Μέσω της εργοστασιακής ομάδας της Honda στο MotoGP, ο Marc Marquez μας ενημερώνει για την πορεία της αποκατάστασης του μετά από το τέταρτο χειρουργείο που έκανε στο δεξί του χέρι, αποκαλύπτοντας πολλές άγνωστες πτυχές της ιστορίας του, καθώς προσπαθεί να επιστρέψει στους αγώνες στο γνωστό του κορυφαίο επίπεδο, δίχως να υποφέρει από πόνους και περιορισμούς.
“Έχω δεχτεί πολλά μηνύματα συμπαράστασης από εσάς, τους οπαδούς μου, και τα εκτιμώ ειδικά σε καταστάσεις σαν κι αυτή. Θέλω να σας ενημερώσω για τα νεότερα όσον αφορά στην αποκατάσταση μου.
Η πιθανότητα πως ίσως χρειαζόταν να υποβληθώ σε μια νέα εγχείρηση υπήρχε από τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους. Εξετάζαμε το χέρι μου περιοδικά, για να δούμε την εξέλιξη του κατάγματος μετά από το τρίτο χειρουργείο. Όταν έφτασε η περίοδος των δοκιμαστικών λίγο πριν τη νέα σεζόν, ήθελα να πείσω τον εαυτό μου πως μπορούσα να το κάνω, με τη φράση «η δύναμη βρίσκεται στο μυαλό» να είναι το μότο μου. Όμως όταν ξεκίνησε η σεζόν, κατάλαβα πως οι περιορισμοί ήταν πολύ μεγάλοι. Ήθελα να συμμετάσχω σε ολόκληρη τη σεζόν, καθώς το κόκκαλο δεν είχε θρέψει 100% από την τρίτη επέμβαση, αλλά γνωρίζοντας παράλληλα τους περιορισμούς μου και κρύβοντας τη δυσφορία μου, ώστε να αποφεύγω τις καθημερινές ερωτήσεις. Μόνο όσοι ήταν ιδιαίτερα κοντά μου γνώριζαν την κατάσταση μου.
Η καθοριστική στιγμή ήρθε κοντά στο γαλλικό GP, όταν προετοιμαζόμασταν για μια αξονική τομογραφία. Πήραμε την απόφαση να προβούμε σε νέα επέμβαση. Το ότι η εγχείρηση έγινε στις Η.Π.Α., αποτέλεσε έκπληξη για εμένα, λόγω του τρόπου με τον οποίο είχαν σχεδιάσει την προεγχειρητική και την μετεγχειρητική περίοδο. Είναι πολύ διαφορετικά από ότι στην Ισπανία. Η μετεγχειρητική περίοδος ήταν πολύ γρήγορη, με έβγαλαν αμέσως από το νοσοκομείο, επιτρέποντας μου να πάρω το αεροπλάνο και να επιστρέψω σπίτι.
Αντίθετα, η προεγχειρητική περίοδος ήταν διεξοδικά σχεδιασμένη, και όλα έγιναν πολύ πριν.
Πριν την επέμβαση είχα καλή διάθεση, αλλά τις ώρες που ακολούθησαν αισθάνθηκα χειρότερα, λόγω της αναισθησίας και του πόνου. Ήμουν άσχημα για δύο με τρεις ημέρες, αλλά καθώς αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που είχα εγχειριστεί στο χέρι και ήξερα πώς θα νιώσω, γνώριζα πως ο πόνος ήταν φυσιολογικός και θα υποχωρούσε αργότερα.
Τώρα νιώθω αρκετά καλά, γιατί δεν έχω πόνο. Έχω ακόμα το χέρι μου ακινητοποιημένο (κρεμασμένο) και κάνω χαλαρές ασκήσεις παθητικής κινητικότητας. Αισθάνομαι ενθουσιασμένος γιατί η αίσθηση είναι καλή, και ανυπομονώ να ξεκινήσω την αποκατάσταση μου μόλις οι γιατροί δώσουν το πράσινο φως, για να δω αν το χέρι μου λειτουργεί όπως πρέπει.
Για την ώρα είμαι γεμάτος ελπίδα. Με τον τρόπο που οδηγούσα και αγωνιζόμουν, δεν με έβλεπα να συμμετέχω σε αγώνες μοτοσυκλέτες για πολύ ακόμα –ίσως ένα με δύο χρόνια ακόμα. Μετά από την εγχείρηση στο Rochester, ελπίζω πως θα μπορέσω να αγωνιστώ χωρίς πόνο και να διασκεδάζω όπως πριν.
Περιμένω να κάνω μια ακτινογραφία την 6η εβδομάδα μετά την εγχείρηση. Ανάλογα με το αποτέλεσμα, θα επιλέξουμε το μονοπάτι για τη βέλτιστη αποκατάσταση. Μέχρι τότε, κάνω διακοπές, καθώς δεν μπορώ να ξεκινήσω την αποκατάσταση μου στο 100% ακόμα.
Για την ώρα έχω πολύ ελεύθερο χρόνο, και σχεδιάζω καλά την κάθε μέρα. Ξυπνάω νωρίς και περπατώ για μιάμιση ώρα. Μετά συνομιλώ τηλεφωνικά με την ομάδα και την οικογένεια μου, ή κάνω διάφορες δουλειές στο σπίτι. Το απόγευμα έχω ξεκινήσει χαλαρή γυμναστική σε πόδια και λίγο στο αριστερό μου χέρι.
Μερικές φορές σταματώ για να αναλογιστώ τα κίνητρα μου, και στην περίπτωση μου, αυτά προέρχονται από το πάθος και τον ενθουσιασμό μου. Διατηρούνται ίδια εδώ και πάνω από δέκα χρόνια. Στόχος μου είναι να μπορώ να αγωνίζομαι σε καλό επίπεδο, χωρίς να υποφέρω ή να πονάω.
Πρέπει να πω πως δεν είμαι μόνος στον δρόμο για την αποκατάσταση μου. Με υποστηρίζουν αναβάτες όπως ο Alex Criville, που βρέθηκε σε παρόμοια κατάσταση, ο Alberto Puig, που είναι ο άνθρωπος με τον οποίο έχω την πιο συχνή επαφή, καθώς είναι ο Team Manager της Repsol Honda Team, αλλά και ο Mick Doohan, καθώς είχε υποστεί πολλούς σοβαρούς τραυματισμούς. Είναι οι άνθρωποι που με συμβούλευσαν περισσότερο και τους ευχαριστώ για την υποστήριξη τους.
Υπάρχει ακόμα το παράδειγμα του Rafa Nadal στο τένις, που ακόμα κι όταν όλοι πίστευαν πως η καριέρα του είχε τελειώσει, κατάφερε να ξεπεράσει τον πόνο και να νικήσει ξανά. Ήμουν μαζί του στο τουρνουά Madrid Masters 1000. Ξέρω όλα όσα υπέφερε και είναι σημείο αναφοράς για μένα, καθώς αν και δεν είναι στην καλύτερη φόρμα του, είναι ικανός να κερδίζει τουρνουά όπως το Roland Garros. Θυμάμαι πως σε μια συνέντευξη τύπου, παραδέχθηκε πως ο πόνος άλλαξε τη διάθεση του, και αυτό το καταλαβαίνω καλά.
Πριν σας αποχαιρετίσω, θέλω να σας ευχαριστήσω ξανά για την υποστήριξη που δέχθηκα από όλους σας. Υπόσχομαι πως θα κάνω ότι είναι δυνατόν για να αγωνιστώ ξανά και να μοιραστώ καλές στιγμές μαζί σας.
ΜΜ93.”
