Η Ducati χάνει ένα της πλεονέκτημα

Τι σημαίνει η αποχώρηση του Stoner
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/8/2018

Η είδηση κυκλοφόρησε στα ψιλά γράμματα την τελευταία εβδομάδα, καθώς τα φώτα της δημοσιότητας ήταν στραμμένα στους πρωταγωνιστές των MotoGP που έδιναν τη μάχη τους στις πίστες της Τσεχίας και της Αυστρίας. Όμως η αποχώρηση του Casey Stoner από test rider της εργοστασιακής ομάδας των MotoGP της Ducati και η παραμονή του στην ιταλική εταιρείας ως απλού Πρεσβευτή, έχει ιδιαίτερη σημασία και οι επιπτώσεις της πιθανόν να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό το μέλλον. Γιατί τα λέμε τόσο δραματικά;

Διότι η μορφή των αγώνων στην κορυφαία κατηγορία έχει αλλάξει τόσο πολύ, που μας αναγκάζουν πλέον να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο έχουμε διαβαθμίσει την σημαντικότητα ορισμένων γεγονότων.

Όλα ξεκινούν από την δραματική μείωση του χρόνου δοκιμών που έχουν στη διάθεσή τους τα εργοστάσια με τους αγωνιζόμενους πάνω στη σέλα των μοτοσυκλετών τους.

Με την δικαιολογία του περιορισμού του κόστους, τόσο τα δοκιμαστικά πριν ξεκινήσει η αγωνιστική σεζόν, όσο και εκείνα που γίνονται κατά την διάρκειά της και μέσα στο τριήμερο των αγώνων έχουν μειωθεί στο ελάχιστο.

Η συλλογή και η αξιολόγηση δεδομένων που είναι απαραίτητα για την εξέλιξη και την βελτίωση των μοτοσυκλετών (…αλλά και για των ελαστικών) από τους ίδιους τους αναβάτες που τις οδηγούν στο πρωτάθλημα, είναι πραγματικά πολύ φτωχή σε σύγκριση με το παρελθόν. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, η δουλειά των δοκιμαστών εξέλιξης, όπως αυτή που έκανε μέχρι σήμερα ο Stoner για την Ducati, έχει πολύ μεγαλύτερη αξία σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές. Όχι μόνο αυτό, αλλά και η ποιότητα των δεδομένων που συλλέγονται κατά την διάρκεια των δοκιμών, θα πρέπει να είναι στο επίπεδο που απαιτούν οι αναβάτες. Με άλλα λόγια, την μοτοσυκλέτα του Dovizioso, του Lorenzo, αλλά και των Marquez, Rossi κ.τ.λ. που κυνηγάνε πρωτάθλημα, δεν μπορεί να τους την βελτιώσει ένας δοκιμαστής που είναι υπερβολικά πιο αργός από εκείνους, ακόμα κι αν έχει άπειρο χρόνο για δοκιμές. Έτσι τον τελευταίο καιρό, ακούμε συχνά υπό την μορφή κουτσομπολιού παράπονα από τους εργοστασιακούς αναβάτες προς τις ομάδες τους για την δουλειά που κάνουν οι δοκιμαστές. Το πιο πρόσφατο που ακούσαμε, έγινε με αφορμή την αποχώρηση του Pedrosa από την ενεργό δράση, όπου αμέσως άρχισαν στα πηγαδάκια των paddock να ψιθυρίζουν ότι πρέπει να τον προσλάβει η KTM ως δοκιμαστή, διότι αυτή τη στιγμή δεν έχει κάποιον που να μπορεί να οδηγήσει σε υψηλό επίπεδο, με αποτέλεσμα η εξέλιξη της μοτοσυκλέτας της να παραμένει στάσιμη και όλο το βάρος να πέφτει στους ώμους του Zarco την επόμενη χρονιά. Πάνω στο ίδιο σκεπτικό ήταν και οι δηλώσεις του Cal Cruchlow, που είπε ότι οι δοκιμαστές πρέπει να τρέχουν μερικούς αγώνες ως wildcard μέσα στη χρονιά, για να μπορούν να καταλάβουν το ρυθμό και τις απαιτήσεις ενός αγώνα.

Η Ducati ήταν η μόνη εταιρεία του πρωταθλήματος που είχε για δοκιμαστή έναν αναβάτη ο οποίος, πέρα από τα δύο παγκόσμια πρωταθλήματα στην πλάτη του, είχε ακόμα την ταχύτητα να κάνει χρόνους για να μπει στην πρώτη πεντάδα ενός αγώνα.

Το πόσο σημαντικό είναι αυτό για την νίκη σε έναν αγώνα, μπορείτε να το καταλάβετε αν θυμηθείτε όσα είπαμε για την συμπεριφορά των ελαστικών.

Για πολλούς, αυτό αποτελούσε στρατηγικής σημασίας πλεονέκτημα των Ιταλών στα δύο τελευταία πρωταθλήματα. Η απώλεια του Stoner, πιθανόν να μην φανεί αμέσως, ίσως να μην φανεί και ποτέ. Τα MotoGP έχουν γίνει απίστευτα περίπλοκα και τα αποτελέσματα εξαρτώνται πλέον από τον σωστό ή λάθος συνδυασμό πολλών γεγονότων και όχι μόνο από έναν και μοναδικό παράγοντα.

Όμως ο παράγοντας του δοκιμαστή, όταν οι νέοι κανονισμοί  επιτρέπουν στους αναβάτες να καβαλήσουν τη σέλα των μοτοσυκλετών τους μόνο το τριήμερο του αγώνα, είναι σίγουρα ένας πολύ σημαντικός παράγοντας.

MotoGP: O Jack Miller ανιχνεύει την μεγαλύτερη δυσκολία της Yamaha M1

Ο Αυστραλός εντόπισε το σημαντικότερο πρόβλημα της Yamaha μετά το απογοητευτικό GP της Αυστρίας
Jack Miller on Yamaha difficulties
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/8/2025

Η Yamaha πέρασε έναν εφιαλτικό αγώνα στο Red Bull Ring, με τους τέσσερις αναβάτες της να τερματίζουν τελευταίοι και να συγκεντρώνουν μόλις έναν βαθμό. Ο Jack Miller μίλησε ανοιχτά για το βασικό ζήτημα που αντιμετώπισε, το οποίο, όπως τόνισε, δεν είναι άλλο από την έλλειψη πρόσφυσης στο πίσω μέρος.

Ο Miller, που ολοκλήρωσε τον αγώνα στη 18η θέση χωρίς βαθμούς για πρώτη φορά μετά το Mugello, εξήγησε: “Δεν υπάρχουν πολλά να πω μετά από ένα τόσο δύσκολο Σαββατοκύριακο. Ειλικρινά, είναι απογοητευτικό. Για τους πρώτους πέντε γύρους ένιωθα κάπως "καλά" εννοώντας ότι η πρόσφυση ήταν σε ανεκτό επίπεδο. Όμως αυτή ήταν η πρόσφυση που κανονικά θα έπρεπε να έχουμε στο τέλος ενός αγώνα, όχι στην αρχή. Κι εδώ δεν την είχαμε ποτέ”.

Στη συνέχεια, ο Αυστραλός τόνισε το τεχνικό πρόβλημα που αντιμετώπισε η Yamaha με το συγκεκριμένο ελαστικό:
“Είναι ξεκάθαρο ότι η μοτοσυκλέτα μας δεν δουλεύει με αυτό το πίσω ελαστικό και τη συγκεκριμένη κατασκευή. Δεν υπάρχει τρόπος να λειτουργήσει σωστά. Δοκίμασα τα πάντα, από το να ανεβάζω νωρίς σχέσεις μέχρι να είμαι όσο πιο υπομονετικός γίνεται με το γκάζι, αλλά μόλις ξεπεράσεις τα 120 km/h, εκεί που κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει αρκετή φόρτιση στον πίσω τροχό, η μοτοσυκλέτα αρχίζει να σπινάρει τρελά στην ευθεία και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα”.

Και κατέληξε, “Το μπροστινό μέρος της M1 είναι φανταστικό, αλλά το πίσω είναι ο περιορισμός. Πρέπει να δουλέψουμε σκληρά για να καταλάβουμε πώς θα το βελτιώσουμε”.

Μετά την Αυστρία, ο Miller βρίσκεται στη 17η θέση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP, έναν βαθμό πίσω από τον Ai Ogura και δέκα μπροστά από τον Joan Mir.