Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP, Le Mans: Με φόρα η Aprilia στη Γαλλία - Zarco και Quartararo μπροστά στο κοινό τους

H Ducati ψάχνει απαντήσεις μετά το αμφίσημο τελευταίο Grand Prix - Ελπίδα για τη Yamaha
MotoGP Le Mans
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

4/5/2026

Η Aprilia και ο Marco Bezzecchi φτάνουν στη Γαλλία ως το σημείο αναφοράς του πρωταθλήματος, όμως τα φώτα στρέφονται στους Johann Zarco και Fabio Quartararo μπροστά σε γεμάτες εξέδρες, ενώ Ducati και KTM αναζητούν άμεση απάντηση μετά τα ανάμεικτα αποτελέσματα της Jerez.

Μετά τον αγώνα της Ισπανίας, το ενδιαφέρον μεταφέρεται στο Le Mans, μία πίστα που κάθε χρόνο προσφέρει μία από τις πιο θορυβώδεις και παθιασμένες ατμόσφαιρες του ημερολογίου. Το γαλλικό κοινό θα έχει ξανά δύο αθλητές να στηρίξει, τον Johann Zarco της LCR Honda και τον Fabio Quartararo της εργοστασιακής Yamaha.

Ο Zarco επιστρέφει στην πίστα όπου πέτυχε την ιστορική περσινή νίκη του έχοντας μόλις ολοκληρώσει το πιο ανταγωνιστικό του αγωνιστικό Σαββατοκύριακο για φέτος στη Jerez, όπου ξεκίνησε από την πρώτη σειρά και ολοκλήρωσε έβδομος, δείχνοντας πως η Honda συνεχίζει να κάνει βήματα προόδου. Από την άλλη, ο Quartararo είχε θετικά συμπεράσματα από τις δοκιμές μετά τον ισπανικό αγώνα και ελπίζει πως η Yamaha θα του επιτρέψει να διεκδικήσει κάτι περισσότερο μπροστά στο κοινό του, αν και η εξέλιξη της M1 εξακολουθεί να βρίσκεται σε ένα εμφανώς μη-ικανοποιητικό στάδιο.

Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, η Aprilia φτάνει στο Le Mans ως ο κατασκευαστής που όλοι θέλουν να νικήσουν. Ο Marco Bezzecchi μπορεί να μη συνέχισε το απόλυτο σερί νικών της Κυριακής στη Jerez, όμως με τη δεύτερη θέση αύξησε το προβάδισμά του στη βαθμολογία στους 11 βαθμούς από τον ομόσταυλό του, Jorge Martin. Ο Ισπανός συνεχίζει να συλλέγει σταθερά βαθμούς και μετά την τέταρτη θέση στη Jerez, σε συνδυασμό με τα σημαντικά χιλιόμετρα δοκιμών της Δευτέρας, φτάνει στη Γαλλία καλύτερα προετοιμασμένος. Η Aprilia είχε επίσης και τις τέσσερις μοτοσυκλέτες της μέσα στην πρώτη εξάδα στην Ισπανία, με τους Ai Ogura και Raul Fernandez της Trackhouse να επιβεβαιώνουν τη συνολική δυναμική του πακέτου.

Στη Ducati το κλίμα μετά τη Jerez ήταν διπλό. Από τη μία το 1-2 στον Sprint του Σαββάτου, από την άλλη η διπλή εγκατάλειψης στον κυριακάτικο αγώνα για Marc Marquez και Francesco Bagnaia κόστισε ακριβά βαθμολογικά. Ο Bagnaia βρίσκεται πλέον 44 βαθμούς πίσω από τον Bezzecchi και χρειάζεται άμεση αντίδραση, ενώ ο Marc Marquez επίσης έχασε έδαφος μετά την πτώση του στον δεύτερο γύρο. Την καλύτερη εικόνα από τους αναβάτες Ducati αυτή τη στιγμή δείχνει ο Fabio Di Giannantonio της VR46, που με το βάθρο στη Jerez ανέβηκε τρίτος στη βαθμολογία, ενώ ο Alex Marquez έρχεται στη Γαλλία με ανεβασμένη ψυχολογία μετά τη δεύτερη συνεχόμενη νίκη του στην πίστα της Jerez.

Η KTM από την πλευρά της αναζητά σαφή αγωνιστική απάντηση. Στην Ισπανία ο ταχύτερος αναβάτης της αυστριακής εταιρείας ήταν ο Enea Bastianini με την Tech3 στην όγδοη θέση, αποτέλεσμα που δεν αντικατοπτρίζει τις προσδοκίες της ομάδας μετά το δυνατό ξεκίνημα της χρονιάς. Ο Pedro Acosta έχασε έδαφος στη μάχη του πρωταθλήματος μετά τη δέκατη θέση, ενώ ο Brad Binder βρέθηκε ακριβώς πίσω του. Οι δοκιμές της Δευτέρας στη Jerez φαίνεται να έδωσαν απαντήσεις σε ορισμένα τεχνικά ζητήματα και στο Le Mans θα φανεί αν αυτές μεταφράζονται σε αποτελέσματα. Η Tech3 θα αγωνιστεί χωρίς τον Maverick Vinales, ο οποίος δεν έχει ακόμη αναρρώσει πλήρως, με τον Jonas Folger να τον αντικαθιστά στον εντός έδρας αγώνα της γαλλικής ομάδας.

Η Honda θέλει να συνεχίσει τη σταδιακή ανοδική πορεία της, με τους Luca Marini και Joan Mir να ψάχνουν καλύτερο αποτέλεσμα μετά ένα δύσκολο ισπανικό Grand Prix, ενώ η Yamaha χρειάζεται βαθμούς όχι μόνο από τον Quartararo αλλά και από τους Alex Rins, Jack Miller και Toprak Razgatlioglu.

Το Le Mans έχει αποδείξει πολλές φορές πως μπορεί να ανατρέψει τα δεδομένα, είτε με τις καιρικές συνθήκες που το πλήττουν, είτε με την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι περισσότεροι από 100.000 Γάλλοι φίλαθλοι. Με την Aprilia να δείχνει να κατέχει το πιο ολοκληρωμένο πακέτο αυτή τη στιγμή, τη Ducati να αναζητά απάντηση και τους Γάλλους πρωταγωνιστές να αγωνίζονται μπροστά στο κοινό τους, ο πέμπτος γύρος της χρονιάς προμηνύεται από τους πιο ενδιαφέροντες μέχρι στιγμής.

 

Ετικέτες