Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP 2025, 8ος γύρος Aragon – Στην κορυφή έκλεισε ο M.Marquez την Παρασκευή

Μπροστά από τον αδερφό του Alex - 3ος ο Maverick Vinales με KTM
marc_marquez
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/6/2025

Ο Marc Marquez παρέμεινε μακριά από τον ανταγωνισμό και ολοκλήρωσε το διπλό την Παρασκευής τερματίζοντας πρώτος τόσο στις ελεύθερες όσο και στις χρονομετρημένες δοκιμές του MotoGP Aragon 2025.

Αντίθετα, η μέρα εξελίχθηκε εφιαλτικά για τον Fabio Quartararo, ο οποίος είχε εκκινήσει από την pole position στους τρεις τελευταίους αγώνες. Ο Γάλλος αναβάτης ταλαιπωρήθηκε επανειλημμένα από την Yamaha του, εκτοξευόμενος από τη σέλα, και θα πρέπει να συμμετάσχει στο Q1 του Σαββάτου.

Ο Marc Marquez ξεκίνησε την προσπάθειά του για ένα ακόμη τέλειο Σαββατοκύριακο στο Aragon, ηγούμενος της πρώτης περιόδου δοκιμών με διαφορά 0.970s μπροστά από τον μικρότερο αδελφό του, Alex Marquez.

Ο εργοστασιακός αναβάτης της Ducati, που προηγείται στο πρωτάθλημα με 24 βαθμούς από τον αδελφό του, χρειάστηκε μέχρι τον έβδομο γύρο του για να περάσει στην κορυφή κατά τη διάρκεια της απογευματινής περιόδου.

Όπως οι περισσότεροι αναβάτες, ο Marquez χρησιμοποίησε μεσαίας σκληρότητας ελαστικά μπροστά και πίσω για την προετοιμασία του αγώνα, με τις Honda να είναι οι μόνες που χρησιμοποίησαν σκληρή εμπρός γόμα.

Οι KTM ήταν ανάμεσα σε αυτούς που δοκίμασαν τη βελτιωμένη μαλακή πίσω γόμα, που αποτελεί συνήθη επιλογή για τον αγώνα Sprint.

Εντυπωσιακά, ο Marquez βελτίωσε τον χρόνο του με λάστιχα 14 γύρων, φτάνοντας να προηγείται σχεδόν μισό δευτερόλεπτο από τους αναβάτες της RC16, Pedro Acosta και Maverick Vinales, όταν ξεκίνησαν οι χρονομετρημένες προσπάθειες με νέα μαλακά λάστιχα.

Ο οκτάκις παγκόσμιος πρωταθλητής αύξησε άμεσα το προβάδισμά του σε 1.141s με τον πρώτο του γρήγορο γύρο και παρέμεινε σε δική του κατηγορία.

Η μάχη για τη δεύτερη θέση ήταν πολύ πιο κοντινή, με τους Brad Binder, Acosta και Alex Marquez να ανταλλάσσουν θέσεις, πριν τελικά ο αναβάτης της Gresini εξασφαλίσει τη δεύτερη θέση.

Οι αναβάτες της Honda, Joan Mir και Johann Zarco, ήταν επίσης σε καλή φόρμα, κερδίζοντας θέσεις στην πρώτη εξάδα στο τέλος.

Παρόλα αυτά, η KTM διατήρησε τρεις αναβάτες εντός της δεκάδας, εξασφαλίζοντας άμεση πρόκριση στο Q2.

Ο ομόσταυλος του Marquez, Francesco Bagnaia, δυσκολεύτηκε να διατηρηθεί στη δεκάδα, αλλά τελικά κατέλαβε την 9η θέση.

Από την άλλη, ο νικητής του Silverstone με την Aprilia, Marco Bezzecchi, έπεσε στην 11η θέση έπειτα από μια επίθεση της τελευταίας στιγμής από τον Fermin Aldeguer, rookie της Gresini.

Ο Fabio Quartararo, που στερήθηκε τη νίκη στο Silverstone λόγω αποτυχίας του συστήματος ride-height, έδειχνε εκνευρισμένος, αντιμετωπίζοντας συνεχείς απώλειες πρόσφυσης, περισσότερο στο πίσω μέρος της M1, φτάνοντας στο σημείο να χτυπάει τον αέρα από εκνευρισμό.

Ο αναβάτης της Monster Yamaha ολοκλήρωσε την ημέρα στην 18η θέση, πίσω ακόμη και από τον wild-card δοκιμαστή της Yamaha Augusto Fernandez. Ο Γάλλος μίλησε σύντομα με την ομάδα του και αποχώρησε εμφανώς απογοητευμένος από το γκαράζ.

Αναλυτικά τα αποτελέσματα από τις χρονομετρημένες δοκιμές του απογευματινού session της Παρασκευής στο Grand Prix του Aragon:

Θέση

Αναβάτης

Εθνικότητα

Ομάδα

Χρόνος/Διαφορά

1

Marc Marquez

SPA

Ducati Lenovo (GP25)

1'46.397s

2

Alex Marquez

SPA

BK8 Gresini Ducati (GP24)

+0.204s

3

Maverick Viñales

SPA

Red Bull KTM Tech3 (RC16)

+0.556s

4

Joan Mir

SPA

Honda HRC Castrol (RC213V)

+0.556s

5

Pedro Acosta

SPA

Red Bull KTM (RC16)

+0.603s

6

Johann Zarco

FRA

Castrol Honda LCR (RC213V)

+0.661s

7

Brad Binder

RSA

Red Bull KTM (RC16)

+0.699s

8

Fermin Aldeguer

SPA

BK8 Gresini Ducati (GP24)*

+0.733s

9

Francesco Bagnaia

ITA

Ducati Lenovo (GP25)

+0.788s

10

Franco Morbidelli

ITA

Pertamina VR46 Ducati (GP24)

+0.816s

11

Marco Bezzecchi

ITA

Aprilia Racing (RS-GP25)

+0.825s

12

Fabio Di Giannantonio

ITA

Pertamina VR46 Ducati (GP25)

+0.844s

13

Enea Bastianini

ITA

Red Bull KTM Tech3 (RC16)

+1.074s

14

Raul Fernandez

SPA

Trackhouse Aprilia (RS-GP25)

+1.083s

15

Alex Rins

SPA

Monster Yamaha (YZR-M1)

+1.112s

16

Jack Miller

AUS

Pramac Yamaha (YZR-M1)

+1.155s

17

Augusto Fernandez

SPA

Pramac Yamaha (YZR-M1)

+1.226s

18

Fabio Quartararo

FRA

Monster Yamaha (YZR-M1)

+1.445s

19

Lorenzo Savadori

ITA

Aprilia Factory (RS-GP25)

+1.726s

20

Miguel Oliveira

POR

Pramac Yamaha (YZR-M1)

+1.893s

21

Somkiat Chantra

THA

Idemitsu Honda LCR (RC213V)*

+2.104s

 

Ρεκόρ MotoGP Aragon:

Καλύτερος γύρος: Marc Marquez (Ducati) – 1:45.801 (2024)

Ταχύτερος γύρος σε αγώνα: Luca Marini (Ducati) – 1:47.795 (2022)