Jorge Martin - “Αισθάνομαι πως μου έκλεψαν τον τίτλο. Το ελαστικό ήταν σκληρό σαν πέτρα!”

Τι κι αν οι αναβάτες του MotoGP απαγορεύεται να κριτικάρουν τα ελαστικά της Michelin, ο Ισπανός ήταν χείμαρρος
Jorge Martin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/11/2023

Όπως είδαμε όλοι, στον αγώνα της Κυριακής, ο θριαμβευτής του αγώνα Sprint του Σαββάτου, Jorge Martin, αντιμετώπισε μεγάλα προβλήματα με το πίσω ελαστικό του, από την εκκίνηση κιόλας μέχρι και τον τερματισμό. Κι όταν ο αγώνας τελείωσε, μετά από κάποιες βρισιές στα ισπανικά, ο Martin είχε πολλά να πει για το ελαστικό της Michelin…

Κι εκεί που περιμέναμε να δούμε την επανάληψη του συναρπαστικού αγώνα Sprint, με μάχες σώμα με σώμα μεταξύ Pecco και Jorge, βλέπουμε στην εκκίνηση τον αναβάτη της Prima Pramac να κάνει… “παντιλίκια”, μια δεξιά, μια αριστερά, χάνοντας πολλές θέσεις για να ξεκινήσει έτσι το μαρτύριο του Ισπανού, που αντιμετώπισε μεγάλο πρόβλημα στο πίσω ελαστικό του, μέχρι και τον τερματισμό.

Εκκίνηση Qatar

“Είδατε την εκκίνηση, με την τρελή πλαγιολίσθηση του πίσω ελαστικού μου”, δήλωσε αμέσως μετά τις βρισιές στον τερματισμό ο Martin. “Το ελαστικό ήταν σκληρό σαν πέτρα!” Και συνέχισε στο ίδιο ύφος: “Οι θεατές ίσως πίστεψαν πως σε μια νύχτα ξέχασα να οδηγώ. Συνήθως τέτοιο σπινάρισμα συμβαίνει μετά από 30 γύρους σε βρώμικη και σκονισμένη άσφαλτο, όχι στην εκκίνηση, με ολοκαίνουργιο ελαστικό. Μπορείτε να μαντέψετε τι συνέβη. Προσπάθησα απελπισμένα να διαχειριστώ την κατάσταση, αλλά έφτανα κοντά στην πτώση σε κάθε στροφή. Είναι κρίμα που ένα Πρωτάθλημα κρίνεται με αυτό τον τρόπο, μετά από μια σπουδαία σεζόν κατά την οποία εργάστηκα πολύ σκληρά. Αισθάνομαι πως μου έκλεψαν τον τίτλο! Πριν τον αγώνα της Κυριακής ήμουν βέβαιος πως θα μπορούσα να γίνω Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Αλλά αυτός ο στόχος είναι πλέον πολύ δύσκολος. Τέλος πάντων… είναι πολύ δύσκολο να μάθουμε τι ακριβώς συνέβη. Εντωμεταξύ ήμουν ο μόνος αναβάτης σε 3 κατηγορίες που συνέβη αυτό. Οπότε κάτι έτρεχε με το ελαστικό. Το Σάββατο είχα ταχύτερο ρυθμό απ’ όλους, ενώ την Κυριακή γύριζα 1,3-1,5 δευτερόλεπτα πιο αργά από τον πρώτο! Η Michelin σίγουρα δεν θέλει να αποφασίζει εκείνη ποιος θα πάρει τον τίτλο, εσκεμμένα. Τουλάχιστον αυτό ελπίζω… αλλά πρέπει να βελτιωθούν, δεν θέλω να έχω ποτέ ξανά αντίστοιχη εμπειρία.”

Martin

Φυσικά το παραπάνω γεγονός φούντωσε τις φήμες και τις θεωρίες συνωμοσίας, ενώ σε πιο ρεαλιστικό επίπεδο το πιθανότερο είναι το πίσω ελαστικό να ήταν προβληματικό, να είχε διαφορετική γόμα από ότι νόμιζε η ομάδα, ή να είχε ζεσταθεί πολλές φορές και έτσι να είχε “καεί / πετρώσει”. Όλα αυτά είναι που ακούγονται από εχθές, αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις είναι καλύτερο να μην προσπαθεί κανείς από το κεφάλι του μέσα, να καταλάβει τι έχει συμβεί. Ο Taramasso ήταν ξεκάθαρος πως το ελαστικό του Martin ήταν ολοκαίνουριο και δεν είχε ζεσταθεί ξανά. Δεν θα ρίσκαρε άλλωστε ποτέ η Michelin ένα τέτοιο λάθος. Αυτό βέβαια δεν αναιρεί το γεγονός πως ο Martin αισθάνεται άτυχος και κατηγορεί το ελαστικό για την απόδοσή του.

Michelin

Μην ξεχνάμε όμως πως προβλήματα με τα ελαστικά της Michelin δεν είχε μόνο ο Martin, αλλά και ο Bagnaia σε προηγούμενο αγώνα, κάτι που παραδέχθηκε και ο Ισπανός: “Ο Pecco είχε δηλώσει πως το ίδιο είχε συμβεί και σε εκείνον, αλλά αυτή ήταν η πρώτη φορά που συνέβη σε εμένα. Και είναι κρίμα που έγινε ειδικά τώρα. Είμαι περήφανος που έφερα τη μοτοσυκλέτα στον τερματισμό, καθώς η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα περίπλοκη.” Θυμίζουμε πως μόλις ο Martin πέρασε τη γραμμή του τερματισμού το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να γυρίσει να κοιτάξει το πίσω ελαστικό, κουνώντας απογοητευμένος δεξιά-αριστερά το κεφάλι του.

Μετά από τις ιδιαίτερα επικριτικές δηλώσεις Martin, μένει τώρα να δούμε αν θα υπάρξει κάποιο ανακοινωθέν από τη γαλλική εταιρεία ελαστικών για το συμβάν.

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες