GP Qatar – Moto2 / Moto3: Καθολική επικράτηση ΚΤΜ

Το θέαμα δεν έλειψε και στις δύο κατηγορίες
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/3/2020

Μπορεί τα φώτα της πίστας του Losail να μην έπεσαν πάνω στις μοτοσυκλέτες των MotoGP, μιας και ο αγώνας της μεγάλης κατηγορίας ακυρώθηκε λόγω των μέτρων που παίρνει η κυβέρνηση του Qatar για την εξάπλωση του κορονωϊού, αλλά η μεσαία και η μικρή κατηγορία προσέφεραν μπόλικο θέαμα, αντισταθμίζοντας την απώλεια.

Στην Moto2, ο Tetsuta Nagashima έγραψε ιστορία, παίρνοντας την παρθενική του νίκη στα GP με την ομάδα της Red Bull KTM Ajo. Στα δοκιμαστικά πριν τον αγώνα, ο Ιάπωνας δεν είχε τα αποτελέσματα που ήθελε, αλλά κατά την διάρκεια του αγώνα πάλεψε σκληρά, κερδίζοντας διαρκώς θέσεις, ενώ ο Luca Marini που είχε τεθεί από νωρίς επικεφαλής του αγώνα, με τα μισά είχε μια δραματική κάμψη στην απόδοσή του, εξαιτίας των φθαρμένων ελαστικών, που τον οδήγησε και σε πτώση λίγο πριν το τέλος. Τρεις γύρους πριν το τέλος ο Nagashima έκανε την κίνησή του και πέρασε μπροστά από τους αντιπάλους του με ένα εξαιρετικά γρήγορο γυρολόγιο, με τους Ena Bastianini και Lorenzo Baldassarri να τον καταδιώκουν. Ο Nagashima όμως δεν άφησε περιθώρια και είδε πρώτος την καρό σημαία, κατακτώντας όχι μόνο την πρώτη του νίκη, αλλά και τον πρώτο του τερματισμό σε βάθρο. Είναι πλέον και ο πρώτος Ιάπωνας που παίρνει νίκη στην μεσαία κατηγορία, μετά τον αδικοχαμένο Shoya Tomizawa ο οποίος είχε νικήσει στον πρώτο αγώνα που έγινε ποτέ για την Moto2, πίσω στο 2010. Μάλιστα, η συγκίνησή του ήταν τέτοια, που ξέσπασε σε κλάματα στον γύρο μετά τον τερματισμό.

Πίσω από τον Nagashima τερμάτισε ο Baldassari με διαφορά 1,3 δευτερόλεπτα, αλλά η διαφορά του από τον τρίτο αναβάτη, τον Enea Bastianini, ήταν ελάχιστη. Ο Joe Roberts, o πρώτος Αμερικανός αναβάτης που ήταν κάτοχος της pole position, τερμάτισε τέταρτος σημειώνοντας μια εξαιρετική επίδοση, καθώς μέχρι τον αγώνα του Qatar δεν είχε τερματίσει ποτέ μέσα στην πρώτη δεκάδα. Πίσω του τερμάτισε ο Remi Gardner, ο Jorge Navarο και ο Marcel Schrotter (με αυτή τη σειρά), ενώ στην όγδοη θέση βρέθηκε ο Aron Canet που έκανε το ντεμπούτο του στην κατηγορία. Την πρώτη δεκάδα συμπλήρωσαν ο Xavi Vierge και ο Thomas Luthi.

Στην Moto3, ο Albert Arenas έδωσε ένα πραγματικό ρεσιτάλ οδήγησης στον τελευταίο γύρο και κατάφερε να πάρει τη νίκη από τον John McPhee. Στο, τυπικό για την κατηγορία της Moto3, φινάλε όπου ένα σμήνος αναβατών αλλάζει διαρκώς θέσεις οδηγώντας όλοι μαζί σε έναν φρενήρη ρυθμό, μια σύγκρουση στα φρένα μεταξύ των Darryn Binder και Tony Arbolino, που είχε σαν αποτέλεσμα να βγει εκτός ο Binder, σκόρπισε το γκρουπ των πρωτοπόρων κι έδωσε την ευκαιρία στον Arbolino να μπει μπροστά από τον McPhee. Ο Σκωτσέζος αναβάτης ρίσκαρε στα φρένα της τελευταίας στροφής για να ξαναπάρει την πρωτιά, αλλά ο Arbolino είχε φροντίσει να επιλέξει την σωστή γραμμή και να διατηρήσει την κατάλληλη απόσταση, για να πάρει αυτός την καρό σημαία.

Αυτή ήταν και η 100η νίκη της ΚΤΜ στα GP και η πρώτη του αυστριακού εργοστασίου στην συγκεκριμένη πίστα. Το δράμα όμως δεν περιορίστηκε στους δύο πρώτους, καθώς ο Jaume Masia πήρε ποινή λόγω υπέρβασης των ορίων της πίστας, κάτι που αυτομάτως τον έθεσε εκτός βάθρου με τον Ai Ogura να παίρνει την θέση του. Ο Masia που τερμάτισε τέταρτος, δεν ήταν ο μοναδικός αναβάτης που τιμωρήθηκε με αντίστοιχη ποινή. Οι Rodrigo, Arbolino, Fernandez και Alcoba έχασαν όλοι από μία θέση, με τον Tatsuki Suzuki να ανεβαίνει στην πέμπτη θέση και τον Alcoba την έβδομη. Ο Salac τερμάτισε όγδοος μπροστά από τον Foggia, με τον Fernandez να κλείνει την δεκάδα.

 

Αποτελέσματα Moto2
1
Tetsuta Nagashima
Red Bull KTM Ajo
(Kalex)
2
Lorenzo Baldassarri
Flexbox HP 40
(Kalex)
3
Enea Bastianini
Italtrans Racing Team
(Kalex)
4
Joe Roberts
American Racing
(Kalex)
5
Remy Gardner
Onexox TKKR SAG Team
(Kalex)
6
Jorge Navarro
Beta Tools Speed Up
(Speed Up)
7
Marcel Schrotter
Liqui Moly Intact GP
(Kalex)
8
Aron Canet
Aspar Team
(Speed Up)
9
Xavi Vierge
Petronas Sprinta Racing
(Kalex)
10
Thomas Luthi
Liqui Moly Intact GP
(Kalex)
11
Bo Bendsneyder
NTS RW Racing GP
(NTS)
12
Marco Bezzecchi
SKY Racing Team VR46
(Kalex)
13
Fabio Di Giannantonio
Beta Tools Speed Up
(Speed Up)
14
Jake Dixon
Petronas Sprinta Racing
(Kalex)
15
Stefano Manzi
MV Agusta Forward Racing
(MV Agusta)
16
Edgar Pons
Federal Oil Gresini Moto2
(Kalex)
17
Hector Garzo
Flexbox HP 40
(Kalex)
18
Nicolo Bulega
Federal Oil Gresini Moto2
(Kalex)
19
Hafizh Syahrin
Aspar Team
(Speed Up)
20
Jorge Martin
Red Bull KTM Ajo
(Kalex)
21
Simone Corsi
MV Agusta Forward Racing
(MV Agusta)
22
Andi Farid Izdihar
IDEMITSU Honda Team Asia
(Kalex)
23
Jesko Raffin
NTS RW Racing GP
(NTS)
24
Lorenzo Dalla Porta
Italtrans Racing Team
(Kalex)
25
Somkiat Chantra
IDEMITSU Honda Team Asia
(Kalex)

 

Αποτελέσματα Moto3
1
Albert Arenas
Aspar Team Gaviota
(KTM)
2
John McPhee
Petronas Sprinta Racing
(HONDA)
3
Ai Ogura
Honda Team Asia
(HONDA)
4
Jaume Masia
Leopard Racing
(HONDA)
5
Tatsuki Suzuki
SIC58 Squadra Corse
(HONDA)
6
Gabriel Rodrigo
Kömmerling Gresini Moto3
(HONDA)
7
Jeremy Alcoba
Kömmerling Gresini Moto3
(HONDA)
8
Filip Salac
Rivacold Snipers Team
(HONDA)
9
Dennis Foggia
Leopard Racing
(HONDA)
10
Raul Fernandez
Red Bull KTM Ajo
(KTM)
11
Sergio Garcia
Estrella Galicia 0,0
(HONDA)
12
Deniz Öncü
Red Bull KTM Tech 3
(KTM)
13
Alonso Lopez
Sterilgarda Max Racing Team
(HUSQVARNA)
14
Kaito Toba
Red Bull KTM Ajo
(KTM)
15
Tony Arbolino
Rivacold Snipers Team
(HONDA)
16
Andrea Migno
SKY Racing Team VR46
(KTM)
17
Romano Fenati
Sterilgarda Max Racing Team
(HUSQVARNA)
18
Yuki Kunii
Honda Team Asia
(HONDA)
19
Ayumu Sasaki
Red Bull KTM Tech 3
(KTM)
20
Ryusei Yamanaka
Estrella Galicia 0,0
(HONDA)
21
Carlos Tatay
Reale Avintia Racing
(KTM)
22
Stefano Nepa
Aspar Team Gaviota
(KTM)
23
Davide Pizzoli
BOE Skull Rider Facile Energy
(KTM)
24
Riccardo Rossi
BOE Skull Rider Facile Energy
(KTM)
25
Jason Dupasquier
CarXpert PruestelGP
(KTM)
26
Khairul Idham Pawi
Petronas Sprinta Racing
(HONDA)
27
Maximilian Kofler
CIP Green Power
(KTM)
28
Celestino Vietti
SKY Racing Team VR46
(KTM)
29
Dirk Geiger
CarXpert PruestelGP
(KTM)

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες