Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Enea Bastianini: “Ο χειρότερος αγώνας της καριέρας μου” – Αδύνατο να συνεχίσει έτσι δηλώνει ο "La Bestia"

Μετά τον Pedro Acosta και ο Ιταλός στρέφεται ενάντια της KTM
Enea Bastianini ενάντια της ΚΤΜ 2025
Από το

motomag

26/5/2025

Ο Enea Bastianini, διπλός νικητής με την Ducati στο Silverstone το 2024, χαρακτήρισε το Βρετανικό MotoGP του 2025 ως πιθανότατα τον χειρότερο αγώνα της καριέρας του.

Αντιμετωπίζοντας δυσκολίες στο να προσαρμοστεί στην RC16 από τις πρώτες κιόλας δοκιμές πριν την έναρξη του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, ο Bastianini απηύθυνε έκκληση για βοήθεια, ίσως και μια προειδοποίηση προς την KTM λέγοντας ότι αδύνατο να συνεχίσει έτσι.

Μετά την 15η θέση στο Sprint του Silverstone, ο Ιταλός τερμάτισε 17ος στον κύριο αγώνα, έχοντας εκτίσει και ποινή long lap από το Le Mans. Ο Bastianini που σκέφτηκε ακόμη και να αποσυρθεί κατά τη διάρκεια του αγώνα – βρέθηκε 54 συνολικά δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή και εργοστασιακό αναβάτη της Aprilia, Marco Bezzecchi

Ο Bastianini ήταν τόσο πίσω από τον αμέσως επόμενο, Miguel Oliveira, που ούτε μια ποινή 16 δευτερολέπτων μετά τον αγώνα λόγω πίεσης ελαστικών δεν άλλαξε τη θέση του. Μόνο ο τραυματισμένος Somkiat Chantra (LCR) και ο αναπληρωματικός της Aprilia, Lorenzo Savadori, που επίσης δέχθηκαν ποινές, τερμάτισαν πίσω του.

Ο ταχύτερος γύρος του Bastianini ήταν 2,1 δευτερόλεπτα αργότερος από του Bezzecchi και 1,5 δευτερόλεπτο πιο αργός από τον ταχύτερο KTM αναβάτη, Pedro Acosta. Ο Ισπανός δήλωσε επίσης απογοητευμένος με την έκτη θέση που κατέκτησε και “έτριξε τα δόντια” στην ΚΤΜ για την έλλειψη υποστήριξής στους αναβάτες της, ωστόσο τερμάτισε σε πολύ καλύτερη θέση από τον Bastianini και για αυτό ο λόγος του έχει και πολύ μεγαλύτερο ειδικό βάρος.  Ο Bastianini δεν κατάφερε κάτι καλύτερο ούτε σε σχέση με τον ομόσταυλό του M. Vinales που πήρε την 11η θέση στον αγώνα, με διαφορά μεγαλύτερη των 40 δευτερολέπτων από τον Ιταλό.

“Ήταν μία πολύ δύσκολη μέρα γιατί προσπάθησα να κάνω κάτι με τη μοτοσυκλέτα, αλλά τίποτα, είναι αδύνατο για μένα να πιέσω. Ο αγώνας ήταν δύσκολος ακόμα και στις ευθείες γιατί ήταν πολύ δύσκολο να κρατήσω το γκάζι ανοιχτό - το μπροστινό μέρος ήταν πολύ ελαφρ…. Ήταν πολύ απογοητευτικό. Πιθανότατα ο χειρότερος αγώνας της καριέρας μου.”, είπε ο Ιταλός που σκέφτηκε πολλές φορές να αποσυρθρεί από τον αγώνα, όπως δήλωσε. Τερμάτισε ωστόσο όπως είπε για όλους, και για τον ίδιο και για την ομάδα. 

Κοιτώντας προς τον επόμενο αγώνα στην Aragon, ο Bastianini ζήτησε περισσότερη τεχνική υποστήριξη από την KTM: “Αυτή τη στιγμή είμαι ο χειρότερος αναβάτης στην πίστα. Πέρυσι εδώ κέρδισα δύο φορές και φέτος μου φαίνεται αδύνατο που είμαι τελευταίος. Πιστεύω πως η KTM πρέπει να κάνει κάτι για μένα και για το μέλλον μου, γιατί έτσι δεν γίνεται να συνεχίσουμε.”

“Στο τέλος η μοτοσυκλέτα δεν στρίβει και τα ηλεκτρονικά δεν δουλεύουν. Αυτό είναι το πρόβλημα. Μπορούμε να φρενάρουμε δυνατά, αλλά σε αυτή την πίστα, σήμερα με τον δυνατό άνεμο, δεν ήταν το δυνατό μας σημείο. Το Le Mans ήταν καλό γιατί είχε πολλές κλειστές στροφές και ήμασταν πιο ανταγωνιστικοί, αλλά εδώ όχι.”
Ο Bastianini – του οποίου ο χρόνος στο νικηφόρο Sprint του Silverstone το 2024 ήταν 3,7 δευτερόλεπτα ταχύτερος από τον Alex Marquez το 2025 – έχει ως καλύτερο φετινό του τερματισμό με την KTM την έβδομη θέση στο Austin.