Η Yamaha Tech3 με KTM – Οι πιθανοί αναβάτες

Πλήρως εργοστασιακές οι μοτοσυκλέτες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/5/2018

Με την επίσημη ανακοίνωση σήμερα, της υποδοχής του Zarco στην KTM, ολοκληρώνεται μία αλυσιδωτή αντίδραση που είχε ξεκινήσει από τον Φεβρουάριο του ’18 όταν η Tech3 ανακοίνωνε το διαζύγιο από την Yamaha. Τότε εξηγούσαμε πως αυτό θα φέρει την Tech3 στην KTM και μαζί τον Zarco, που αποτελούσε προσωπική επιλογή του μεγάλου αφεντικού των Αυστριακών. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν να αναπτύξουν την ομάδα τους και να εξελίξουν μία πλήρως αγωνιστική μοτοσυκλέτα. Το τελικό στάδιο για να γίνει κάτι τέτοιο, είναι φυσικά μία δορυφορική ομάδα, που ταυτόχρονα θα επαναφέρει τους αριθμούς των αναβατών στα επίπεδα που επιθυμεί η Dorna, για ένα λαμπρό μέλλον στους αγώνες.

Λίγες μέρες μετά από τότε, η επίσημη ανακοίνωση της Tech3 πως εισχωρεί στην KTM ήταν γεγονός και έμενε να δούμε πότε θα υπογράψει και ο Zarco, όπως τελικά έγινε σήμερα. Απευθείας οι ερωτήσεις για την Tech3 ήταν εύλογο να γίνουν και οι απαντήσεις τους αναμενόμενες:

Ο Hafizh Syahrin θα πρέπει να θεωρείται δεδομένος στην ομάδα, από την στιγμή που έδειξε τόσο καλή προσαρμογή στην κορυφαία κατηγορία, με τίτλο καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου αναβάτη, απευθείας. Επίσης ο Miguel Oliveira είναι το πιθανότερο να ανέβει από την Moto2 καθώς υπερτερεί του Binder, την στιγμή που ο πιο έμπειρος Bradl μπορεί επίσης να διαδραματίσει βοηθητικό ρόλο στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας, παρά την επιμονή της KTM για ολοκληρωτικά νέους αναβάτες.

Με τον τρόπο αυτό, κάθε θετικό αποτέλεσμα σε ένα πρωτάθλημα που πρώτο λόγο έχει ο αναβάτης, θα εισπράττεται ισόποσα και από την KTM, με τον κόσμο να αναγνωρίζει την ταχύτατη πορεία που έχουν ακολουθήσει… Φτάνει φυσικά να πετύχουν σε αυτό.

Τα δύο αυτά ονόματα επιβεβαιώθηκαν ως οι πιο δυνατές εκδοχές από τον ίδιο τον Poncharal, διευθυντή της Yamaha Tech3 με τους περισσότερους στα paddock να θεωρούν 100% βέβαιη την συνέχιση του Syahrin και ελάχιστα πιο ανοικτή του Oliveira, χωρίς αυτό να σημαίνει πως η τελική απόφαση της ομάδας, δεν είναι σε θέση να ξαφνιάσει τους πάντες.

Ωστόσο το πιο σημαντικό είναι να μην ξεχνάμε πως η KTM θα έχει 4 απόλυτα εργοστασιακές μοτοσυκλέτες στους αγώνες, 4 αναβάτες που θα την τροφοδοτούν με στοιχεία, αλλά και που φυσικά θα έχουν τις ίδιες απαιτήσεις σε υποστήριξη θέτοντας μία δύσκολη δουλειά στους μηχανικούς.

Μία μικρή λεπτομέρεια που δεν την γνωρίζουν απόλυτα ούτε οι ίδιοι, είναι το ποσοστό διαφοροποίησης στην εμφάνιση των εργοστασιακών από τις δορυφορικές, που τουλάχιστον στην πρώτη εμφάνισή τους, θα είναι μονάχα στο επίπεδο των γραφικών. Η αρχική σκέψη είναι να υπάρχει έντονο το πορτοκαλί χρώμα στην εκκίνηση, αλλά όχι τόσο που να μην ξεχωρίζουν με σαφήνεια οι «εργοστασιακές» μοτοσυκλέτες. Σε κάθε περίπτωση, η Yamaha Tech3 επικεντρώνεται στο καλύτερο φετινό αποτέλεσμα με τον Zarco και ο πιο άμεσος στόχος που την απασχολεί, είναι να διασφαλίσει τους αναβάτες για του χρόνου…

 

Ετικέτες

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”