Honda-Luca Marini: Καλύτερη επιστροφή δεν γινόταν για τον Luca Marini

Πέτυχε το καλύτερο αποτέλεσμα του με τη Honda στον αγώνα της Γερμανίας
Marini Return
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

15/7/2025

Στην επιστροφή του στο MotoGP, ο Luca Marini βρέθηκε ξανά μέσα στη βαθμολογούμενη ζώνη και σημείωσε το καλύτερο αποτέλεσμα του έως τώρα σε Grand Prix με τη Honda.

Αφού απουσίασε από τα τρία τελευταία Grand Prix λόγω τραυματισμών που υπέστη σε δοκιμές στη Suzuka, ο Marini επέστρεψε στο Grand Prix της Γερμανίας. Πριν από την επιστροφή του στην ομάδα Honda HRC Castrol, ο Marini έκανε δοκιμές στο Brno έχοντας χαμηλές προσδοκίες απο το Grand Prix Γερμανίας, θέλοντας απλώς να ξαναβρεί τον ρυθμό του.

Ωστόσο, ο Ιταλός βούτηξε κατευθείαν στα βαθιά. Το Σάββατο τερμάτισε στη 16η θέση στον αγώνα Sprint, ενώ την Κυριακή πέρασε τη γραμμή του τερματισμού στην έκτη θέση στο Grand Prix. Η έκτη θέση στο Sachsenring αποτελεί το καλύτερο του τερματισμό ως εργοστασιακός αναβάτης της Honda και συνέχισε έτσι το σερί εμφανίσεων του εντός βαθμολογίας στη σεζόν του 2025.

Ο Marini δοκιμάστηκε καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα καθώς βρέθηκε σε μάχη με τους Brad Binder, Jack Miller και Raul Fernandez, τους οποίους κατάφερε να νικήσει μέχρι την καρό σημαία, τη θέση του βέβαια την "οφείλει" και στο γεγονός ότι οι πτώσεις στον κυρίως αγώνα της Γερμανίας ήταν ασυνήθιστα πολλές.

Marini Return

"Είμαι πραγματικά χαρούμενος με την απόδοσή μου στον αγώνα, πολλοί αναβάτες έπεσαν όταν έπεσε η πρόσφυση του μπροστινού ελαστικού, οπότε ήμουν ιδιαίτερα προσεκτικός με αυτό στη Στροφή 1, όπου όλοι έπεφταν. Έκανα πολύ καλή εκκίνηση και κέρδισα πολλές θέσεις πριν βρω ρυθμό και προσπαθήσω να κρατήσω δυνάμεις. Από τον έβδομο γύρο ένιωσα λίγο πόνο, αλλά αυτό σήμαινε ότι είχα διατηρήσει αρκετά τα ελαστικά για το τέλος του αγώνα και μπορούσα να προσπεράσω καλά.”  είπε ο Marini.

“Κάναμε καλή δουλειά βελτιώνοντας τη μοτοσυκλέτα από την Παρασκευή, πρέπει να συνεχίσουμε να δουλεύουμε στον γρήγορο γύρο και στους πρώτους γύρους του αγώνα. Τώρα μερικές μέρες για αποκατάσταση και επιστρέφουμε κατευθείαν στο Brno.”

Μετά τη συγκομιδή δέκα βαθμών στο Grand Prix της Κυριακής, ο Marini ανέβηκε στη 15η θέση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος MotoGP και πλέον βρίσκεται έναν βαθμό πίσω από τον αναβάτη της Trackhouse Racing, Ai Ogura.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.