Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP Sepang: Pole position Bagnaia με ρεκόρ! Μαζί με Martin σε άλλο επίπεδο!

Δυνατή κόντρα στην κατάταξη δείχνει την μάχη που θα έρθει
MotoGP Sepang: Pole position Bagnaia με ρεκόρ! Μαζί με Martin σε άλλο επίπεδο!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/11/2024

Την αρχή έκανε ο Martin ξεκινώντας την Q2 με ρεκόρ χρόνου και μάλιστα απίθανο, έκοψε σχεδόν ένα δευτερόλεπτο από τον χρόνο! Ο Bagnaia σήκωσε το γάντι που του πέταξε ο Martin και μόλις βγήκε ξανά στην πίστα, σημείωσε νέο ρεκόρ με 0,2 κάτω από πριν!

Ο Martin προσπάθησε να δώσει απάντηση και σε αυτό, κάνοντας την κατάταξη για την pole position μία κανονική μάχη. Στο μεταξύ ήταν τυχεροί γιατί ο καιρός θα μπορούσε κάλλιστα να τους είχε δώσει μία από τις συνηθισμένες μπόρες -αν και λιγότερο αυτή την εποχή- που έχουν ένταση και μικρή διάρκεια στην περιοχή αυτή.

Στην τελευταία αυτή προσπάθεια ο Martin ήταν επιπρόσθετα τυχερός επειδή κατάφερε να ξεφύγει από τις κίτρινες σημαίες και να γλιτώσει και μία πτώση από ένα πιθανό lowside στην 14η στροφή, κρατώντας τελικά την δεύτερη θέση.

Ένας διαφορετικός Marquez είναι στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης τώρα, αν και ο Alex είναι παραδοσιακά γρήγορος σε αυτή την πίστα και θα δείξει αν θα μπορέσει να κάνει κάτι και στον αγώνα, τουλάχιστον στους πρώτους γύρους.

Ούτε όμως ο Morbidelli βρίσκεται εκεί που είναι συνήθως, με μία επίθεση στο τέλος ανέβηκε στην 4η θέση την ίδια στιγμή που ο Marc Marquez κατάφερε να κρατήσει την 5η θέση.

Για άλλη μία, σπάνια φορά, ο Quartararo ξεφεύγει φέτος από την Q1 και καταφέρνει να πάρει και μία καλή θέση στην Q2, συνεχίζοντας την ανωτέρω κατάταξη πίσω από Bastianini και Miller ενώ έχει πίσω του τον Rins σε ένα ακόμη πιο σπάνιο δίδυμο Yamaha, δείχνοντας πως η πίστα αυτή τους ευνοεί.

Πίσω τους οι δύο που κατάφεραν να ξεφύγουν από την Q1 σε αντίστροφή σειρά από τα εισιτήρια που κέρδισαν, πρώτα ο Binder και έπειτα ο Zarco με την Vinales να κλείνει την πρώτη δωδεκάδα.

Ο Binder μπορεί να τα πήγαινε καλύτερα αλλά οι κίτρινες σημαίες ακύρωσαν την προσπάθειά του ενώ δίπλα του έδειχνε πως θα έχει τον Acosta, σε άλλη μία μάχη μεταξύ των μελλοντικών συμπαικτών. Ο Acosta όμως κόλλησε στην Q1 όταν ο Zarco που είχε χάσει πολλές ευκαιρίες -ακόμη μία φορά- του έσβησε η μοτοσυκλέτα και γενικά δεν τα πήγαινε και πολύ καλά, κατάφερε στο τέλος -πιο τέλος δεν γινόταν- την Q1 να βγάλει τον Acosta από την πορεία για την 12άδα!

Η τοποθέτηση του Iannone στην 6η σειρά εκκίνησης δίπλα στον Espargaro και μπροστά από τον βετεράνο Nakagami, όταν δεν έχει ανέβει σε MotoGP μία πενταετία και δεν έχει προπονηθεί σε αυτές τις μοτοσυκλέτες και την εξέλιξή τους, δείχνει τι είδους αναβάτης χάθηκε τότε από τις πρώτες θέσεις.

Ο Fernandez που έχει καταφέρει πολλές φορές να ξεφύγει από την Q1, περισσότερες από τον Quartararo, σημείωσε πτώση, ενώ ο Savadori παίρνει την τελευταία θέση εκκίνησης.

Θα είναι δυνατές, τουλάχιστον οι πρώτες στιγμές στους αγώνες που θα ακολουθήσουν τώρα στην Sepang, αν και το σκηνικό έχει στηθεί για μάχες έως το τέλος, εκτός απροόπτου.

Αποτελέσματα Q2:

Θέση

N#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

Προηγ.

1

1

Francesco Bagnaia

Ducati

01:56.337

 

 

2

89

Jorge Martin

Ducati

01:56.553

0.216

0.216

3

73

Alex Marquez

Ducati

01:57.275

0.938

0.722

4

21

Franco Morbidelli

Ducati

01:57.279

0.942

0.004

5

93

Marc Marquez

Ducati

01:57.301

0.964

0.022

6

23

Enea Bastianini

Ducati

01:57.366

1.029

0.065

7

43

Jack Miller

KTM

01:57.558

1.221

0.192

8

20

Fabio Quartararo

Yamaha

01:57.592

1.255

0.034

9

42

Alex Rins

Yamaha

01:57.726

1.389

0.134

10

33

Brad Binder

KTM

01:57.882

1.545

0.156

11

5

Johann Zarco

Honda

01:57.971

1.634

0.089

12

12

Maverick Viñales

Aprilia

01:58.046

1.709

0.075

Αποτελέσματα Q1:

Q2

5

Johann Zarco

Honda

01:57.635

 

 

Q2

33

Brad Binder

KTM

01:57.800

0.165

0.165

13

31

Pedro Acosta

KTM

01:57.839

0.204

0.039

14

72

Marco Bezzecchi

Ducati

01:57.869

0.234

0.030

15

25

Raul Fernandez

Aprilia

01:58.023

0.388

0.154

16

41

Aleix Espargaro

Aprilia

01:58.107

0.472

0.084

17

29

Andrea Iannone

Ducati

01:58.183

0.548

0.076

18

30

Takaaki Nakagami

Honda

01:58.300

0.665

0.117

19

10

Luca Marini

Honda

01:58.520

0.885

0.220

20

36

Joan Mir

Honda

01:58.618

0.983

0.098

21

37

Augusto Fernandez

KTM

01:59.006

1.371

0.388

22

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

01:59.263

1.628

0.257

 

Ετικέτες