Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.
Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα 350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.
Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.
Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.
Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τονμαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.
Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.
John McGuinness: “Δεν με στενοχωρεί το ότι δεν μπορώ πια να κερδίσω” – Συμπληρώνει 30 χρόνια από το ντεμπούτο του
Ο Βρετανός έχει πετύχει 23 συνολικά νίκες στο Isle of Man TT
Από τον
Παύλο Καρατζά
29/4/2026
Το Isle of Man TT του 2026 σηματοδοτεί ένα σημαντικό ορόσημο στην καριέρα του θρύλου John McGuinness, καθώς φέτος γιορτάζει την 30ή επέτειο από το ντεμπούτο του. Ο Άγγλος μιλάει ανοιχτά για το τι συνεχίζει να του δίνει ώθηση, πώς βλέπει την επιτυχία σήμερα και πότε θα έρθει η ώρα να αποσυρθεί.
Είναι εξαιρετικά σπάνιο ένας αθλητής να αγωνίζεται 30 χρόνια μετά το ντεμπούτο του, πόσο μάλλον όταν βρίσκεται στην ηλικία των 54 ετών, όμως ο John McGuinness είναι η εξαίρεση του κανόνα. Τριάντα χρόνια μετά την έναρξη της καριέρας του, ο Βρετανός αναβάτης συμμετέχει ακόμα στο Isle of Man TT, με την υποστήριξη της Honda. Μάλιστα πέρυσι ήταν 7ος στον αγώνα Superbike και το 2024 τερμάτισε 5ος στον αγώνα Senior – που δεν πραγματοποιήθηκε πέρυσι λόγω καιρού.
Παρά τα χρόνια του, ο McGuinness κινείται ακόμη με μέση ωριαία ταχύτητα κοντά στα 130 μίλια/ώρα (209 χλμ./ώρα), ενώ πέτυχε προσωπικό ρεκόρ στο Donington κατά τη διάρκεια δοκιμής πριν από λίγες εβδομάδες.
Ο θρύλος του Isle of Man TT δήλωσε σε συνέντευξη που έδωσε:
Πρέπει απλώς να συγκεντρωθώ σε αυτό που κάνω, να μείνω προσηλωμένος και να προσπαθήσω να μην αφήσω αυτό το γεγονός (της επετείου) να με επηρεάσει υπερβολικά. Αλλά είναι ωραίο, είναι πραγματικά ωραίο. Ακόμα νιώθω καλά. Ακόμα νιώθω ότι οδηγώ καλά, ότι γυρνώ γρήγορα στις δοκιμές. Έχω τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας σε κάποιον βαθμό. Οπότε νομίζω ότι είναι σαν άλλη μια χρονιά, αλλά όχι ακριβώς· είναι σαν μια άλλη μια χρονιά, αλλά με ωραία ιστορία. Η ιστορία είναι πραγματικά ωραία. Νιώθω πολύ περήφανος που μπορώ ακόμα να δικαιολογώ την ύπαρξη μιας εργοστασιακής Honda, ξεκινώντας από την πρώτη θέση – όλη η πίεση βαραίνει τους ώμους σου όταν ξεκινάς από την πρώτη θέση! Στο TT συμβαίνουν μερικά ωραία πράγματα για τα οποία δεν μπορούμε να μιλήσουμε πολύ. Ωστόσο, εξακολουθώ να έχω αυτό το καυτό πάθος να έρθω και να οδηγήσω στο Isle of Man TT.
Σε κάποιο σημείο πέρυσι το Senior δεν έγινε και σκέφτηκα, 'Χριστέ μου, δεν μπορώ να αποσυρθώ, αυτό δεν είναι καλό, θα πρέπει να δοκιμάσω ξανά του χρόνου.' Πάντα υπάρχουν μικροί λόγοι για τους οποίους συνεχίζεις. Αλλά ακόμα θέλω σιωπηλά να είμαι γρήγορος, ακόμα θέλω να βελτιώνομαι συνεχώς. Πέρυσι, έκανα τους γρηγορότερους έξι γύρους που έκανα ποτέ. Οπότε, όλα καλά! Είκοσι χρόνια με τη Honda, κανονικά θα έδιωχναν κάποιον σαν εμένα και θα έπαιρναν κάποιον άλλο, αλλά ακόμα με αγαπούν. Οπότε, καλά!
Θα δούμε. Είμαι σίγουρος ότι θα καταλάβω πότε θα είναι η κατάλληλη στιγμή να σταματήσω. Είναι απλά μικρά πράγματα που απολαμβάνω. Όπως, το χρώμα της μοτοσυκλέτας, τη νέα δερμάτινη φόρμα, τις δοκιμές στην Ισπανία, μου αρέσει να δουλεύω με τον Dean [Harrison], όλη την ομάδα.
Είναι όλα αυτά τα άλλα πράγματα εκτός από το TT. Η δουλειά μου αλλάζει λίγο στη Honda, κάνω περισσότερα πράγματα ως πρεσβευτής. Δουλεύουμε καλά μαζί. Θέλεις να νικήσεις τον teammate σου, αλλά θέλω ο Dean να κερδίσει.Προς το παρόν, είμαι ακόμα σε εκείνο το στάδιο όπου μπορώ να τα βγάζω πέρα. Κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και σκέφτομαι 'ηλίθιε γέρο-βλάκα'. Δεν πρόκειται να το σκέφτομαι πια. Είμαι απλώς ο John McGuinness ο αναβάτης και θα φορέσω τα δερμάτινά μου και θα πάω να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα μου. Δεν στενοχωριέμαι που δεν μπορώ να κερδίσω πια. Πριν από δέκα χρόνια, θα ήμουν κατσούφης που δεν κέρδιζα. Αλλά τώρα είμαι εντάξει. Μου αρέσει απλά να είμαι στην πίστα.
Δεν στενοχωριέμαι πολύ για το πού τερματίζω. Μου αρέσει να δουλεύω με τον γιο μου. Ο γιος μου είναι εκεί μαζί μας, είναι άνθρωπος των αριθμών, των στατιστικών, είναι πάντα θετικός μαζί μου.
Τα έσοδα συνεχίζουν να εισρέουν και οι λογαριασμοί συνεχίζουν να έρχονται, όλοι οι χορηγοί μου είναι πραγματικά περήφανοι για μένα και είναι πολύ θετικοί και δεν μου ασκούν καμία πίεση. Είτε κερδίζω, είτε χάνω, ήταν μαζί μου όταν τραυματίστηκα, ήταν μαζί μου όταν κέρδισα, ήταν μαζί μου όταν δυσκολευόμουν. Οπότε, απλά βρίσκομαι σε μια ευτυχισμένη, μικρή ιδανική κατάσταση. Μια θέση στο βάθρο θα ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Νομίζω ότι μια ακόμη θέση στο βάθρο του TT θα ήταν φανταστική.
Νομίζω ότι είναι θέμα μυϊκής μνήμης, κάτι πολύ επαναλαμβανόμενο, είναι θέμα συγχρονισμού. Νομίζω ότι είναι η εμπειρία. Δεν θα έλεγα ότι είμαι ο πιο γυμνασμένος άνθρωπος στον κόσμο, αλλά είμαι άνθρωπος της ρουτίνας: το ίδιο φαγητό, μισώ να βγαίνω από τη βολή μου. Είμαι λίγο ιδιότροπος, πραγματικά – λίγο περίεργος.
Αλλά μπορώ να βγω στην πίστα και να πάω γρήγορα. Στο Oulton Park, ήμουν πρώτος στην πρώτη περίοδο επειδή έχω κάνει δισεκατομμύρια γύρους. Μετά, οι άλλοι που έχουν την μισή ηλικία τους με προλαβαίνουν και με προσπερνάνε. Γι' αυτό στο TT, μπορώ ακόμα να τα καταφέρω, επειδή μπορώ να κατεβάσω τον καρδιακό μου ρυθμό, μπορώ να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα, ξέρω πώς να ρυθμίσω τη μοτοσυκλέτα. Οπότε, ακόμα λειτουργεί.
Η Honda θα μπορούσε να με είχε βγάλει εκτός ομάδας ή να είχε βάλει τρεις μοτοσυκλέτες. Είχαν σκοπό να βάλουν τρεις μοτοσυκλέτες με τον Nathan Harrison. Απλώς μου είπαν: Αν θέλεις να οδηγήσεις, υπάρχει μια μοτοσυκλέτα για σένα. Και, κάτι πολύ ξεχωριστό, που επίσης μου είπαν: Αν θέλεις να σταματήσεις, σταμάτα.
Με όλο τον προϋπολογισμό και την προσπάθεια που απαιτείται, είναι πολύ ασυνήθιστο για μια ομάδα να πει το αφεντικό ότι αν ήθελα να σταματήσω στη μέση ενός αγώνα, να σταματήσω στη μέση του αγώνα. 'Απλά σταμάτα έξω από μια παμπ στην πίστα του TT και θα έρθουμε να πιούμε μια μπύρα μαζί σου.'
Η ζωή μου είναι όμορφα ισορροπημένη. Είναι υπέροχη. Δεν θέλω να αλλάξει. Δεν θέλω καμία παρέμβαση, δεν θέλω καμία ταλαιπωρία. Είναι απλά όλα καλά και τόσο όμορφα ισορροπημένα. Απλά το λατρεύω.
Για το 2026 ιδανικά θα ήθελα τέσσερις θέσεις στην πρώτη εξάδα. Να γυρίσω σπίτι σώος και αβλαβής. Και μετά, το κερασάκι στην τούρτα θα ήταν μια θέση στο βάθρο. Και μετά θα κάνω μια βόλτα στην παραλία – αυτό θα είναι ενδιαφέρον. Απλώς ελπίζω να περάσω καλά πάντως. Να είμαι καλά. Να έχει καλό καιρό. Και τότε εγώ θα είμαι πλήρης.
Ο McGuinness ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο στο TT το 1997, στον αγώνα Lightweight. Το 1999, κατέκτησε την πρώτη του νίκη στην ίδια κατηγορία. Αυτή σηματοδότησε την πρώτη από τις 23 συνολικά νίκες του. Μόνο δύο άλλοι αναβάτες, ο Michael Dunlop και ο Joey Dunlop, έχουν περισσότερες νίκες από τον McGuinness. Μάλιστα, πρόσφατα λανσαρίστηκε από το Isle of Man TT μία σειρά ρουχισμού προς τιμή της συμπλήρωσης 30 χρόνων αγώνων του Βρετανού θρύλου.
