Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP Ουγγαρίας - Balaton Park: Νέα δεδομένα στη μάχη του τίτλου

Ο Iker Lecuona θα αντικαταστήσει τον Alex Marquez
Balaton
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

4/6/2026

Μετά από ένα ιστορικό Σαββατοκύριακο στο Mugello, όπου η Aprilia κυριάρχησε με τον Marco Bezzecchi να πανηγυρίζει τη μεγαλύτερη νίκη της καριέρας του μπροστά στο ιταλικό κοινό, τo MotoGP μεταβαίνei στην Ουγγαρία και την πίστα του Balaton Park για τον 8ο γύρο της σεζόν.

Η Aprilia φτάνει στην Ουγγαρία έχοντας πραγματοποιήσει ίσως το πιο επιβλητικό Σαββατοκύριακο της σύγχρονης ιστορίας της. Κατέκτησε τις δύο πρώτες θέσεις στις κατατακτήριες, στο Sprint και στον κυρίως αγώνα του Mugello, με τους Marco Bezzecchi και Jorge Martín να επιβεβαιώνουν πως αποτελούν αυτή τη στιγμή το πιο ισχυρό δίδυμο του πρωταθλήματος.

Ο Bezzecchi προηγείται πλέον στη βαθμολογία με 17 βαθμούς διαφορά από τον ομόσταυλό του, ενώ αμφότεροι είχαν δείξει ανταγωνιστικοί και στο Balaton Park την περασμένη χρονιά, τερματίζοντας στην τρίτη και τέταρτη θέση αντίστοιχα. Με την εξέλιξη της RS-GP και τη φετινή τους φόρμα, συγκαταλέγονται δικαίως στα μεγάλα φαβορί.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η παρουσία της δορυφορικής Trackhouse Aprilia. Ο Raul Fernandez έδειξε στο Mugello ότι μπορεί να διεκδικήσει ακόμη και βάθρο, ενώ ο Ai Ogura έφτασε πολύ κοντά στο πρώτο του βάθρο στη μεγάλη κατηγορία. Το ερώτημα είναι αν και οι τέσσερις Aprilia θα μπορέσουν να πρωταγωνιστήσουν ξανά.

Η Ducati ψάχνει απαντήσεις

Η επιστροφή του Marc Márquez στη δράση έφερε χαμόγελα στο στρατόπεδο της Ducati Lenovo Team. Ο παγκόσμιος πρωταθλητής έδειξε πως βρίσκεται σε καλή κατάσταση μετά την επέμβασή του και επιστρέφει σε μια πίστα που του ταιριάζει ιδιαίτερα. Η Balaton Park είναι αριστερόστροφη διαδρομή και πέρυσι ο Ισπανός κυριάρχησε εκεί, στοιχείο που τον καθιστά άμεσα υποψήφιο για τη νίκη.

Από την άλλη πλευρά του γκαράζ, ο Pecco Bagnaia πήρε σημαντική ψυχολογική ώθηση με το εντός έδρας βάθρο, έπειτα από μια έξυπνη και αποφασιστική εμφάνιση απέναντι στον Ogura. Ο Ιταλός θέλει να μετατρέψει αυτό το αποτέλεσμα σε αντεπίθεση, καθώς η ένατη θέση που είχε κατακτήσει στην Ουγγαρία πέρυσι δεν ανταποκρίνεται στις φιλοδοξίες του.

Ο Fabio Di Giannantonio παραμένει τρίτος στη βαθμολογία, ωστόσο έχασε έδαφος από τους αναβάτες της Aprilia. Στόχος του είναι να επιστρέψει άμεσα στη διεκδίκηση του βάθρου, σε μια πίστα όπου είχε ανέβει στο βάθρο του Sprint το 2025. Ο Franco Morbidelli αναζητά επίσης καλύτερη απόδοση μετά το Mugello, ενώ ο Fermin Aldeguer θέλει να επιστρέψει στις πρωταγωνιστικές εμφανίσεις.

Στην ομάδα της Gresini Racing, ο Iker Lecuona θα αντικαταστήσει τον τραυματία Alex Márquez για το ουγγρικό Grand Prix.

Ο Acosta βλέπει ευκαιρία

Ο Pedro Acosta ήταν από τους πιο εντυπωσιακούς αναβάτες στο Mugello, αποσπώντας το μέγιστο δυνατό από την KTM RC16 και τερματίζοντας έκτος ύστερα από συνεχείς μάχες με τον Marc Márquez και άλλους αναβάτες.

Ο Ισπανός είχε κατακτήσει τη δεύτερη θέση στο Balaton Park πέρυσι και θεωρεί ότι η χάραξη της πίστας ταιριάζει περισσότερο στα χαρακτηριστικά της KTM. Παρόμοια αισιοδοξία εκφράζει και ο Brad Binder, ενώ οι Enea Bastianini και Maverick Viñales ελπίζουν να βρεθούν πιο κοντά στην κορυφή μετά τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν στην Ιταλία.

Πρόοδος για τη Honda

Ο Diogo Moreira πραγματοποίησε το καλύτερο αγωνιστικό του τριήμερο μέχρι σήμερα στα MotoGP. Ο Βραζιλιάνος rookie πέρασε για πρώτη φορά απευθείας στο Q2, σημείωσε την καλύτερη εκκίνηση της καριέρας του και ολοκλήρωσε τον αγώνα μέσα στην πρώτη δεκάδα, αποτελώντας τον κορυφαίο αναβάτη της Honda.

Την ίδια στιγμή, οι Joan Mir και Luca Marini αναζητούν βελτίωση, ενώ ο Cal Crutchlow συνεχίζει για δεύτερο συνεχόμενο αγώνα να αντικαθιστά τον τραυματία Johann Zarco στην LCR Honda.

Η Yamaha θέλει επανεκκίνηση

Το Mugello δεν ήταν η ιδανική πίστα για τη Yamaha, με τη μεγάλη ευθεία και τα χαρακτηριστικά της διαδρομής να αναδεικνύουν τις αδυναμίες της νέας M1. Ο Jack Miller ήταν ο κορυφαίος αναβάτης της ιαπωνικής εταιρείας, κατακτώντας τον μοναδικό βαθμό για τη Yamaha στην Ιταλία.

Ωστόσο, η Balaton Park αποτελεί μια εντελώς διαφορετική πρόκληση. Η μικρότερη έμφαση στην τελική ταχύτητα και η διαφορετική φιλοσοφία της χάραξης ίσως επιτρέψουν στους Fabio Quartararo, Alex Rins, Jack Miller και Toprak Razgatlıoğlu να εμφανιστούν πιο ανταγωνιστικοί.

Με τον Marco Bezzecchi και τον Jorge Martín να διεκδικούν την πρωτοκαθεδρία, τον Marc Márquez να επιστρέφει σε μια αγαπημένη του πίστα και τον Pedro Acosta να αναζητά το επόμενο βήμα προς την κορυφή, το Grand Prix Ουγγαρίας προμηνύεται ως ένας ακόμη κομβικός σταθμός στη μάχη του τίτλου του 2026.