Jorge ‘Aspar’ Martinez: H CFMOTO θέλει MotoGP!

Και το MotoGP θέλει διακαώς CFMOTO
jorge aspar martinez cfmoto
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/7/2026

Δεν είναι μυστικό, ούτε το ακούμε για πρώτη φορά. Στις αρχές της χρονιάς, πριν ξεκινήσει η φετινή σεζόν του MotoGP, ο Martinez και η CFMOTO υπέγραψαν επέκταση της μεταξύ τους συμφωνίας ως το 2031, για να συνεχίσουν την εξαιρετική τους πορεία οι ομάδες Moto2 και Moto3 που τρέχει ο Ισπανός με λογότυπα CFMOTO.

Και τότε είχε αποκαλύψει τη βούληση της κινέζικης εταιρείας να αποκτήσει παρουσία σε όλες τις κατηγορίες του MotoGP, δηλαδή να επεκταθούν και στην κορυφαία, καθώς στις άλλες δύο δεν είναι απλά παρούσα, μα έχει πια πρωταγωνιστικό ρόλο και έχει ήδη γράψει ιστορία. Το 2024 η κατάκτηση των τίτλων Αναβατών και Κατασκευαστών σήμανε μια διπλή πρωτιά για τη CFMOTO – και άλλη μια, προσωπική αυτή τη φορά, για τον David Alonso που έγινε ο πρώτος Κολομβιανός παγκόσμιος πρωταθλητής GP.

alonso holgado
Οι αναβάτες της Aspar Team στη Moto2 προάγονται του χρόνου και οι δύο στο MotoGP: o Daniel Holgado (όρθιος) πάει στη Gresini και ο David Alonso (καθιστός) στη Honda

O Martinez έδωσε πρόσφατα άλλη μια συνέντευξη σε γερμανικό μέσο, στο οποίο αποκάλυψε μερικές επιπλέον πτυχές της στρατηγικής της CFMOTO. Εκεί εξήγησε πως οι Κινέζοι δεν βιάζονται και θέλουν να φτάσουν στην κορυφή με σίγουρα βήματα, έτσι δεν περιμένει να τους δει στο MotoGP πριν να έχουν εγκαθιδρύσει σταθερή παρουσία στο WSBK πρώτα, για το οποίο αυτόν τον καιρό προετοιμάζουν την πρώτη τους superbike, V4 SR-RR.

“Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Είναι 2026 και είμαστε ήδη έτοιμοι σε όλα γι’ αυτή τη χρονιά. Το στήσιμο μιας νέας υποδομής τώρα για το 2027 θα ήταν τρέλα. Νομίζω πως πρέπει να το πάμε βήμα-βήμα και όλα θα είναι εφικτά στο μέλλον.

“Δεν μπορώ να σας δώσω ακόμα ένα χρονικό πλαίσιο, ίσως να πάρει τρία χρόνια, ίσως πέντε. Μπορώ όμως να επιβεβαιώσω πως είναι κοινό μας όραμα να πάμε στο MotoGP. Πρέπει να καταλάβετε πως αυτό δεν είναι απλώς ενδιαφέρον για μένα και τη CFMOTO, αφού και το ίδιο MotoGP είναι πάρα πολύ πρόθυμο να προσελκύσει μια μεγάλη εταιρεία από την Κίνα.

 “Με έναν νέο δυνατό κατασκευαστή στο παιχνίδι, το MotoGP κερδίζει πρόσβαση σε νέους συνεργάτες και χορηγούς. Περνώντας στην επόμενη φάση μπορούν να αναπτυχθούν νέες προοπτικές, έως και ένα Grand Prix στην Κίνα. Πιστεύω πως αυτό είναι ένα σημείο-κλειδί: το άθλημά μας θα γίνει πολύ πιο διεθνές στα επόμενα χρόνια.”

Ενδεχόμενη είσοδος της CFMOTO στο MotoGP θα σημάνει ταυτόχρονα την επιστροφή του Martinez στη μεγάλη κατηγορία, από την οποία αποσύρθηκε το 2018 για επικεντρωθεί στην ανάπτυξη ταλέντων στις δύο μικρότερες. Κάτι που μάλλον το έχει καταφέρει και με το παραπάνω, αν σκεφτούμε πως και οι δύο φετινοί αναβάτες του στη Moto2 έχουν ήδη εξασφαλίσει μεταγραφές στο MotoGP για του χρόνου, καθώς και το ότι στην ομάδα Moto3 έχει τον 18χρονο-φαινόμενο Max Quiles, που κάνει πλάκα στον ανταγωνισμό φέτος και έχει ήδη κλείσει θέση στη Moto2 για του χρόνου.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.