Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: Φτάσαμε να γιορτάζουμε την πεντάδα! Απίστευτη η πρόοδος της Honda, δηλώνει ο Luca Marini

Ο Luca Marini είχε το καλύτερο Σαββατοκύριακο του ως αναβάτης της Honda
Marini
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/8/2025

Ο Luca Marini της Honda χαρακτήρισε την πρόοδο της ιαπωνικής ομάδας με τη μοτοσυκλέτα ως απίστευτη, μετά τον πρώτο του τερματισμό στην πεντάδα στο Grand Prix της Ουγγαρίας

Ο Ιταλός εντάχθηκε στην Honda την περσινή σεζόν από τη VR46 Ducati, αντικαθιστώντας τον Marc Marquez, αλλά δυσκολεύτηκε να βρει ρυθμό με την RC213V στο μεγαλύτερο μέρος του 2024.

Του πήρε μέχρι τον τελευταίο αγώνα πριν τη θερινή διακοπή για να κερδίσει τον πρώτο του βαθμό για τη Honda πέρσι, και αυτό μόνο λόγω ποινής σε προπορευόμενο αναβάτη.

Ο Marini εμφανίστηκε πιο δυνατός το 2025, αν και αντιμετώπισε τραυματισμούς μετά από δοκιμή για τις 8 Ώρες της Suzuka, καθώς και αβεβαιότητα για το μέλλον του, αφού οι Pedro Acosta και Jorge Martin συνδέθηκαν με τη θέση του στη Honda.

Πλέον, έχοντας εξασφαλίσει την θέση του στην εργοστασιακή ομάδα για το 2026, ο Marini πραγματοποίησε το καλύτερο Σαββατοκύριακό του στη Honda, στην πίστα του Balaton Park, τερματίζοντας πέμπτος στον αγώνα και τέταρτος στο sprint.

“Ήταν ένα πραγματικά δυνατό Σαββατοκύριακο, από την αρχή”, είπε.

“Από το FP1 ένιωθα άνετα στην νέα πίστα.

Ήξερα ότι μπορούσε να είναι μια καλή ευκαιρία για εμάς, έτσι προσπάθησα να δουλέψω πολύ σκληρά όλο το Σαββατοκύριακο και να βελτιώσω την οδήγησή μου με τη μοτοσυκλέτα.

Μεγαλώσαμε πολύ μαζί, αυτό το Σαββατοκύριακο. Κάναμε σωστές κινήσεις στις ρυθμίσεις και ένιωθα πολύ άνετα πάνω στη μοτοσυκλέτα.

Με μια καλή θέση στην κατατακτήρια και μια καλή εκκίνηση όλα γίνονται πιο εύκολα. Ήταν πραγματικά ένα ωραίο Σαββατοκύριακο”.

Συγκρίνοντας τη μοτοσυκλέτα με πέρυσι, ο Marini πρόσθεσε:
“Είναι εύκολο να συγκρίνω με την περσινή σεζόν.

Είναι απίστευτο το από πού ξεκινήσαμε, μέχρι το τι καταφέραμε τώρα. Ήταν μέρος μιας διαδικασίας.

Κάθε αποτέλεσμα που πετύχαμε στους τελευταίους αγώνες, πέρυσι και φέτος, βοήθησε να φτάσουμε εδώ.

Και τώρα πρέπει να επιβεβαιώσουμε αυτήν την πρόοδο σε άλλες πίστες, ειδικά σε πιο δύσκολες για εμάς, όπως η Βαρκελώνη.

Εκεί θα πρέπει να δοκιμάσουμε σωστά όλες τις αναβαθμίσεις που έχουμε στη μοτοσυκλέτα, γιατί ακόμη δεν είναι ξεκάθαρο ποιος είναι ο καλύτερος συμβιβασμός”.

Τόσο ο Marini όσο και ο Joan Mir αγωνίστηκαν με νέο πλαίσιο στο Ουγγρικό Grand Prix, το οποίο αποδείχθηκε βήμα προόδου.

Ωστόσο, ο Marini πιστεύει ότι αποτελέσματα στην πρώτη πεντάδα θα μπορούσαν να είχαν έρθει νωρίτερα με καλύτερες κατατακτήριες.

“Ένιωθα ότι ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα μπορούσε να είχε έρθει και στο παρελθόν σε κάποιους αγώνες, αλλά δυστυχώς δεν ήταν δυνατό να μπω απευθείας στο Q2”, είπε.

“Η διέλευση από το Q1 είναι πάντα πολύ πιο δύσκολη και όταν ξεκινάς απο πίσω υπάρχουν λιγότερες ευκαιρίες για ένα καλό αποτέλεσμα.

Αλλά αυτό το Σαββατοκύριακο όλα λειτούργησαν με πολύ θετικό τρόπο”.