Marc Marquez: "Είχα πρόταση από τη Ducati"

Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/5/2020

Θα ήταν παράλογο αν ο Marc Marquez δεν είχε προτάσεις, έστω και διερευνητικού χαρακτήρα, από όλες τις κορυφαίες ομάδες των MotoGP την περίοδο των μεταγραφών. Άλλωστε οι μάνατζερ είναι υποχρεωμένοι να ρωτάνε και να μαθαίνουν ποιες είναι οι τιμές και οι όροι που "παίζουν στην πιάτσα" για κάθε έναν αναβάτη τη δεδομένη χρονική περίοδο. Στην περίπτωση όμως του ενδιαφέροντος της Ducati για τον Marc Marquez, τα πράγματα ήταν σαφώς πιο σοβαρά από μια απλή κουβέντα. Όπως είπε ο ίδιος ο Marquez, “Άκουσα για το ενδιαφέρον της Ducati, απλώς η πρόταση της Honda ήταν καλύτερη από αγωνιστική άποψη”.

Ουσιαστικά ο Ισπανός πολυπρωταθλητής βγάζει έξω από την κουβέντα τα χρήματα. Αυτό δεν είναι παράλογο στην περίπτωσή του, διότι με την Honda έχει κερδίσει ήδη έξι παγκόσμια πρωταθλήματα στη μεγάλη κατηγορία και του λείπει μόλις ένα για να φτάσει τα επτά του Rossi και μόλις δύο για να πιάσει τα οκτώ του Agostini. Οπότε το ρίσκο να αλλάξει ομάδα και μοτοσυκλέτα αυτή τη χρονική στιγμή της καριέρας του, θα βάλει σε κίνδυνο τον μεγάλο στόχο. Το τετραετές συμβόλαιο που του πρότεινε η Honda ταιριάζει με αυτόν το στόχο πολύ καλύτερα απ’ οποιοδήποτε άλλο διετές συμβόλαιο. Άλλωστε και η μοτοσυκλέτα της Ducati δεν είναι σαν της Yamaha ή της Suzuki που την καβαλάς και πας γρήγορα από την πρώτη ημέρα. Η πιθανότητα να χάσει μια ολόκληρη σεζόν (όπως έγινε με τον Lorenzo) μέχρι να πάρει την πρώτη νίκη με την Ducati θα ήταν ένα φυσιολογικό σενάριο. Παρ’ όλα αυτά, άφησε ανοιχτή την πόρτα για το μέλλον. “Ακούω πολλούς να λένε πως πρέπει να κερδίσω και με διαφορετική μοτοσυκλέτα, όμως πήρα την απόφαση και με βάση το συναίσθημα. Η Honda με πήρε από τα Moto2, μου άνοιξε την πόρτα στα MotoGP και μου έδωσε την δυνατότητα να κερδίζω. Είμαι 27 χρονών και έχω τέσσερα χρόνια συμβόλαιο με την Honda μπροστά μου. Τώρα είπα όχι (στην Ducati), όμως στο μέλλον ποτέ δεν ξέρεις”.

Από την μεριά των Ιταλών, ο Gigi Dall’lgna έχει δηλώσει με ξεκάθαρο τρόπο ότι το να δουλέψει με τον Marc Marquez θα ήταν όνειρο για εκείνον, προσθέτοντας: “Έχω κατακτήσει τίτλους στα 125, στα 250 και στα Superbike. Μόνο στα MotoGP δεν έχω ακόμα καταφέρει να κατακτήσω το πρωτάθλημα. Αυτός είναι ο μόνος στόχος που έχω”. Αυτή τη στιγμή, η ομάδα της Ducati δεν έχει πολλές έτοιμες λύσεις για την αντικατάσταση του δίδυμου Dovisiozo και Petrucci. Αν οι δορυφορικοί αναβάτες Jack Miller, Bagnaia και Zarco, δεν καταφέρουν να κάνουν το επόμενο βήμα στην καριέρα τους, δηλαδή να γίνουν μόνιμοι υποψήφιοι για το βάθρο σε κάθε αγώνα όπως έκανε πέρσι ο Quartararo, ή έστω δεν κάνουν κάποιες εντυπωσιακές νίκες όπως ο Alex Rins ή ο Vinales, τότε η ιταλική ομάδα θα βρεθεί σε μειονεκτική θέση έναντι των υπόλοιπων ομάδων που έχουν φρέσκο αίμα στην πρώτη γραμμή για τα επόμενα δύο χρόνια.

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.