Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP Aragon Sprint: Απόλυτη επικράτηση Marc Marquez

Και ολοκληρωτική καταπόντιση Bagnaia
MotoGP Aragon Sprint: Απόλυτη επικράτηση Marc Marquez
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/6/2025

Μία δυνατή μάχη εξελίχθηκε στο τέλος του Sprint μεταξύ VR46 και KTM από την οποία απρόσμενος νικητής βγήκε ο Aldeguer που ανέβηκε στο βάθρο λίγο πιο εύκολα.

Όταν γράφαμε πριν από λίγη ώρα πως ο Bagnaia δεν θα μπορέσει να παλέψει παρά μόνο για την τελευταία θέση του βάθρου και πιο κάτω, δεν περιμέναμε πως το ποιο κάτω θα είναι στην 12η θέση, σε έναν αγώνα που έδειξε από τον πρώτο γύρο πως με δυσκολία θα μείνει εντός δεκάδας.

Καμία από τις δύο εργοστασιακές Ducati δεν ξεκίνησε ομαλά ωστόσο, με τον Marquez να σπινάρει και να ακουμπά με την μοτοσυκλέτα του Acosta που εξαιτίας της κακής εκκίνησης είχε προφτάσει να μπει εμπρός.

Ο Alex Marquez αντιθέτως έφυγε πολύ καλά ανοίγοντας την διαφορά από τον Alex Marquez έχοντας τον Morbidelli πίσω του.

Οι πρώτοι γύροι είχαν αρκετές μάχες για τις πίσω θέσεις, από τις οποίες ο Bagnaia έβγαινε χαμένος με Quartararo και Vinalles να φτάνουν να έχουν μία κόντρα με επαφές.

Πιο μπροστά ο Aldeguer ανέβαινε την μία πίσω από την άλλη θέση, περνώντας από τον Acosta και λίγο πιο δύσκολα από τον Morbidelli.

Στο μεταξύ την αρχή είχε κάνει ο Marc Marquez, προσπερνώντας την πρώτη της VR46 με μικρή μεταξύ τους μάχη, ξεκινώντας με φρένα και κρατώντας την καλύτερη γραμμή, για να αλλάξουν αμέσως μετά ξανά θέση και να το επαναλάβουν.

Έληξε πολύ σύντομα με οριστική νίκη του Marc Marquez που γρήγορα πλησίασε τον αδερφό του. Το μαλακό ελαστικό δεν βοήθησε όσο θα έπρεπε παρόλο που ήταν μία σωστή επιλογή για το μικρό μήκος του αγώνα. Σύντομα όμως ο Marc Marquez το ξεπέρασε και πλησιάζοντας τον Alex, τον ξεπέρασε και αυτόν.

Δεν νίκησε απλά, είχε τον ταχύτερο ρυθμό με διαφορά σήμερα από νωρίς και μέχρι στιγμής έχει επικρατήσει απόλυτα στο Aragon, ενώ δεν φαίνεται και κανείς άλλος να μπορεί να τον κοντράρει!

Θέση

Ν#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

1

93

Marc Marquez

Ducati

19:43.026

2

73

Alex Marquez

Ducati

2.080

3

54

Fermin Aldeguer

Ducati

4.630

4

21

Franco Morbidelli

Ducati

5.944

5

37

Pedro Acosta

KTM

6.095

6

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

6.379

7

12

Maverick Viñales

KTM

7.213

8

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

8.343

9

33

Brad Binder

KTM

9.982

10

25

Raul Fernandez

Aprilia

11.427

11

20

Fabio Quartararo

Yamaha

13.331

12

63

Francesco Bagnaia

Ducati

14.017

13

43

Jack Miller

Yamaha

16.494

14

42

Alex Rins

Yamaha

17.202

15

88

Miguel Oliveira

Yamaha

18.287

16

5

Johann Zarco

Honda

19.284

17

23

Enea Bastianini

KTM

19.841

18

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

23.763

19

35

Somkiat Chantra

Honda

31.069

Πτώσεις / Εγκαταλείψεις

 

7

Augusto Fernandez

Yamaha

14:34.888

 

36

Joan Mir

Honda

05:00.265

 

Ετικέτες