Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Alpe Adria: Νίκες Βεντούρα, Καρακώστα και Παπαγεωργίου – Όλα τα αποτελέσματα των Ελλήνων

Βάθρα και νίκες για την ελληνική αποστολή
alpe
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/5/2026

Ο πρώτος από τους έξι γύρους του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Alpe Adria διεξήχθη στο Grobnik της Κροατίας με έντονη την ελληνική παρουσία που πέτυχε νίκες και βάθρα.

SSP 300

Ο 13χρονος Αντώνης Βεντούρας είχε πάρει την pole position στην κατηγορία και ξεκίνησε έτσι τον αγώνα από την πρώτη σειρά εκκίνησης, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως οι υπόλοιποι αναβάτες είναι κατά αρκετά χρόνια μεγαλύτεροί του. Ο Έλληνας αναβάτης βρισκόταν στον πρώτο αγώνα στο μπροστινό γκρουπ συνεχώς και τελικά πήρε τη νίκη με slipstreaming, περνώντας μπροστά ακριβώς πριν τη γραμμή του τερματισμού.

Στον δεύτερο αγώνα, το σκηνικό ήταν παρόμοιο με τον νεαρό αναβάτη να βρίσκεται συνεχώς στο μπροστινό γκρουπ, τερματίζοντας τελικά δεύτερος σε μία συνολικά εξαιρετική εμφάνιση.

 

Sportbike

Στην κατηγορία συμμετείχε η Τόνια Κορρέ που μάλιστα πραγματοποίησε τον πρώτο της αγώνα πάνω στην σέλα της Yamaha R7 που θα αγωνίζεται από φέτος. Η 15χρονη αναβάτρια προσπάθησε να προσαρμοστεί στη νέα μοτοσυκλέτα και να μαζέψει δεδομένα για την συνέχεια του πρωταθλήματος. Στον πρώτο αγώνα τερμάτισε στη 10η θέση και στον δεύτερο αγώνα βελτιώνοντας τους χρόνους της, πήρε την 8η θέση.

 

STK 1000/SBK

Ο Δημήτρης Καρακώστας ξεκίνησε τον πρώτο αγώνα από τη 10η θέση και ανέβαινε συνεχώς παίρνοντας τελικά την 5η γενικής και την πρώτη θέση στα STK 1000. Ο Έλληνας αναβάτης ξεκίνησε τον δεύτερο αγώνα από την 9η θέση, τερμάτισε στην 7η θέση γενικής και δεύτερος στην κατηγορία STK 1000.

 

SSP 600-NG/STK 600

Στην κατηγορία αυτή είχαμε τρεις ελληνικές συμμετοχές, τους Αλέξανδρο Παπαγεωργίου, Σπύρο Μάριο Φουρθιώτη και Διονύση Μάρτη. Μάλιστα ο Φουρθιώτης στάθηκε άτυχος, καθώς αντιμετώπισε την Παρασκευή μηχανικό πρόβλημα με τη μοτοσυκλέτα του και δεν κατάφερε να αγωνιστεί.

Στον πρώτο αγώνα ο Παπαγεωργίου ξεκίνησε από την 6η θέση και ο Μάρτης από την 22η. Το τέλος του αγώνα βρήκε τον Παπαγεωργίου στην έκτη θέση γενικής και την τρίτη της κατηγορίας SSP, ενώ ο Μάρτης τερμάτισε 18ος.

Στον δεύτερο αγώνα, ο Παπαγεωργίου εκκινούσε από την 6η θέση και ο Μάρτης από την 18η. Ο Παπαγεωργίου ήταν από την αρχή στο μπροστινό γκρουπ και έδινε μάχες για το βάθρο. Η καρό σημαία τον βρήκε στην 6η θέση γενικής και στην τρίτη θέση της κατηγορίας SSP, με τον Μάρτη να τερματίζει 15ος και να συλλέγει τον πρώτο του βαθμό.

Αξίζει να αναφερθεί πως ο Παπαγεωργίου κέρδισε και τον σύντομο αγώνα Sprint, ανεβαίνοντας έτσι συνολικά τρεις φορές στο βάθρο των νικητών.