KTM - Σενάριο για 3η ομάδα στο MotoGP, με την LCR και τους Marc Marquez και Pedro Acosta

Η ερμηνεία της “εκκωφαντικής σιωπής”, σε συνέντευξη του Lucio Cecchinelo
Marc Marquez και Pedro Acosta στην KTM LCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/7/2023

Όταν προέκυψε το πρόβλημα Acosta για τους πορτοκαλί, με τον Ισπανό να αρνείται να περιμένει μέχρι το 2025 για να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP, ο Carlos Ezpeleta είχε αρνηθεί να παραχωρήσει δυο έξτρα μοτοσυκλέτες στην ΚΤΜ για το 2024, όμως τώρα προκύπτει ένα νέο, δυνατό σενάριο για τρίτη ομάδα του Pierer Group -στα πρότυπα της Ducati- μέσω της… LCR, με αναβάτες τους Pedro Acosta και Marc Marquez!

Καθώς η Dorna κρίνει πως τουλάχιστον για το 2024 οι μοτοσυκλέτες στη σχάρα εκκίνησης του MotoGP δεν μπορούν να αυξηθούν έστω και κατά δύο ακόμα, και μετά την δήλωση της ΚΤΜ πως οι Αυστριακοί κατάφεραν να “βολέψουν” τον Pedro Acosta στη μεγάλη κατηγορία για την επόμενη χρονιά, σε μια θέση “έκπληξη”, έρχεται τώρα η πληροφορία πως Red Bull & KTM βρίσκονται σε συνομιλίες με την LCR, για να φύγει η τελευταία από τις αγκάλες της Honda και να προσέλθει στο “πορτοκαλί” στρατόπεδο το 2024.

Όταν σε συνέντευξη του, ο μάνατζερ της LCR Lucio Cecchinello ρωτήθηκε αν θα εκπληρώσει το τρέχων συμβόλαιο του με τη Honda, που έχει διάρκεια μέχρι το τέλος του 2024, εκείνος απάντησε με “εκκωφαντική σιωπή”.

Η σιωπή αυτή, σε συνδυασμό με την κρίση του HRC, και με τη δήλωση για θέση της ένταξης του Acosta σε ομάδα “έκπληξη” το 2024, βάζουν το σενάριο της αλλαγής στρατοπέδου της LCR σε ρεαλιστικές βάσεις.

Η LCR διανύει αυτή τη στιγμή την 18η της σεζόν με τη Honda, με τους αναβάτες Alex Rins και Takaaki Nakagami, με τον πρώτο να έχει τραυματιστεί άσχημα μετά από πτώση, και με τον δεύτερο να μην μπορεί να διακριθεί με την προβληματική RC213V. Όλα αυτά εν μέσω της μεγάλης κρίσης του HRC, με τους Ιάπωνες να έχουν χάσει πλήρως την επαφή με τις τελευταίες εξελίξεις στον χώρο, με μια μοτοσυκλέτα που δεν μπορεί ούτε ο Marc Marquez να “δαμάσει”, και χωρίς ορατές ελπίδες για μια γρήγορη έξοδο από το τέλμα. Θυμίζουμε πως ακόμα κι ο Nakagami έχει ξεκινήσει τα παράπονα (κάτι σχεδόν αδιανόητο για Ιάπωνα αναβάτη ιαπωνικού εργοστασίου) ενώ ο Rins γκρίνιαζε από την αρχή της σεζόν, βλέποντας τη Honda να μην του παρέχει τα ίδια εξαρτήματα με τους εργοστασιακούς αναβάτες της ομάδας της Repsol, αφήνοντας την υπόθεση “εξέλιξη RCV” στους υπόλοιπους πιλότους της.

Πριν λίγο καιρό, με στόχο τη δημιουργία μιας τρίτης ομάδας από το Pierer Group στη μεγάλη κατηγορία, πληροφορίες ανέφεραν πως Red Bull και KTM ασκούσαν πίεση στην Dorna, μέσω της Ajo Motorsport που δραστηριοποιείται σε Moto2 & Moto3.

Το νέο σχέδιο του Pierer Group, που έχει κάνει θεαματικά βήματα εξέλιξης τα τελευταία χρόνια -και ειδικά το 2023- στο MotoGP, αφορά στην προσέγγιση της LCR, ώστε η τελευταία να κάνει μεταστροφή από τους Ιάπωνες στους Αυστριακούς για το 24.

Το σενάριο σίγουρα δεν είναι εύκολο, καθώς για να γίνει πραγματικότητα θα πρέπει να σπάσουν τα συμβόλαια με τη Honda τόσο ο Marquez -με τους Ιάπωνες όμως να έχουν δηλώσει πως δεν θα τον εμποδίσουν να φύγει αν έτσι θέλει-, όσο και η LCR. Αν και είναι δύσκολο, -και με σίγουρη παρενέργεια την περαιτέρω βύθιση του HRC σε κρίση-, εντούτοις το παραπάνω σενάριο είναι παράλληλα και πραγματοποιήσιμο. Αν πάλι δεν καταφέρει να μετουσιωθεί σε πράξη (σε πρόσφατες δηλώσεις του ο Stefan Pierer είπε πως ο Marquez δεν ταιριάζει στην ΚΤΜ, που εξελίσσει τους αναβάτες της από το φυτώριο του Red Bull Rookies Cup, ανεβάζοντας τους στη συνέχεια σταδιακά κατηγρίες) τότε η κύρια εναλλακτική θα είναι να διακόψει τη συνεργασία της η GASGAS με κάποιον από τους αναβάτες της -ο κλήρος μάλλον πέφτει στον Augusto Fernandez- ώστε να “βολευτεί” τουλάχιστον ο Pedro Acosta στις τάξεις των Αυστριακών, και να μην βρεθεί απέναντι τους ως “εχθρός”.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.