Jorge Martin – “Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε με το νέο φαιρινγκ, χάσαμε την προθεσμία”

Δύσκολη απόφαση στην Prima Pramac Racing στο αεροδυναμικό κομμάτι ενόψει του πρώτου αγώνα της σεζόν
motomag Jorge Martin – “Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε με το νέο φαιρινγκ, χάσαμε την προθεσμία”
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

7/2/2024

Η ομάδα της Prima Pramac Racing ήλπιζε να αποφασίσει κατά τη σημερινή δεύτερη ημέρα του τεστ της Sepang αν θα χρησιμοποιήσει στον πρώτο αγώνα της σεζόν το νέο φαιρινγκ τo οποίο έφερε η Ducati για δοκιμή στη Μαλαισία ωστόσο σύμφωνα με τον Martin έχασαν την εσωτερική προθεσμία.

Ο δοκιμαστής της Ducati Lenovo Team, Michele Pirro στο Shakedown Test εξέλισσε ένα νέο φαιρινγκ το οποίο θα δοκίμαζαν στo τριήμερο τεστ της Sepang οι αναβάτες της Ducati Lenovo Team και αυτοί της Prima Pramac Racing. Και ενώ οι αναβάτες της εργοστασιακής Ducati αποφάσισαν πως το νέο φαιρινγκ θα είναι αυτό που θα δούμε στην GP24 στον πρώτο αγώνα της σεζόν στο Qatar, o Jorge Martin με την ομάδα του δεν κατάφεραν να αποφασίσουν αν θα ακολουθήσουν την ίδια κατεύθυνση με τον Ισπανό να δηλώνει πως έχασαν την εσωτερική προθεσμία.

Martin

Ο Martin ο οποίος κατά τη διάρκεια της πρώτης ημέρας ήταν ταχύτερος, ενώ σήμερα βρέθηκε στη δεύτερη θέση ελάχιστα πίσω από τον Enea Bastianini της Ducati Lenovo Team δήλωσε: "Δεν ήταν μια εύκολη μέρα. Ήμασταν γρήγοροι στην αρχή της ημέρας με το παλιό φαιρινγκ αλλά όταν αρχίσαμε να χρησιμοποιούμε το νέο φαιρινγκ δεν αισθανόμουν τόσο καλά. Ήταν περίπλοκα έπρεπε να είχαμε αποφασίσει για το νέο φαιρινγκ, αλλά δεν το κάναμε. Αύριο πρέπει να καταλάβουμε αν είναι καλύτερο ή αν θα κρατήσουμε το παλιό για τον πρώτο αγώνα.

Σίγουρα, οι άνθρωποι της Ducati έκαναν πολλή δουλειά και θέλουν να δουλέψει. Θέλουν να οδηγήσω με αυτό, για να το καταλάβω και να πάρω δεδομένα από αυτό. Αλλά δεν θέλω να χάσω τον δρόμο στον οποίο δουλεύουμε. Μερικές φορές ξεκινάς με κάτι, μετά με κάτι άλλο, αλλάζεις πολλά πράγματα στη πορεία. Αυτό δεν είναι καλό να συμβαίνει. Θέλω να καταλάβω τι συμβαίνει με αυτό, αλλά χωρίς να χάσω τον τρόπο οδήγησής μου.

Jorge Martin – “Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε με το νέο φαιρινγκ, χάσαμε την προθεσμία”

Όσον αφορά το νέο φαιρινγκ αυτό είναι λίγο πιο βαρύ. Αισθάνομαι ότι η μοτοσυκλέτα είναι πιο βαριά. Η αίσθηση στο φρενάρισμα είναι καλύτερη, αλλά δυσκολεύομαι στην συγκεκριμένη πίστα. Αύριο πρέπει να καταλάβουμε τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε και ίσως κάνουμε κάποιες αλλαγές στη μοτοσυκλέτα για να βελτιώσουμε την αίσθηση. Πρέπει να συνεχίσουμε να δουλεύουμε. Δεν θέλω να χάσω πολύ χρόνο γιατί έχουμε πράγματα να δοκιμάσουμε αύριο.

Δεν χρειάζομαι να κάνω πολλούς γύρους οπότε δεν υπάρχει θέμα με την ποσότητα των ελαστικών. Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι και να καταλάβουμε αν έχουμε δυνατότητες με το νέο φαιρινγκ ή να μείνουμε στο παλιό. Έχουμε να δοκιμάσουμε κάποια νέα set-up και νέα ηλεκτρονικά, τα οποία μπορούμε να τα δοκιμάσουμε και με μεταχειρισμένα ελαστικά. Αυτό δεν είναι μεγάλο πρόβλημα. Αλλά το φαιρινγκ θέλω πραγματικά να το δοκιμάσω. Υποθέτω ότι μπορούμε ακόμα να το δοκιμάσουμε και στο Qatar αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε αρκετό χρόνο, οπότε είναι καλύτερα να κάνουμε κάτι για αυτό αύριο."

Jorge Martin – “Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε με το νέο φαιρινγκ, χάσαμε την προθεσμία”

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.