Η Ducati χάνει ένα της πλεονέκτημα

Τι σημαίνει η αποχώρηση του Stoner
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/8/2018

Η είδηση κυκλοφόρησε στα ψιλά γράμματα την τελευταία εβδομάδα, καθώς τα φώτα της δημοσιότητας ήταν στραμμένα στους πρωταγωνιστές των MotoGP που έδιναν τη μάχη τους στις πίστες της Τσεχίας και της Αυστρίας. Όμως η αποχώρηση του Casey Stoner από test rider της εργοστασιακής ομάδας των MotoGP της Ducati και η παραμονή του στην ιταλική εταιρείας ως απλού Πρεσβευτή, έχει ιδιαίτερη σημασία και οι επιπτώσεις της πιθανόν να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό το μέλλον. Γιατί τα λέμε τόσο δραματικά;

Διότι η μορφή των αγώνων στην κορυφαία κατηγορία έχει αλλάξει τόσο πολύ, που μας αναγκάζουν πλέον να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο έχουμε διαβαθμίσει την σημαντικότητα ορισμένων γεγονότων.

Όλα ξεκινούν από την δραματική μείωση του χρόνου δοκιμών που έχουν στη διάθεσή τους τα εργοστάσια με τους αγωνιζόμενους πάνω στη σέλα των μοτοσυκλετών τους.

Με την δικαιολογία του περιορισμού του κόστους, τόσο τα δοκιμαστικά πριν ξεκινήσει η αγωνιστική σεζόν, όσο και εκείνα που γίνονται κατά την διάρκειά της και μέσα στο τριήμερο των αγώνων έχουν μειωθεί στο ελάχιστο.

Η συλλογή και η αξιολόγηση δεδομένων που είναι απαραίτητα για την εξέλιξη και την βελτίωση των μοτοσυκλετών (…αλλά και για των ελαστικών) από τους ίδιους τους αναβάτες που τις οδηγούν στο πρωτάθλημα, είναι πραγματικά πολύ φτωχή σε σύγκριση με το παρελθόν. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, η δουλειά των δοκιμαστών εξέλιξης, όπως αυτή που έκανε μέχρι σήμερα ο Stoner για την Ducati, έχει πολύ μεγαλύτερη αξία σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές. Όχι μόνο αυτό, αλλά και η ποιότητα των δεδομένων που συλλέγονται κατά την διάρκεια των δοκιμών, θα πρέπει να είναι στο επίπεδο που απαιτούν οι αναβάτες. Με άλλα λόγια, την μοτοσυκλέτα του Dovizioso, του Lorenzo, αλλά και των Marquez, Rossi κ.τ.λ. που κυνηγάνε πρωτάθλημα, δεν μπορεί να τους την βελτιώσει ένας δοκιμαστής που είναι υπερβολικά πιο αργός από εκείνους, ακόμα κι αν έχει άπειρο χρόνο για δοκιμές. Έτσι τον τελευταίο καιρό, ακούμε συχνά υπό την μορφή κουτσομπολιού παράπονα από τους εργοστασιακούς αναβάτες προς τις ομάδες τους για την δουλειά που κάνουν οι δοκιμαστές. Το πιο πρόσφατο που ακούσαμε, έγινε με αφορμή την αποχώρηση του Pedrosa από την ενεργό δράση, όπου αμέσως άρχισαν στα πηγαδάκια των paddock να ψιθυρίζουν ότι πρέπει να τον προσλάβει η KTM ως δοκιμαστή, διότι αυτή τη στιγμή δεν έχει κάποιον που να μπορεί να οδηγήσει σε υψηλό επίπεδο, με αποτέλεσμα η εξέλιξη της μοτοσυκλέτας της να παραμένει στάσιμη και όλο το βάρος να πέφτει στους ώμους του Zarco την επόμενη χρονιά. Πάνω στο ίδιο σκεπτικό ήταν και οι δηλώσεις του Cal Cruchlow, που είπε ότι οι δοκιμαστές πρέπει να τρέχουν μερικούς αγώνες ως wildcard μέσα στη χρονιά, για να μπορούν να καταλάβουν το ρυθμό και τις απαιτήσεις ενός αγώνα.

Η Ducati ήταν η μόνη εταιρεία του πρωταθλήματος που είχε για δοκιμαστή έναν αναβάτη ο οποίος, πέρα από τα δύο παγκόσμια πρωταθλήματα στην πλάτη του, είχε ακόμα την ταχύτητα να κάνει χρόνους για να μπει στην πρώτη πεντάδα ενός αγώνα.

Το πόσο σημαντικό είναι αυτό για την νίκη σε έναν αγώνα, μπορείτε να το καταλάβετε αν θυμηθείτε όσα είπαμε για την συμπεριφορά των ελαστικών.

Για πολλούς, αυτό αποτελούσε στρατηγικής σημασίας πλεονέκτημα των Ιταλών στα δύο τελευταία πρωταθλήματα. Η απώλεια του Stoner, πιθανόν να μην φανεί αμέσως, ίσως να μην φανεί και ποτέ. Τα MotoGP έχουν γίνει απίστευτα περίπλοκα και τα αποτελέσματα εξαρτώνται πλέον από τον σωστό ή λάθος συνδυασμό πολλών γεγονότων και όχι μόνο από έναν και μοναδικό παράγοντα.

Όμως ο παράγοντας του δοκιμαστή, όταν οι νέοι κανονισμοί  επιτρέπουν στους αναβάτες να καβαλήσουν τη σέλα των μοτοσυκλετών τους μόνο το τριήμερο του αγώνα, είναι σίγουρα ένας πολύ σημαντικός παράγοντας.

Ποιο Isle of Man; Motovelocidad Colombia κι όποιος αντέξει! [Βίντεο]

Η πιο δημοκρατική μορφή αγώνων είναι αυτή που τρέχεις με ό,τι έχεις σε δημόσιους δρόμους
motovelocidad-colombia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/10/2026

Στο μυαλό του μέσου Ευρωπαίου η Κολομβία δεν είναι ακριβώς η “μοτοσυκλετομάνα” χώρα με παράδοση στους αγώνες μοτοσυκλέτας, ενώ το παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 που έχρισε ως ήρωα στην πατρίδα του πριν δύο χρόνια τον David Alonso – γεννημένο και μεγαλωμένο στην Ισπανία πάντως – περισσότερο μοιάζει με την εξαίρεση παρά με τον κανόνα.

Παρόλα αυτά η χώρα της Νότιας Αμερικής διαθέτει έντονη αθλητική δραστηριότητα γύρω από τη μοτοσυκλέτα και, μεταξύ των θεσμών που την υπηρετούν, βρίσκεται και το πρωτάθλημα Motovelocidad Colombia, το οποίο εκτυλίσσεται σε ένα μίγμα πιστών ταχύτητας και δημόσιων δρόμων.

Με κατηγορίες που ξεκινούν από παπιά και φτάνουν ως μεγάλα μονοκύλινδρα supermoto, το Motovelocidad Colombia απευθύνεται πρωτίστως στους οικονομικά ασθενέστερους ερασιτέχνες, οι οποίοι μπορούν να βρουν εύκολα μια κατηγορία που να τους χωρά, με αυτοσχέδια μικρά δίχρονα μοντέλα 100, 150 και 200 κυβικών εκατοστών, καθώς και ειδικές κατηγορίες για παπιά και supermoto, αλλά και μια Open που ο καθένας μπορεί να έρθει με ό,τι έχει – στην τελευταία εμφανίζονται κατά καιρούς στην ίδια σχάρα εκκίνησης μικρά πάμφθηνα και προχείρως τροποποιημένα δίχρονα δίπλα σε KTM 1290 Super Adventure. Είπαμε, ό,τι έχει ο καθένας.

Χαζεύοντας τα αμέτρητα βίντεο που ανεβάζει η οργάνωση του Motovelocidad Colombia στα κοινωνικά δίκτυα και το YouTube, δεν μπορούμε παρά να θαυμάσουμε τους αγώνες που στήνονται μέσα σε πόλεις και χωριά, με μόνη περίφραξη μεταλλικά φορητά κάγκελα και δεμάτια σανό σε κάποια επίμαχα σημεία.

Το θέαμα είναι εντυπωσιακό, αν και δείχνει εξόχως επικίνδυνο, ειδικά όταν προσέχουμε πως οι θεατές κάθονται όπου τους κάνει κέφι, συχνά στις εξόδους στροφών που εγγυώνται πως όποια μοτοσυκλέτα φύγει εκεί θα τους έρθει κατευθείαν στα μούτρα.

Ασχέτως της οργάνωσης πάντως, αυτοί οι αγώνες δρόμου της Κολομβίας δείχνουν ως η πιο ευπρόσιτη και δημοκρατική μορφή αγώνων που μπορούμε να σκεφτούμε. Απλές, φτηνές μοτοσυκλέτες που απλά ξεφορτώνεις άχρηστο εξοπλισμό δρόμου, φοράς μια δερμάτινη στολή και βουρ στην εκκίνηση!