με αναβάτη τον James Toseland. Τελευταία νίκη σε στεγνό οδόστρωμα για την Honda ήταν με τον Jonathan Rea το 2014 στο Portimao και τελευταία νίκη σε βρεγμένο πέτυχε ο αείμνηστος Nicky Hayden στην Sepang το 2016.

Rea

Οι Ιάπωνες θέλουν να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί και για τον λόγο αυτό προσέλαβαν και τον θρύλο του WSBK, Jonathan Rea ως αναβάτη δοκιμών και εξέλιξης. Ο Rea αγωνιζόταν για πολλά χρόνια με μοτοσυκλέτες Honda, τόσο στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας, όσο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike. Έφυγε το 2014 για να πάει στην Kawasaki, με την συνέχεια να είναι γνωστή σε όλους.

Χτες ο Βορειοϊρλανδός είχε την πρώτη του επαφή με την μοτοσυκλέτα και δήλωσε στο speedweek: “Φυσικά δεν ήμουν 100% καλά, το γόνατό μου, στο οποίο είχα υποβληθεί σε εγχείρηση πριν από δέκα εβδομάδες, εξακολουθούσε να με πονάει πολύ. Είχα κάποια προβλήματα, ειδικά στις δεξιές στροφές. Και μετά, στο αεροπλάνο, κρύωσα. Παρ' όλα αυτά, ήταν ωραίο να ξεκινήσω τη νέα μου δουλειά – είναι διαφορετική. Όταν κοιτάς μια μοτοσυκλέτα από έξω, πάντα είσαι περίεργος να μάθεις πώς είναι να την οδηγείς. Ήταν μια καλή μέρα για να καταλάβω από πού ξεκινάμε με την ομάδα.

Rea

Από το 2014, η μοτοσυκλέτα έχει αλλάξει πολύ. Το 2020 ήρθε η εντελώς νέα μοτοσυκλέτα και από τότε έχουν γίνει πολλές αναβαθμίσεις. Το θετικό είναι ότι μετά την περίοδο μου στην Honda, στην Kawasaki και στην Yamaha, μπόρεσα να αποκτήσω επιπλέον εμπειρία και οι πληροφορίες αυτές βοηθούν να κατατάξω τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της μοτοσυκλέτας. Ήμουν ευχάριστα έκπληκτος από τα ηλεκτρονικά, πρέπει να επικεντρωθούμε στο να βρούμε περισσότερη πρόσφυση στο πίσω τροχό. Η Honda εργάζεται σκληρά σε όλους τους τομείς της μοτοσυκλέτας, σπάνια είχα τόσους πολλούς τεχνικούς γύρω μου. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα εργάστηκαν πολύ στα ηλεκτρονικά. Ωστόσο, ο σκοπός τους δεν είναι να δημιουργήσουν πρόσφυση, αυτό είναι πρώτα απ' όλα έργο της μοτοσυκλέτας.

Rea

Όταν άνοιγα τέρμα το γκάζι στο πρώτο μου γύρο στην ευθεία, σκέφτηκα πόσο ωραίο είναι να έχεις ισχύ. Στην τέταρτη, πέμπτη και έκτη ταχύτητα, η μοτοσυκλέτα έχει πραγματικά δύναμη, ο κινητήρας είναι ισχυρός. Νιώθω λίγο όπως τότε που πήγα στην Kawasaki. Τότε δούλευα για πολλά χρόνια με μια εργοστασιακή ομάδα και είχα μηχανικούς στο πλευρό μου που εμπιστεύονταν την κρίση μου. Όταν ήρθε ο Leon Haslam, μπόρεσε να οδηγήσει γρήγορα τη μοτοσυκλέτα, το ίδιο και ο Alex Lowes. Για μένα, λοιπόν, η βελτίωση της μοτοσυκλέτας ήταν πάντα μέρος της δουλειάς μου και νιώθω άνετα με αυτό. Με τα χρόνια, έχω συνεργαστεί με διάφορες ομάδες και αρχιμηχανικούς. Οι μοτοσυκλέτες είχαν διαφορετικούς χαρακτήρες και βρισκόταν σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης. Έχω μια σαφή ιδέα για το πώς να κάνω μια μοτοσυκλέτα γρήγορη. Είναι στο χέρι των τεχνικών να το υλοποιήσουν. Ήμουν επίσης σε ομάδες που δεν ήθελαν να ακούσουν και πίστευαν ότι είχαν καλύτερες ιδέες από εμένα”.