Η Ducati χάνει ένα της πλεονέκτημα

Τι σημαίνει η αποχώρηση του Stoner
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/8/2018

Η είδηση κυκλοφόρησε στα ψιλά γράμματα την τελευταία εβδομάδα, καθώς τα φώτα της δημοσιότητας ήταν στραμμένα στους πρωταγωνιστές των MotoGP που έδιναν τη μάχη τους στις πίστες της Τσεχίας και της Αυστρίας. Όμως η αποχώρηση του Casey Stoner από test rider της εργοστασιακής ομάδας των MotoGP της Ducati και η παραμονή του στην ιταλική εταιρείας ως απλού Πρεσβευτή, έχει ιδιαίτερη σημασία και οι επιπτώσεις της πιθανόν να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό το μέλλον. Γιατί τα λέμε τόσο δραματικά;

Διότι η μορφή των αγώνων στην κορυφαία κατηγορία έχει αλλάξει τόσο πολύ, που μας αναγκάζουν πλέον να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο έχουμε διαβαθμίσει την σημαντικότητα ορισμένων γεγονότων.

Όλα ξεκινούν από την δραματική μείωση του χρόνου δοκιμών που έχουν στη διάθεσή τους τα εργοστάσια με τους αγωνιζόμενους πάνω στη σέλα των μοτοσυκλετών τους.

Με την δικαιολογία του περιορισμού του κόστους, τόσο τα δοκιμαστικά πριν ξεκινήσει η αγωνιστική σεζόν, όσο και εκείνα που γίνονται κατά την διάρκειά της και μέσα στο τριήμερο των αγώνων έχουν μειωθεί στο ελάχιστο.

Η συλλογή και η αξιολόγηση δεδομένων που είναι απαραίτητα για την εξέλιξη και την βελτίωση των μοτοσυκλετών (…αλλά και για των ελαστικών) από τους ίδιους τους αναβάτες που τις οδηγούν στο πρωτάθλημα, είναι πραγματικά πολύ φτωχή σε σύγκριση με το παρελθόν. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, η δουλειά των δοκιμαστών εξέλιξης, όπως αυτή που έκανε μέχρι σήμερα ο Stoner για την Ducati, έχει πολύ μεγαλύτερη αξία σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές. Όχι μόνο αυτό, αλλά και η ποιότητα των δεδομένων που συλλέγονται κατά την διάρκεια των δοκιμών, θα πρέπει να είναι στο επίπεδο που απαιτούν οι αναβάτες. Με άλλα λόγια, την μοτοσυκλέτα του Dovizioso, του Lorenzo, αλλά και των Marquez, Rossi κ.τ.λ. που κυνηγάνε πρωτάθλημα, δεν μπορεί να τους την βελτιώσει ένας δοκιμαστής που είναι υπερβολικά πιο αργός από εκείνους, ακόμα κι αν έχει άπειρο χρόνο για δοκιμές. Έτσι τον τελευταίο καιρό, ακούμε συχνά υπό την μορφή κουτσομπολιού παράπονα από τους εργοστασιακούς αναβάτες προς τις ομάδες τους για την δουλειά που κάνουν οι δοκιμαστές. Το πιο πρόσφατο που ακούσαμε, έγινε με αφορμή την αποχώρηση του Pedrosa από την ενεργό δράση, όπου αμέσως άρχισαν στα πηγαδάκια των paddock να ψιθυρίζουν ότι πρέπει να τον προσλάβει η KTM ως δοκιμαστή, διότι αυτή τη στιγμή δεν έχει κάποιον που να μπορεί να οδηγήσει σε υψηλό επίπεδο, με αποτέλεσμα η εξέλιξη της μοτοσυκλέτας της να παραμένει στάσιμη και όλο το βάρος να πέφτει στους ώμους του Zarco την επόμενη χρονιά. Πάνω στο ίδιο σκεπτικό ήταν και οι δηλώσεις του Cal Cruchlow, που είπε ότι οι δοκιμαστές πρέπει να τρέχουν μερικούς αγώνες ως wildcard μέσα στη χρονιά, για να μπορούν να καταλάβουν το ρυθμό και τις απαιτήσεις ενός αγώνα.

Η Ducati ήταν η μόνη εταιρεία του πρωταθλήματος που είχε για δοκιμαστή έναν αναβάτη ο οποίος, πέρα από τα δύο παγκόσμια πρωταθλήματα στην πλάτη του, είχε ακόμα την ταχύτητα να κάνει χρόνους για να μπει στην πρώτη πεντάδα ενός αγώνα.

Το πόσο σημαντικό είναι αυτό για την νίκη σε έναν αγώνα, μπορείτε να το καταλάβετε αν θυμηθείτε όσα είπαμε για την συμπεριφορά των ελαστικών.

Για πολλούς, αυτό αποτελούσε στρατηγικής σημασίας πλεονέκτημα των Ιταλών στα δύο τελευταία πρωταθλήματα. Η απώλεια του Stoner, πιθανόν να μην φανεί αμέσως, ίσως να μην φανεί και ποτέ. Τα MotoGP έχουν γίνει απίστευτα περίπλοκα και τα αποτελέσματα εξαρτώνται πλέον από τον σωστό ή λάθος συνδυασμό πολλών γεγονότων και όχι μόνο από έναν και μοναδικό παράγοντα.

Όμως ο παράγοντας του δοκιμαστή, όταν οι νέοι κανονισμοί  επιτρέπουν στους αναβάτες να καβαλήσουν τη σέλα των μοτοσυκλετών τους μόνο το τριήμερο του αγώνα, είναι σίγουρα ένας πολύ σημαντικός παράγοντας.

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”