Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP Aragon: 8η νίκη για τον βασιλιά του Άραγκον M.Marquez - Pedro Acosta και Marco Bezzecchi στο βάθρο

Ανίκητος ο Marquez δεν άφησε κανένα περιθώριο στους αντιπάλους του - Φανερά βελτιωμένη η KTM του Acosta
MotoGP Aragon 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

30/8/2026

Αν και τελικά δεν έκρυβε εκπλήξεις ο αγώνας στο Aragon έδωσε στο κοινό ένα γεμάτο event με τον M.Marquez να παίρνει την 8η νίκη του σε μία από τις αγαπημένες του πίστες.

O αγώνας ξεκίνησε με έντονο συναγωνισμό και τον Bezzechi να φεύγει καλύτερα από όλους, όμως ο Marquez ακολούθησε από κοντά για να πάρει την πρωτιά στην πρώτη στροφή. Ωστόσο ο Bezzecchi αυτή τη φορά είχε απάντηση και πίεσε τον Ισπανό που είχε ακόμη κλειδωμένη την πίσω ανάρτηση για να τον περάσει σαν σταματημένο στη δεύτερη στροφή και να βρεθεί στην κορυφή του αγώνα με τον Martin να τον ακολουθεί στην πέμπτη στροφή για να βρεθεί στο κατόπι του Ιταλού.

Πιο πίσω Pedro Acosta και Raul Fernandez είχαν την δική τους μάχη που κατέληξε σε ανώδυνη ευτυxώς επαφή και τον αναβάτη της KTM να περνά και να βάζει στον στόχο τους τρεις πρώτους.

Ο Bezzecchi έκανε αμέσως διαφορά από τους διώκτες του με τον Marquez να βρίσκει τον ρυθμό του και να περνά τον 2ο Jorge Martin κάτι που έκανε και ο δυναμικός Acosta για να βρεθεί τρίτος πίσω από τον παγκόσμιο πρωταθλητή.

Στον 2ο γύρο ο Martin δέχτηκε επίθεση και από τον Alex Marquez, ο οποίος τον πέρασε με επιτυχία, ενώ ο Fernandez υποχώρησε στην 6η θέση με τον Pecco Bagnaia πίσω του και τον Di Giannantonio 8ο, τον Fermin Aldeguer στην 9η θέση και τον εξαιρετικό Diogo Moreira να κλείνει την πρώτη 10άδα.

Στον 4ο γύρο τα πράγματα μπροστά είχαν ηρεμήσει κάπως με τον Bezzecchi να προηγείται και και τον Marc Marquez να προσπαθεί να τον φτάσει κάνοντας νέο ρεκόρ πίστας σε αγώνα, όμως ο γύρος του Ιταλού την ίδια στιγμή ήταν μόλις ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου πιο αργός και μισό δευτερόλεπτο πιο μπροστά. Ο Acosta ακολουθούσε από κοντά με τον Alex Marquez να έχει σκαρφαλώσει 4ος και τον Martn να υπερασπίζεται την 5η θέση του από τον Raul Fernandez.

Στο 6ο γύρο ο Bagnaia σημείωσε πτώση και τέθηκε εκτός αγώνα, ενώ είχαμε εξελίξεις στο "μέτωπο" με τον Marquez να κάνει την επίθεσή του στην K15 πριν μεγάλη ευθεία για να περάσει μπροστά και τον Pedro Acosta που είδε τους δυο τους να ακουμπούν και να χάνουν ταχύτητα, να το εκμεταλλεύεται και να περνά και αυτός τον αναβάτη της εργοστασιακής Aprilia!

Πτώση και για τον Morbidelli στον 70 γύρο και διπλό long lap για τον Zarco με τον Raul Fernandez να αντιμετωπίζει πρόβλημα και να μπαίνει στα πιτ.

Marquez και Acosta είχαν ξεκολλήσει ελαφρώς από τον Bezzecchi (7,5 δέκατα στον 90 γύρο) με τον με τον μελλοντικό team mate του Marquez να μην αφήνει τίποτα να πέσει κάτω ακολουθώντας τον κατά πόδας παρά το νέο ρεκόρ γύρου που έκανε ο Marc. Τέταρτος σε αυτό το σημείο του αγώνα ο Alex Marquez με τον Martin 5o κα τον Aldeguer πολύ πιο πίσω με 5 δεύτερα διαφορά, ενώ η διαφορά των πέντε πρώτων είναι μόλις 1,2 δευτερόλεπτα.

Φτάνοντας στους 12 γύρους ο M.Marquez φαίνεται να έχει τον έλεγχο του αγώνα παρά την πίεση του Acosta και τον Bezzecchi να προσπαθεί να κλείσει το κενό των 8,5 δεκάτων που τον χωρίζει από τους δύο πρώτους. Λίγο πιο πίσω έχει τον A.Marquez στα τρία δέκατα και τον Martin 5o που έχει πλέον πίσω του τον Aldeguer και τον Di Giannantonio 7ο. Στην 8η θέση ο Moreiera σε έναν καλό για τον ίδιο αγώνα και 9ος ο Jack Miller για τη Yamaha (14ος ο team mate του Razgatlioglu), με τον Enea Bastianini να κλείνει την πρώτη 10άδα. 

Ο Marquez ένιωθε άνετα μπροστά κάνοντας τον 14ο τον ταχύτερο μέχρι εκείνη στιγμή γύρο της ημέρας με τον Acosta να μην μπορεί να ακολουθήσει σε αυτό το σημείο τον ξέφρενο ρυθμό του και τη μεταξύ τους διαφορά να φτάνει το 1,5 δλ. Ανήμπορος παρουσιάστηκε και ο Bezzecchi έχοντας μείνει πίσω από τον M.Marquez τρία δευτερόλεπτα, ενώ ο Fernandez εγκατέλειψε τελικά στον 16ο γύρο με πρόβλημα στον κινητήρα.

Με πέντε από τους 23 γύρους να απομένουν ο μόνος που δεχόταν πίεση στην πρώτη 10άδα ήταν ο 8ος Moreira από τον Bastianini που είχε κολλήσει πίσω του. Στην κορυφή ο Marquez είχε τον πλήρη έλεγχο του αγώνα και τους Acosta και Bezzechi να μην μπορούν να τον απειλήσουν. Ο Jorge Martin από την άλλη δοκίμασε να πλησιάζει για να περάσει τον 4ο Alex Marquez ώστε να κερδίσει όσα περισσότερα μπορούσε από αυτόν τον αγώνα σε σε μια πίστα που τον προβλημάτισε όλο το τριήμερο. Ο Μαδριλένος δεν τα κατάφερε, ενώ δύο γύρους πριν το τέλος ο Razgaltioglu έχασε τα φρένα στη 12η στροφή, έπεσε και εγκατέλειψε.

Λίγο πριν τον τελευταίο γύρο η μάχη μεταξύ Miller και Binder για τη 10η θέση βρήκε κερδισμένο τον 2ο , ενώ στο πέσιμο της καρό σημαίας ο M.Marquez πέρασε πρώτος τη γραμμή του τερματισμού για την 8η νίκη του στο Aragon, που αποτελεί μια από τις αγαπημένες του πίστες. Στο 2ο σκαλί του βάθρου ο εξαιρετικός Acosta με τον Bezzecchi 3o και τους A.Marquez και J.Martin να κλείνουν την πρώτη πεντάδα με αυτή τη σειρά.

Τελικά ο αγώνας στο Aragon για τον Ισπανό πολυπρωταθλητή κύλισε όπως επιθυμούσε ο ίδιος που δεν άφησε κανένα περιθώριο για αμφισβήτηση σε μία από τις δύο πίστες που κυριαρχεί πραγματικά και παρά τη δυναμική που έδειξε ο Marco Bezzechi. Κατάφερε να πάρει τους μέγιστους βαθμούς που θα μπορούσε, ροκάνισε τη διαφορά του από τον πρωτοπόρο Martin, ενώ πέρασε μπροστά και από τον Bezzecchi στη βαθμολογία να πάρει τη 2η θέση. 

Έπειτα και από αυτή την εξέλιξη και τον M.Marquez να βάζει εκ νέου με τη βούλα υποψηφιότητα για τον φετινό τίτλο ο αγώνας στο San Marino σε δύο εβδομάδες αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον και δεν νομίζουμε να μην υπάρχει άνθρωπος που να μην τον περιμένει με ανυπομονησία.

Θέση Αναβάτης Ομάδα Χρόνος Διαφορά
1 Marc MARQUEZ Ducati Lenovo Team 41:10,97  
2 Pedro ACOSTA Red Bull KTM Factory Racing   1,754
3 Marco BEZZECCH Aprilia Racing   3,629
4 Alex MARQUEZ BK8 Gresini Racing MotoGP   8,687
5 Jorge MARTIN Aprilia Racing   12,572
6 Fermin ALDEGUER BK8 Gresini Racing MotoGP   17,687
7 Fabio DI GIANNANTONIO Pertamina Enduro VR46 Racing Team   23,136
8 Enea BASTIANINI Red Bull KTM Tech3   25,741
9 Diogo MOREIRA Pro Honda LCR   25,889
10 Brad BINDER Red Bull KTM Factory Racing   26,441
11 Jack MILLER Prima Pramac Yamaha MotoGP   27,206
12 Joan MIR Honda HRC Castrol   27,999
13 Alex RINS Monster Energy Yamaha MotoGP Team   28,276
14 Luca MARINI Honda HRC Castrol   29,794
15 Johann ZARCO Castrol Honda LCR   30,003
16 Pol ESPARGARO Red Bull KTM Tech3   35,874
17 Lorenzo SAVADORI SuperFile Trackhouse MotoGP Team   49,761
18 Fabio QUARTARAR Monster Energy Yamaha MotoGP Team   51,657
  Δεν τερμάτισαν      
  Toprak RAZGATLIOGLU Prima Pramac Yamaha MotoGP    
  Raul FERNANDEZ SuperFile Trackhouse MotoGP Team    
  Francesco BAGNAIA Ducati Lenovo Team    
  Franco MORBIDELLI Pertamina Enduro VR46 Racing Team