Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP - Michelin για Jorge Martin: Διαφορά στη θερμοκρασία εντός του ελαστικού ο λόγος της πτώσης  

Θα συνεχιστούν οι έρευνες για τα αίτια της πτώσης του παγκόσμιου πρωταθλητή
Michelin Jorge Martin Crash 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/2/2025

Χωρίς να καταλήγει κάπου το μπαλάκι των ευθυνών μεταξύ Aprilia Racing και Michelin, για την πτώση του Jorge Martin στις δοκιμές της Sepang, η γαλλική εταιρεία έδωσε νέα εξήγηση έπειτα από περαιτέρω διερεύνηση των δεδομένων τηλεμετρίας.

Aprilia Racing και Michelin ήρθαν έμμεσα σε αντιπαράθεση μετά την δεύτερη πτώση του Jorge Martin στη Sepang όπου ο παγκόσμιος πρωταθλητής, έπειτα από highside, χτύπησε πρώτα στο έδαφος με το αριστερό του πόδι και μετά με το κεφάλι για να αποκομίσει μια διάσειση αλλά και σπασμένα κόκκαλα στο ποδι και το δεξί του χέρι.

Ο Martin βρίσκεται σήμερα στη Βαρκελώνη ώστε να γίνει η επέμβαση στο χέρι του -στο πόδι τελικά δεν θα γίνει- από τον δρ. Xavier Mir και την ομάδα του, που χειρούργησε νωρίτερα και τον Raul Fernandez.

Στις αρχικές της ανακοινώσεις μετά το ατύχημα η Aprilia Racing και συγκεκριμένα ο διευθύνων σύμβουλος της, Massimo Rivola, δήλωσε ότι βάσει των δεδομένων της τηλεμετρίας η πτώση του παγκόσμιου πρωταθλητή δεν προήρθε ούτε από οδηγικό λάθος, ούτε όμως από κάτι που πήγε στραβά με τη μοτοσυκλέτα, ρίχνοντας έτσι έμμεσα την ευθύνη στη Michelin. 

Ο Rivola ζήτησε από τους Γάλλους να του δώσουν το ιστορικό του πίσω ελαστικού του Martin λέγοντας ότι δεν θα ήθελε σε καμία περίπτωση να μάθει ότι το ελαστικό βρισκόταν σε αποθήκη για 11 μήνες πριν από τη χρήση του στην πίστα της Sepang.

Massimo Rivola 2025

Τη δουλειά αυτή ανέλαβε ο Piero Taramasso, διευθυντής Motosport της Michelin o οποίος και ανέφερε τελικά ότι το ελαστικό κατασκευάστηκε τον περασμένο Ιούνιο στη Γαλλία και όλον αυτόν τον καιρό ήταν αποθηκευμένο σε χώρο όπου η θερμοκρασία είναι ελεγχόμενη και έτσι δεν είχε χάσει καμία από τις ιδιότητές του.

Ο Taramasso επανήλθε σήμερα με περισσότερες λεπτομέρειες από τα δεδομένα που του παραχώρησε και η Aprilia, τα οποία δεν δίνουν μια ξεκάθαρη εικόνα για το ποιος θα μπορούσε να φταίει για το ατύχημα του Martin, όμως ξεκαθαρίζουν τον λόγο που ο παγκόσμιος πρωταθλητής είχε αυτή την οδυνηρή πτώση. 

Σύμφωνα με τα όσα είπε ο Taramasso το πέλμα στην επιφάνειά του είχε τη σωστή θερμοκρασία, ωστόσο η θερμοκρασία στο εσωτερικό του ελαστικού ήταν 15 βαθμούς Κελσίου χαμηλότερη από εκείνη που θα έπρεπε να είναι για να λειτουργεί σωστά το λάστιχο, όταν ο Martin έφυγε από τα πιτ για να μπει στην πίστα. 

Αυτή είναι και η θερμοκρασία που η Michelin μετράει στο MotoGP για να καθορίσει αν ένα ελαστικό βρίσκεται σε σωστή θερμοκρασία λειτουργίας και πήρε τη μέτρηση μέσω ενός αισθητήρα του ελαστικού που προέρχεται από τη McLaren. Από την άλλη η συλλογή των δεδομένων από την Aprilia Racing γίνεται από τη μέτρηση της θερμοκρασίας του αέρα που βρίσκεται μέσα στο ελαστικό.

Ο Taramasso απέδωσε αυτή τη διαφορά στη θερμοκρασία σε διάφορους λόγους όπως το γεγονός ότι η μοτοσυκλέτα επέστρεψε στα πιτ μετά από την πρώτη πτώση του Martin -οπότε μπορεί να έπεσε η θερμοκρασία στο εσωτερικό- σε πρόβλημα που θα μπορούσαν να είχαν οι κουβέρτες αλλά και στις ασυνήθιστες συνθήκες κατά τη διάρκεια των δοκιμών αφού η θερμοκρασία της πίστας ήταν 30 βαθμοί Κελσίου όταν συνήθως είναι 50 βαθμοί. Είπε επίσης ότι το ελαστικό του Bezzecchi που ήταν το ίδιο (μεσαία γόμα), στην ίδια μοτοσυκλέτα βρισκόταν στη σωστή θερμοκρασία λειτουργίας, τη στιγμή της πτώσης του Martin.

Ο Taramasso δεν έκανε κανένα σχόλιο για ενδεχόμενη αστοχία κατά την κατασκευή του ελαστικού, ενώ πρόσθεσε ότι η έρευνα θα συνεχιστεί. Καλό θα ήταν ίσως να γνώριζε και η Aprilia Racing αυτή τη μικρή λεπτομέρεια με τις διαφορετικές θερμοκρασίες, ενώ δεν αποκλείεται να αλλάξει κάτι σχετικά με αυτό στο μέλλον ώστε να αποφευχθεί ξανά τέτοιου είδους ατύχημα.