Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: Περίσσεψαν 11 κινητήρες! Πόσους χρησιμοποίησε κάθε κατασκευαστής και με ποιον αναβάτη

Καμία εταιρεία δεν εξάντλησε όλους τους διαθέσιμους κινητήρες
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/1/2026

Κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2025, η διαχείριση των κινητήρων έγινε ένα από τα βασικά εργαλεία με το οποίο οι κατασκευαστές άρχισαν να προετοιμάζονται για την επερχόμενη αλλαγή κανονισμών. Η Ducati και η KTM ήταν πιο επιθετικές με ταχύτερη εναλλαγή κινητήρων, η Aprilia υιοθέτησε μια σαφώς πιο συντηρητική στρατηγική, ενώ η Honda και η Yamaha μπόρεσαν να επωφεληθούν το μεγαλύτερο περιθώριο στους κανονισμούς.

Αυτή η εικόνα αποκτά ιδιαίτερο νόημα αν σκεφτεί κανείς ότι οι κινητήρες και η εξέλιξή τους θα παραμείνουν παγωμένοι για τη σεζόν 2026, στο πλαίσιο μετάβασης στη νέα εποχή με μοτοσυκλέτες 850 κυβικών το 2027.

Για το 2025, η κάθε ομάδα είχε δικαίωμα σε έναν αριθμό κινητήρων ανά αναβάτη. Honda & Yamaha είχαν έως 10 κινητήρες διαθέσιμους ανά αναβάτη. Για τις Ducati, KTM και Aprilia, ο μέγιστος αριθμός ήταν 8 κινητήρες ανά αναβάτη. Βέβαια, καμία εταιρεία δεν χρησιμοποίησε όλους τους κινητήρες που της αναλογούσαν, αντίθετα υπήρξε σαφής στροφή προς εξοικονόμηση.

Ας δούμε όμως αναλυτικά, πόσους κινητήρες χρησιμοποίησε ο κάθε αναβάτης το 2025:

Αναβάτης

Κινητήρες που χρησιμοποίησε

Quartararo

10

Rins

10

Miller

10

Marini

10

Mir

10

Zarco

10

Oliveira

9

Bagnaia

8

Alex Marquez

8

Aldeguer

8

Di Giannantonio

8

Morbidelli

8

Acosta

8

Binder

8

Chantra

8

Marc Marquez

7

Bezzecchi

7

Martin

7

Fernández

7

Bastianini

7

Vinales

7

Ogura

6

 

Χρήσιμα στατιστικά:

  • Ο Marc Marquez κατάφερε 4 νίκες με έναν μόνο κινητήρα, δείχνοντας εξαιρετική διαχείριση των διαθέσιμων μονάδων
  • Οι εργοστασιακοί αναβάτες της KTM, της Yamaha και της Honda, όπως και οι αναβάτες της Gresini και VR46 ήταν αυτοί που χρησιμοποίησαν όλους τους διαθέσιμους κινητήρες
  • Η Aprilia ήταν η πιο συντηρητική, καθώς κανένας αναβάτης δεν εξάντλησε όλους τους κινητήρες, ενώ ο Ogura χρησιμοποίησε μόνο έξι.

 

Συνολική χρήση κινητήρων ανά κατασκευαστή

Κατασκευαστής

Κινητήρες χρησιμοποιημένοι / Διαθέσιμοι

Honda

38 / 40

Yamaha

39 / 40

Ducati

47 / 48

Aprilia

27 / 32

KTM

30 / 32

 

Οι κινητήρες που έμειναν αχρησιμοποίητοι ήταν 11 στον συνολικό αριθμό – ο ίδιος αριθμός ήταν 7 κινητήρες τη σεζόν του 2024.

Αυτό δείχνει ότι οι ομάδες επικεντρώνονται πλέον περισσότερο στη διαχείριση και αξιοπιστία παρά στην εξάντληση μονάδων για την απόδοση.