Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

TrialGP: Αήττητοι Bou και Abellan στην Ιταλία

Κυρίαρχοι στο Camerino - Συνεχίζουν την πορεία προς τον τίτλο
Trial GP
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/6/2026

Οι δύο Ισπανοί πρωταθλητές πέτυχαν το απόλυτο, κατακτώντας και τους τέσσερις αγώνες του διημέρου στις κατηγορίες TrialGP και TrialGP Women αντίστοιχα, ενισχύοντας σημαντικά τις θέσεις τους στην κορυφή της βαθμολογίας.

Με απόλυτους πρωταγωνιστές τους Toni Bou και Berta Abellan ολοκληρώθηκε ο τρίτος γύρος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος TrialGP 2026 και η επιστροφή του θεσμού στο Camerino της Ιταλίας για πρώτη φορά από το 1992, που συνοδεύτηκε από πολύ υψηλές θερμοκρασίες και εξαιρετικά απαιτητικές διαδρομές σε απότομες πλαγιές με χαλαρό έδαφος και ελάχιστη πρόσφυση. Οι συνθήκες αυτές δυσκόλεψαν ακόμη και τους κορυφαίους αναβάτες, χωρίς όμως να ανακόψουν την κυριαρχία του Toni Bou.

Ο πολυπρωταθλητής της Honda Montesa συνέχισε το αήττητο σερί του, φτάνοντας συνολικά τις δώδεκα συνεχόμενες νίκες σε αγώνες τη φετινή χρονιά. Το Σάββατο βρήκε απέναντί του έναν εξαιρετικό Matteo Grattarola, με τον Ιταλό της Beta να απολαμβάνει την υποστήριξη των συμπατριωτών του και να πιέζει τον Bou περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον μέχρι στιγμής στη σεζόν. Ο Grattarola κατέκτησε δύο δεύτερες θέσεις και στον δεύτερο αγώνα έφτασε μόλις λίγους βαθμούς μακριά από το να σπάσει το νικηφόρο σερί του Ισπανού.

TrialGP

Στον πρώτο αγώνα του Σαββάτου ο Bou επικράτησε με 16 βαθμούς ποινής, έντεκα λιγότερους από τον Grattarola, ενώ τρίτος ήταν ο Miquel Gelabert με ηλεκτρική Honda. Στον δεύτερο αγώνα η μάχη κορυφώθηκε, με τον Grattarola να ισοφαρίζει προσωρινά τον Bou, όμως ο αναβάτης της Montesa διαχειρίστηκε καλύτερα τα τελευταία εμπόδια και πήρε τη νίκη με διαφορά μόλις δύο βαθμών.

Η κυριαρχία του Bou συνεχίστηκε και την Κυριακή. Στον πρώτο αγώνα της ημέρας εκμεταλλεύτηκε ένα λάθος του Jaime Busto σε κρίσιμο σημείο της διαδρομής για να αποκτήσει προβάδισμα και να φτάσει στη νίκη μπροστά από τον αναβάτη της Beta. Τρίτος τερμάτισε ξανά ο Gelabert, ενώ ο Grattarola περιορίστηκε στην πέμπτη θέση.

Στον δεύτερο αγώνα της Κυριακής ο Bou χρειάστηκε να ανατρέψει την κατάσταση μετά από ένα δικό του λάθος, ωστόσο παρέμεινε ψύχραιμος στα πιο δύσκολα εμπόδια του Super Final και εξασφάλισε ακόμη μία νίκη. Δεύτερος ολοκλήρωσε ο Gabriel Marcelli, χαρίζοντας στη Montesa το απόλυτο αποτέλεσμα, ενώ ο Γάλλος Hugo Dufrese ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου.

“Ήταν ένα εξαιρετικό Σαββατοκύριακο για εμάς και μαζέψαμε πολλούς βαθμούς για το πρωτάθλημα. Ένιωθα πολύ καλά και στις δύο ημέρες και, παρά ένα μικρό λάθος στον δεύτερο αγώνα της Κυριακής, κατάφερα να παλέψω μέχρι το τέλος,” δήλωσε ο Bou.

TrialGP

Στην κατηγορία γυναικών, η Berta Abellan απάντησε ιδανικά στις δύο ήττες που είχε γνωρίσει στον προηγούμενο γύρο της Andorra από την Andrea Sofia Rabino. Η αναβάτρια της Scorpa κατέκτησε και τους τέσσερις αγώνες του διημέρου, επαναφέροντας τις ισορροπίες στη μάχη του τίτλου.

Το Σάββατο επικράτησε άνετα και στους δύο αγώνες, αφήνοντας πίσω της τη Rabino, ενώ την Κυριακή χρειάστηκε να δώσει σκληρότερες μάχες απέναντι στην Ιταλίδα. Παρόλα αυτά, η εμπειρία και η σταθερότητά της αποδείχθηκαν καθοριστικές, με την Abellan να διατηρεί τον έλεγχο μέχρι το τέλος και να ολοκληρώνει το Σαββατοκύριακο με απόλυτο ποσοστό επιτυχίας.

TrialGP

“Είμαι πολύ χαρούμενη με τον τρόπο που εξελίχθηκε το Σαββατοκύριακο. Δεν ήταν εύκολο γιατί η Rabino οδηγούσε εξαιρετικά, όμως παραμείναμε συγκεντρωμένοι και συνεχίζουμε να δουλεύουμε σκληρά,” δήλωσε η Ισπανίδα.

TrialGP

Στην Trial2 οι ανατροπές συνεχίστηκαν. Το Σάββατο νικητής αναδείχθηκε ο Benoit Bincaz με την Electric Motion, ο οποίος χάρη στη νίκη του στον πρώτο αγώνα και την πέμπτη θέση στον δεύτερο κατέκτησε τη συνολική επικράτηση της ημέρας. Ο George Hemingway πανηγύρισε τη νίκη στον δεύτερο αγώνα, όμως δεν κατάφερε να ανατρέψει τη συνολική κατάταξη.

TrialGP

Την Κυριακή όμως ήρθε η σειρά του Harry Turner να κλέψει τις εντυπώσεις. Ο Βρετανός της Sherco πέτυχε δύο νίκες και κατέκτησε την πρώτη συνολική επικράτηση της καριέρας του στην κατηγορία, μπαίνοντας δυναμικά στη μάχη του τίτλου. Παρά την κακή του εμφάνιση στον δεύτερο αγώνα, ο Alex Canales διατηρεί την πρωτοπορία της βαθμολογίας, αν και οι αντίπαλοί του έχουν μειώσει αισθητά τη διαφορά.

TrialGP

Στην Trial3 Junior, ο Fabio Mazzola ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής του αγώνα της πατρίδας του. Ο Ιταλός πέτυχε δύο νίκες το Σάββατο και συνέχισε δυνατά την Κυριακή με μία νίκη και μία δεύτερη θέση, αυξάνοντας τη διαφορά του στην κορυφή της βαθμολογίας. Ο Harison Skelton προσπάθησε να περιορίσει τις απώλειες, όμως δεν κατάφερε να ακολουθήσει τον ρυθμό του Ιταλού.

TrialGP

Μετά το Camerino, οι Bou και Abellan δείχνουν να έχουν τον πλήρη έλεγχο στις κορυφαίες κατηγορίες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος TrialGP 2026, καθώς αμφότεροι αποχωρούν από την Ιταλία έχοντας πραγματοποιήσει το απόλυτο στο αγωνιστικό Σαββατοκύριακό τους.

TrialGP