Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP, Barcelona 850 Test: Ο Bulega ταχύτερος των αναβατών δοκιμών

Γύρισε στην Catalunya ταχύτερα από τον ρεκόρ γύρου σε αγώνα του Pedro Acosta
bulega
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

20/7/2026

Η ιδιωτική δοκιμή του MotoGP που έγινε στην πίστα Barcelona-Catalunya δεν αφορούσε τους αναβάτες του πρωταθλήματος, ούτε τις μοτοσυκλέτες τους. Δεν δημοσιεύτηκαν αποτελέσματα, δεν βγήκαν φωτογραφίες και οι χρόνοι των λιγοστών αναβατών που έδωσαν το παρών αρχίζουν τώρα να διαρρέουν μέσω του διεθνούς Τύπου.

Ο λόγος για το τεστ που έγινε στη Βαρκελώνη με παρόντες μόνο αναβάτες δοκιμών των εργοστασίων: Nicolo Bulega για τη Ducati, Dani Pedrosa για την KTM, Takaaki Nakagami για τη Honda και Lorenzo Savadori για την Aprilia.

Οι χρόνοι τους είχαν ως εξής:

Nicolo Bulega - 1:39.232

Dani Pedrosa - 1:39.998

Takaaki Nakagami - 1:40.058

Lorenzo Savadori - 1:40.172

Ο Bulega ήταν ο ταχύτερος όλων, γεγονός που πιθανότατα δείχνει τον βαθμό ετοιμότητας του πρωτοτύπου της Ducati να φαντάζει πιο μπροστά από τον ανταγωνισμό, αλλά επίσης ενδέχεται να επηρεάζεται και από το γεγονός πως η ιταλική ομάδα έχει στις τάξεις της έναν ενεργό και φορμαρισμένο αθλητή που σαφώς βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση ετοιμότητας από τους τρεις βετεράνους δοκιμαστές των άλλων εργοστασίων.

Ενδεικτικά, ο χρόνος του Bulega απέχει περίπου 1,7 δευτερόλεπτα από το ρεκόρ πίστας που κατέχει ο Alex Marquez από το 2025 με 1:37.536. Ομολογουμένως οι χρόνοι δεν είναι συγκρίσιμοι, καθώς μιλάμε για χρόνο που επιτεύχθηκε σε κατατακτήριες δοκιμές (qualifying) με μαλακά λάστιχα και από έναν πιο έμπειρο αναβάτη σε μια διαδικασία time attack στην οποία δεδομένα πήρε ρίσκα για τον ταχύτερο χρόνο σε έναν γύρο.

Αν όμως τον αντιπαραβάλλουμε με γυρολόγια αγώνα, τότε ο χρόνος αυτός είναι ταχύτερος και από το απόλυτο ρεκόρ σε αγώνα του Pedro Acosta (1:39.664, το 2024) και από τον καλύτερο γύρο του φετινού νικητή του Grand Prix της Καταλονίας, Raul Fernandez (1:39.852).

Αυτή ήταν η τελευταία δοκιμή του MotoGP πριν την καλοκαιρινή διακοπή.