Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP, Mugello FP1: Πρώτος με διαφορά ο Di Giannantonio – Πήρε το ιατρικό ok ο Marc Marquez

Ο Fabio di Giannantonio είναι ο μοναδικός αναβάτης Ducati στην πρώτη οκτάδα!
diggia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

29/5/2026

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές του Ιταλικού Grand Prix ολοκληρώθηκαν πριν λίγη ώρα στο Mugello, με τον Fabio Di Giannantonio να είναι ταχύτερος όλων από την πρώτη στιγμή που μπήκε στην πίστα.

Η μέρα ξεκίνησε με την άσφαλτο νωπή από τη βροχή που έπεσε τις πρώτες πρωινές ώρες, ωστόσο η μέρα συνεχίστηκε στεγνή. Ο Ιταλός αναβάτης της Pertamina Enduro VR46 Racing Team έδειξε με το καλημέρα πως βρίσκεται ακόμη στην ίδια δαιμονισμένη φόρμα που επέδειξε και στη Βαρκελώνη πριν δυο εβδομάδες, γράφοντας ταχύτερο γύρο 1’46.242 που του χάρισε μια καθαρή διαφορά σχεδόν 4 δεκάτων από τον δεύτερο Jorge Martin (Aprilia Racing).

Από κει και πίσω ωστόσο η κατάταξη είναι πολύ πιο σφικτή, καθώς από τη 2η ως την 8η θέση οι αναβάτες χωρίζονται από μόλις 2,1 δέκατα!

Ο τρίτος ταχύτερος γύρος του FP1 ανήκει στον Ai Ogura και είναι μόλις 69 χιλιοστά του δευτερολέπτου πιο αργός από αυτόν του Martin, ενώ πίσω του την ταχύτερη εξάδα συμπληρώνουν κατά σειρά οι Maverick Viñales, Jack Miller και Pedro Acosta.

Όσον αφορά στην εργοστασιακή Ducati Lenovo Team, ο Francesco Bagnaia έγραψε τον 8ο ταχύτερο χρόνο του πρωινού, ενώ o Marc Marquez στην επιστροφή του είχε περισσότερο το μυαλό του στο να ελέγξει αν το σώμα του είναι σε θέση να ακολουθήσει την καταπόνηση ολόκληρου του τριημέρου, ήταν και αναμενόμενα εκτός ρυθμού και σημείωσε μόλις τον 15ο χρόνο. Το πιο σημαντικό για τον Ισπανό πάντως ήταν το ιατρικό τεστ που ακολούθησε του FP1, όπου ο πρωταθλητής πήρε το πολυπόθητο ok για να ακολουθήσει όλη τη δράση του σαββατοκύριακου.

Η Aprilia έχει εμφανώς δυνατό ρυθμό με τρεις μοτοσυκλέτες μέσα στη δεκάδα και τις δύο εξ αυτών στις θέσεις 2 και 3, ωστόσο ο Marco Bezzecchi γύρισε πολύ πιο αργά και, σε απόσταση σχεδόν 1,2 δευτερόλεπτα από την κορυφή του Di Giannantonio, κατάφερε μόλις τη 14η θέση στην κατάταξη των γυρολογίων του FP1.

Ταχύτερη Yamaha ήταν αυτή του Miller στην 5η θέση, με τις άλλες τρεις Μ1 να απασχολούν ομαδικώς τις χαμηλότερες θέσεις του πίνακα χρόνων.

Η δε Honda είχε ως ταχύτερο αναβάτη τον Luca Marini στην 11η θέση, με τον Joan Mir 13ο και τον Diogo Moreira χαμηλά στη 18η θέση.

Ο Cal Crutchlow, στην επιστροφή του στη δράση ως αντικαταστάτης του Johann Zarco, έκανε ό,τι ακριβώς θα περιμέναμε από έναν 40χρονο που έχει να τρέξει αγώνα από το 2023: τελευταίος και πολύ μακριά απ’ όλους, με 3,6 δευτερόλεπτα να τον χωρίζουν από τον πρώτο και 1,8 από τον προηγούμενο, που είναι ο Toprak Razgatlioglu στην 21η θέση.

Φυσικά αυτοί οι χρόνοι δεν είναι απαραιτήτως ενδεικτικοί των όσων θα δούμε στη διάρκεια του αγωνιστικού τριημέρου, μιας και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι δοκιμάζει ο κάθε αναβάτης, ενώ πιο αντιπροσωπευτικά θα είναι οπωσδήποτε τα αποτελέσματα του Practice το απόγευμα, όταν και θα υπάρχει το κίνητρο της πρώτης δεκάδας που δίνει απευθείας πρόκριση στο Qualifying 2.

Αποτελέσματα Ιταλικού Grand Prix, FP1

#

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

ΑΠΟ ΠΡΩΤΟ

ΑΠΟ ΠΡΟΗΓ.

1

Fabio DI GIANNANTONIO

Pertamina Enduro VR46 Racing

1'46.242

 

 

2

Jorge MARTIN

Aprilia Racing

1'46.611

0.369

0.369

3

Ai OGURA

Trackhouse MotoGP

1'46.680

0.438

0.069

4

Maverick VIÑALES

Red Bull KTM Tech3

1'46.694

0.452

0.014

5

Jack MILLER

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1'46.744

0.502

0.050

6

Pedro ACOSTA

Red Bull KTM Factory Racing

1'46.794

0.552

0.050

7

Fermin ALDEGUER

BK8 Gresini Racing MotoGP

1'46.916

0.674

0.122

8

Francesco BAGNAIA

Ducati Lenovo

1'46.971

0.729

0.055

9

Raul FERNANDEZ

Trackhouse MotoGP

1'47.072

0.830

0.101

10

Franco MORBIDELLI

Pertamina Enduro VR46 Racing

1'47.238

0.996

0.166

11

Luca MARINI

Honda HRC Castrol

1'47.246

1.004

0.008

12

Brad BINDER

Red Bull KTM Factory Racing

1'47.277

1.035

0.031

13

Joan MIR

Honda HRC Castrol

1'47.392

1.150

0.115

14

Marco BEZZECCHI

Aprilia Racing

1'47.415

1.173

0.023

15

Marc MARQUEZ

Ducati Lenovo

1'47.419

1.177

0.004

16

Michele PIRRO

BK8 Gresini Racing MotoGP

1'47.422

1.180

0.003

17

Enea BASTIANINI

Red Bull KTM Tech3

1'47.448

1.206

0.026

18

Diogo MOREIRA

Pro Honda LCR

1'47.520

1.278

0.072

19

Fabio QUARTARARO

Monster Energy Yamaha MotoGP

1'47.550

1.308

0.030

20

Alex RINS

Monster Energy Yamaha MotoGP

1'47.743

1.501

0.193

21

Toprak RAZGATLIOGLU

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1'48.065

1.823

0.322

22

Cal CRUTCHLOW

Castrol Honda LCR

1'49.913

3.671

1.848

Ετικέτες