Mandalika - Οι διοργανωτές διαφωνούν με τις κατηγορίες του Marc Marquez για τους πυροσβεστήρες

"Οι πυροσβεστήρες ήταν σύμφωνοι με τους κανονισμούς" λένε οι Ινδονήσιοι
MotoGP Marquez: «Η μοτοσυκλέτα καταστράφηκε ολοσχερώς από λάθους πυροσβεστήρες» - [VIDEO]
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

3/10/2024

Οι δηλώσεις του Marc Marquez μετά το τέλος του αγώνα στην Ινδονησία, για χρήση λάθος πυροσβεστήρων, δεν έμειναν αναπάντητες από τη διοργανώτρια αρχή της πίστας της Mandalika.

Με την εγκατάλειψη στον αγώνα της Ινδονησίας ο Marc Marquez, που έδειχνε ότι μπορούσε να πλασαριστεί σε μία καλή θέση μέσα στους πέντε πρώτους και να ανέβει ακόμη και στο βάθρο, έχασε κάθε ελπίδα για την κατάκτηση του φετινού πρωταθλήματος.

Ο σπασμένος κινητήρας της Desmosedici GP23 στον 12 γύρο -με τον ήχο του κολλήματος να ακούγεται χαρακτηριστικά και τρομακτικά στο on-board πλάνο- ήταν εκείνο που στέρησε από το Ισπανό τη δυνατότητα να συνεχίσει να ελπίζει για την κατάκτηση του πρωταθλήματος με τον Marquez να αποδέχεται τη μοίρα του μετά τον αγώνα βρισκόμενος 78 βαθμούς πίσω από τον πρωτοπόρο και νικητή Jorge Martin.

Ωστόσο μετά το συμβάν ο οχτώ φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής άσκησε κριτική στους κριτές που έσβησαν τη φωτιά του GP23 λέγοντας ότι χρησιμοποίησαν λάθος πυροσβεστήρες με αποτέλεσμα η Desomsedici GP23 να υποστεί ζημιές από το λάθος υλικό, και να καταστραφεί ολοσχερώς, κάτι που έχει μεγάλο κόστος για μια ιδιωτική ομάδα όπως είναι η Gresini Racing. Να πούμε εδώ, πως ακόμα κι αν ισχύουν οι δηλώσεις Marquez -που σίγουρα ήρθαν μετά από ανάλυση της ζημιάς μαζί με την ομάδα του- μεγαλύτερη και πιο κοστοβόρα ζημιά για μια ιδιωτική ομάδα είναι ο σπασμένος κινητήρας, και όχι κάποια πρόσθετη πιθανή ζημιά από την κατάσβεση της φωτιάς.

motogp - mandalika - ducati φωτιά Μάρκεθ

Δεν πέρασε πολύς χρόνος, και οι τοπικοί διοργανωτές του αγώνα έσπευσαν να αμφισβητήσουν τις δηλώσεις Marquez, προχωρώντας σε σχετική ανακοίνωση.  

"Η χρήση ελαφριών πυροσβεστήρων στο MotoGP της Ινδονησίας στο Διεθνές Σιρκουί Pertamina Mandalika είναι σύμφωνη με τους αγωνιστικούς κανονισμούς που εφαρμόζονται", ήταν η δήλωση του Priandhi Satria, διευθυντή της διοργανώτριας αρχής Mandalika Grand Prix Association, ο οποίος πρόσθεσε πως η πίστα εναρμονίζεται με τους κανονισμούς της FIM και πήρε την σχετική πιστοποίηση (homologation A) την Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου.

Δηλώσεις έγιναν και για τη διαθεσιμότητα των κατάλληλων πυροσβεστήρων με την αρχή να αναφέρει πως υπήρχαν ελαφριοί πυροσβεστήρες σε κάθε πόστο και σημείο που θα έπρεπε να βρίσκονται.

"Σε συμφωνία με το στάνταρ της FIM αναφορικά με τους κανονισμούς πίστας του 2024 και τους κανόνες για τη χρήση εξοπλισμού στην πίστα, οι προτεινόμενοι ελαφριοί πυροσβεστήρες πρέπει να είναι δύο με σκόνη ABC έξι κιλών, διαθέσιμοι σε πολλά σημεία που βρίσκονται κριτές, δύο με αφρό AFF, επίσης διαθέσιμοι σε πολλά σημεία που βρίσκονται κριτές και ένας πυροσβεστήρας διοξειδίου του άνθρακα, ειδικά για χρήση σε κλειστό χώρο, που πρέπει να βρίσκεται μπροστά στα πιτ", είπε ο Eddy Saputra, του Ινδονησιακού Συνδέσμου Μοτοσυκλέτας.

Ο Saputra πρόσθεσε ότι "η διαθεσιμότητα των πυροσβεστήρων σε όλα τα σημεία της πίστας που έπρεπε να βρίσκονται ήταν σύμφωνη με τους κανονισμούς της FIM, όπως και η χρήση τους από τους κριτές στην περίπτωση του Marquez, αφού αν πιάσει φωτιά μια μοτοσυκλέτα εντός πίστας μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε ο πυροσβεστήρας σκόνης είτε εκείνος του αφρού".

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.