H Tech3 με ΚΤΜ!

Συμφωνία για τρία χρόνια
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/3/2018

Είχαμε γράψει πριν από λίγες μέρες ότι η Tech 3 ανακοίνωσε πως από το 2019 θα σταματήσει την συνεργασία της με την Yamaha –ως δορυφορική της ομάδα- με τις φήμες να οργιάζουν σχετικά με μια επικείμενη συμφωνία με την ΚΤΜ. Επίσημα ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί κάτι, αλλά οι πρώτες δηλώσεις του ιδιοκτήτη της Tech3, Herve Poncharal, μετά την γνωστοποίηση για την ολοκλήρωση της συνεργασίας με την Yamaha, επιβεβαιώνουν και με το παραπάνω του λόγου το αληθές.
Όπως είπε ο Γάλλος, τους προτάθηκε μια συμφωνία η οποία συμπεριλαμβάνει κάτι που το περίμεναν από τότε που δημιουργήθηκε η Tech3, οπότε δεν μπορούσαν να αρνηθούν. Πιο συγκεκριμένα, η συμφωνία θα έχει χρονική διάρκεια τρία χρόνια και θα εξασφαλίζει στην ομάδα εργοστασιακές μοτοσυκλέτες. Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι μεγάλο ρόλο στην απόφαση της Tech3 να χωρίσουν οι δρόμοι τους με την Yamaha, έπαιξε και το γεγονός ότι ο Zarco δεν θα είχε εργοστασιακή Μ1 για φέτος. Αυτό ήταν κάτι που δυσαρέστησε τον Poncharal, όπως φάνηκε κι από τις δηλώσεις του: "Στα τελευταία δύο GP ο Zarco ήταν στο βάθρο, ενώ στην Valencia κόντεψε να κερδίσει. Όλοι περίμεναν κάτι ιδιαίτερο από τη Yamaha για να υποστηρίξει τον Zarco, όπως κάνει το HRC για τον Crutchlow και η Ducati για τον Petrucci. Αποδείξαμε και στις τελευταίες δοκιμές στην Doha ότι η υποστήριξη από την Yamaha είναι εξαιρετική και αρκετή για να μας φέρει στην κορυφή, αλλά ως δορυφορική ομάδα θέλουμε πάντα κάτι παραπάνω για να είμαστε πιο κοντά στους εργοστασιακούς αναβάτες."


Όπως αναφέρουμε και παραπάνω, ακόμη δεν έχει γίνει η επίσημη ανακοίνωση της συνεργασίας με την ΚΤΜ, αλλά ο Poncharal δεν δίστασε να την επιβεβαιώσει: "Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι η ανακοίνωση θα βγει σύντομα και θα ισχύει για τρία χρόνια, 2019, 2020 και 2021. Κάθε χρόνο θα έχουμε εργοστασιακές μοτοσυκλέτες με τα τελευταία τεχνικά χαρακτηριστικά. Για κάθε μία δηλαδή από αυτές τις χρονιές θα βρίσκονται στο grid τέσσερις μοτοσυκλέτες με τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά, αυτές της εργοστασιακής ομάδας και της Tech3."
Κι αν έχουν μείνει σε κάποιους ελάχιστες αμφιβολίες σχετικά με το ποιο θα είναι το εργοστάσιο που θα συνεργαστεί με την Tech3 η διευκρίνιση του Poncharal ότι έχει εμπλοκή στις κατηγορίες Moto2 και Moto3 κι ότι οι αναβάτες που θα φτάνουν από αυτές τις κατηγορίες θα μπαίνουν στην "junior team" στα MotoGP, διαλύει κάθε σκέψη.
Η Tech3, όπως και η ΚΤΜ, δεν έχει ανακοινώσει ακόμη τους αναβάτες της για το 2019, με τον Johann Zarco να αποτελεί στόχο των εργοστασιακών ομάδων. Το ερώτημα που γεννιέται, είναι αν αυτή η συμφωνία μεταξύ Tech3 και ΚΤΜ θα είναι ικανοποιητική σε βαθμό που να κρατήσει τον Zarco στην ομάδα. Ο ίδιος ο Poncharal δεν αποκλείει μια τέτοια πιθανότητα. Όπως δήλωσε, ο Γάλλος αναβάτης γνωρίζει πολύ καλά την προοπτική της συνεργασίας και είναι ιδιαίτερα ενθουσιασμένος μ' αυτήν, θεωρώντας την ως μία εξαιρετική πρόκληση. Αυτή τη στιγμή, ο Zarco με τον manager του θα εξετάσουν όλες τις εναλλακτικές και τις προτάσεις, αλλά δεν αποκλείεται να παραμείνει στην ομάδα, καθώς σύμφωνα με τις δηλώσεις του Herve Poncharal "η μπάλα βρίσκεται στο δικό του γήπεδο".
Μια παράπλευρη συνέπεια αυτής της συμφωνίας, είναι το ότι η Tech3 η οποία δραστηριοποιείται και στην Moto2, προφανώς θα μεταπηδήσει σε μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ, συμπίπτοντας και με την αλλαγή του ενιαίου κινητήρα στην κατηγορία από τον τετρακύλινδρο της Honda στον τρικύλινδρο της Triumph το 2019.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.