Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: O Quartararo ξεσπά: “Δεν είμαι χαζός, ξέρω να οδηγώ”

Απογοήτευση και έντονη κριτική για τη Yamaha μετά τον αγώνα της Ισπανίας
Quartararo complains
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

27/4/2026

Ο Fabio Quartararo δεν μάσησε τα λόγια του μετά από ένα απογοητευτικό Grand Prix στην Ισπανία, εκφράζοντας ανοιχτά την αγανάκτησή του για την κατάσταση της Yamaha και την έλλειψη προόδου.

Ο Fabio Quartararo ξέσπασε μετά τον αγώνα της Jerez, στέλνοντας για ακόμη μία φορά ξεκάθαρο μήνυμα προς τη Yamaha πως η υπομονή του έχει εξαντληθεί. Ο Γάλλος παγκόσμιος πρωταθλητής του 2021 βρέθηκε μακριά από τον καλό του εαυτό, σε πλήρη αντίθεση με την περσινή του παρουσία στην ίδια πίστα, όπου είχε κατακτήσει pole position και βάθρο.

Το 2026, η εικόνα ήταν εντελώς διαφορετική. Ο Quartararo εκκίνησε μόλις από τη 17η θέση και ολοκλήρωσε τον αγώνα περίπου 30 δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή Alex Marquez, σε μια επίδοση που αποτυπώνει ξεκάθαρα τη διαφορά δυναμικότητας της Yamaha σε σχέση με τον ανταγωνισμό.

quartararo

Παρά τις νέες αναβαθμίσεις που έφερε η ιαπωνική ομάδα στο Jerez, η πρόοδος ήταν περιορισμένη. Ο ίδιος ο Quartararo περιέγραψε με ωμό τρόπο την κατάσταση, καθώς αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα σε πρόσφυση και ισχύ, ενώ τόνισε πως δεν υπάρχει ούτε ένας τομέας στον οποίο να αισθάνεται άνετα πάνω στη μοτοσυκλέτα.

“Δεν νιώθω καλά στο φρενάρισμα, στην είσοδο, στη μέση της στροφής, στην επιτάχυνση, πουθενά,” ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως τα προβλήματα είναι τόσα πολλά που ακόμα και όταν λύνεται ένα, εμφανίζεται κάποιο άλλο.

Η πιο χαρακτηριστική του δήλωση ήρθε όταν θέλησε να υπογραμμίσει πως η διαφορά απόδοσης δεν σχετίζεται με την ικανότητά του: “Δεν είμαι χαζός, ξέρω να οδηγώ και ξέρω πόσο χάνουμε. Πέρυσι ήμουν στο βάθρο, τώρα είμαι 30 δευτερόλεπτα πίσω”.

Στον αγώνα, ο Quartararo ήταν τελικά ο καλύτερος αναβάτης της Yamaha τερματίζοντας 14ος, με κανέναν άλλο αναβάτη της M1 να μην καταφέρνει να μπει στη ζώνη των βαθμών. Ο ομόσταυλος του, Alex Rins, τερμάτισε 16ος, ενώ ο Jack Miller βρέθηκε 18ος μετά από τεχνικό πρόβλημα. Πιο πίσω ολοκλήρωσαν τον αγώνα οι Toprak Razgatlioglu και Augusto Fernandez.

quartararo

Σε τεχνικό επίπεδο, η Yamaha συνεχίζει να αναζητά λύσεις. Ο επικεφαλής της ομάδας, Massimo Meregalli, επιβεβαίωσε πως υπάρχει μια ελαφρώς τροποποιημένη έκδοση κινητήρα, ωστόσο η βασική αρχιτεκτονική παραμένει ίδια, κάτι που δείχνει πως δεν αναμένονται άμεσα ριζικές αλλαγές.

Με την κατάσταση να δείχνει στάσιμη και τον ανταγωνισμό να ανεβάζει συνεχώς ρυθμό, η ένταση στο στρατόπεδο της Yamaha αυξάνεται, με τον ίδιο να έχει επιβεβαιώσει συνομιλίες με το στρατόπεδο της Honda, διαψεύδοντας όμως τις φημολογίες που τον ήθελαν να έχει ήδη υπογράψει. Κι αν κάτι έγινε ξεκάθαρο στη Jerez, είναι πως ο Quartararo δεν είναι διατεθειμένος να αποδεχτεί παθητικά αυτή την εικόνα για πολύ ακόμη.