Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: Ducati & Pecco Bagnaia: "Ποτέ δεν ήμουν τόσο χαρούμενος με την 9η θέση!" Βλέπει φως στο τούνελ ο Ιταλός

Αισιόδοξος μετά από καιρό δείχνει να είναι ο αναβάτης της Ducati
pecco
Από τον

Παύλο Καρατζά

25/8/2025

Ο εργοστασιακός αναβάτης της Ducati τερμάτισε στην 9η θέση και 15 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρωτοπόρο και teammate του Marc Marquez, όμως δηλώνει αισιόδοξος για το μέλλον.

Το πρώτο μήνυμα αισιοδοξίας μέτα από πολύ καιρό έδωσε ο Pecco Bagnaia στην ιταλική τηλεόραση δηλώνοντας πως ποτέ δεν ήταν τόσο χαρούμενος για μια ένατη θέση ενώ όπως είπε χαρακτηριστικά αρχίζει να διαφαίνεται μια πιθανή λύση στα προβλήματα. Αναλυτικά δήλωσε:

“Ποτέ δεν ήμουν ευχαριστημένος με μια ένατη θέση, αλλά σήμερα... δεν είμαι ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα, αλλά η αίσθηση ήταν καλή, κατάφερα να πιέσω, κατάφερα να φρενάρω δυνατά και ήταν ωραίο να μπορώ να αποφασίσω τις γραμμές που θα ακολουθήσω. Είναι κάτι που από την αρχή της χρονιάς δεν κατάφερα ποτέ, και είναι ωραίο. Είμαι ευχαριστημένος. Δυστυχώς, όταν κάνεις τόσο μεγάλες αλλαγές, δεν είναι εύκολο να βρεις σταθερότητα, όχι ότι την είχα πριν, αλλά έκανα δύο λάθη, δυστυχώς, ένα στη στροφή 15 και ένα στον τελευταίο γύρο στη στροφή 5, τα οποία όμως, τελικά, είναι φυσιολογικά, είναι μέρος μιας διαδικασίας αλλαγής που σίγουρα θα μας οδηγήσει σε καλύτερα αποτελέσματα, γιατί σήμερα επιτέλους οδήγησα τη μοτοσυκλέτα”

Ο Bagnaia είπε επίσης πως οι αλλαγές ήταν πολλές και αφορούσαν διαφορετικά κομμάτια της μοτοσυκλέτας και πως κέρδισε εκατοστά, οπότε είναι σημαντικές. Γύρο με το γύρο ένιωθε καλύτερα πάνω στην μοτοσυκλέτα και ειδικότερα προς το τέλος του αγώνα και ήταν ένας καλός αγώνα από άποψη απόδοσης.

Μετά τον σύντομο αγώνα sprint έγινε η πρώτη αλλαγή και κατάλαβε αμέσως πως ήταν στον σωστό δρόμο και αυτό το Σαββατοκύριακο δείχνει πως είναι πρώτο σημάδι ανάκαμψης. Δήλωσε μάλιστα πως είχε φτάσει στο ναδίρ και αυτό έπεξε βασικό ρόλο στην πορεία της εξέλιξης και των αλλαγών που δοκίμασε και τώρα είναι πεπεισμένος ότι με αυτές τις ρυθμίσεις θα είναι δυνατότερος στην συνέχεια του πρωταθλήματος.

Χαρακτηριστικό είναι πως στην ερώτηση, γιατί δεν έκανε αυτές τις μικρές αλλαγές νωρίτερα, απάντησε πως όταν είσαι τρίτος - τέταρτος έχεις στο μυαλό σου αυτές τις αλλαγές που μπορεί να βοηθήσουν αλλά μπορεί να σε στείλουν και πιο κάτω σε χρόνους και δεν δοκιμάζεις, "ενώ τώρα που ποτέ δεν ήμουν τόσο πίσω σε ρυθμό ήταν όχι μόνο ευκαιρία, αλλά το αντίθετο, σημαντικό να δοκιμάσεις οτιδήποτε μπορεί να φέρει την αλλαγή".

Σημείωσε επίσης πως ποτέ δεν ήταν χαρούμενος με μία ένατη θέση ή μάλλον πως χάρηκε εξίσου με την ένατη θέση στον Ουγγαρία, όσο και στην Βαλένθια το 2022, ενώ χαρακτήρισε την ημέρα του Sprint την πιο δύσκολη στιγμή του με την Ducati, μόλις με μία ημέρα διαφορά!