Marc Marquez: Μόλυνση αφήνει ενδεχόμενο για 4ο χειρουργείο! Οι δηλώσεις του στο DAZN

«Δεν είμαι αναίσθητος, μου είπαν πως η πλάκα θα άντεχε»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/12/2020

Με μία λιτή δήλωση το HRC επιβεβαιώνει πως ο Marquez θα μείνει στο νοσοκομείο καθώς το κόκκαλο έχει μόλυνση, με την πορεία του 3ου χειρουργείου να κρίνεται θετικά. Θα προσπαθήσουν να αντιμετωπίσουν την μόλυνση με αντιβιοτικά.

Ωστόσο πέρα από την απλή αυτή ανακοίνωση του HRC για κάτι αρκετά κοινό να συμβεί σε αυτά τα χειρουργεία και με πολύ κόσμο να περιμένει μία τέτοια εξέλιξη ιδιαίτερα στην περίπτωση του Marquez μετά από τόσες επεμβάσεις, έρχονται τα λόγια του κ. Angel Villamor διευθυντή της κλινικής iQtra που εξέτασε τον Marquez τελευταίος, που έχουν σημασία:

«Αν η μόλυνση στο χέρι του Marquez δεν υποχωρήσει αμέσως θα πρέπει να προχωρήσει σε τέταρτο χειρουργείο». Ο Ισπανός εξιδεικευμένος γιατρός ήταν ένας από εκείνους που ο Marquez συμβουλεύτηκε πριν μπει στην κλινική Ruber, μιλά δηλαδή έχοντας εξετάσει το χέρι του. Ο Villamor χαρακτήρισε την μόλυνση αρκετά σοβαρή σε επίπεδο που μπορεί να ακυρώσει όλο το πλάνο της ομάδας που τον χειρούργησε την τρίτη φορά ανατρέποντας την πορεία.

Μιλώντας απλουστευμένα ο Villamor εξήγησε: «Το μικρόβιο είναι στο κόκαλο σε σημείο που δεν έχει πολλά αγγεία οπότε η άμυνά μας δεν έχει πολλούς δρόμους για να φτάσει, δηλαδή τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούμε για να το καταπολεμήσουμε. Υπάρχει πιθανότητα με την λήψη αντιβιοτικών σε ενέσιμη μορφή τις πρώτες μέρες και έπειτα διά του στόματος να βοηθήσουμε την φυσική άμυνα του Marquez να καταπολεμήσει την μόλυνση. Αυτό βέβαια θα φανεί μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα διαφορετικά θα πρέπει να επιστρέψει άμεσα στο χειρουργείο. Προφανώς οι γιατροί θα προσπαθήσουν να το αφήσουν αυτό να συμβεί χρησιμοποιώντας κάθε μέσο που έχουν στα χέρια τους. Όχι μόνο ειδικά στην περίπτωση αυτή του Marquez αλλά και για οποιονδήποτε θα πρέπει να χειρουργηθεί τέταρτη φορά συνεχόμενα!».

«Από εκεί και πέρα αυτές οι μολύνσεις είναι δύσκολες αρκετά», συνεχίζει ο Villamor, «αν δεν καταπολεμηθεί η μόλυνση δεν υπάρχει άλλος δρόμος από ένα 4ο χειρουργείο».

Την ίδια στιγμή ο Marquez μίλησε στο δίκτυο DAZN, που απλοϊκά είναι κάτι σαν τον NETFLIX αλλά για τους αγώνες κάθε είδους, έχοντας ήδη αναλάβει δικαιώματα μετάδοσης για τα MotoGP σε πολλές χώρες με στόχο να επεκταθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη σταδιακά. Την συνέντευξη αυτή, ο Marquez την έδωσε ενώ ήξερε πως μπαίνει για τρίτο χειρουργείο και αντιμετωπίζοντας ήδη το ενδεχόμενο της μόλυνσης.

Εκεί ο Marquez τόνισε πως δεν νιώθει πως έχασε φέτος, γιατί ήταν σαν να μην ξεκίνησε. «Ήμουν εκεί, έκανα το λάθος και έπεσα και μετά τέλος. Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα κάποιον άλλο να κερδίζει και δεν ένιωθα αυτά τα συναισθήματα του ηττημένου, της καταβολής. Ήταν η πρώτη φορά που δεν το έβλεπα έτσι, ήταν σαν να μην πήρα μέρος σε αυτό το πρωτάθλημα. Εννοώ ότι ναι εκεί ήμουν, ξεκίνησα, έκανα ένα λάθος και τραυματίστηκα. Αλλά δεν ξέρω, συμφιλιώθηκα με την ιδέα πως φέτος πάει και βλέπουμε από την επόμενη χρονιά τι θα γίνει».

«Στην Jerez το λάθος ήρθε όταν πήρα το λιγότερο ρίσκο, όχι το μεγαλύτερο! Μπήκα στο γκρουπ με τους προπορευόμενους και πήρα ώθηση, ηρέμησα. Ήμουν στους πρώτους πέντε κι αυτό ήταν αρκετό για το πρωτάθλημα. Τότε την πάτησα, όταν χαλάρωσα. Όταν οδηγώ με πίεση, με άγχος, δεν κάνω λάθη. Κι αυτό γιατί όσα λάθη έχω κάνει σε τέτοιες περιπτώσεις έχω επιστρέψει να τα αντιμετωπίσω παίρνοντας το ίδιο ακριβώς ρίσκο, ώστε να εξαλείψω το λάθος. Διαφορετικά, αν δεν το κάνω αυτό, δεν υπάρχει και νόημα!»

«Έμαθα πάρα πολλά από αυτό που συμβαίνει. Η επιστροφή ήταν επιπόλαιη. Η πλάκα έσπασε όταν άνοιγα την συρόμενη μπαλκονόπορτα για να βγω στον κήπο, αλλά το πρόβλημα δεν δημιουργήθηκε εκείνη την στιγμή ακριβώς, είναι αποτέλεσμα της πίεσης που υπέστη στην Jerez. Αυτό ήταν ένα λάθος. Έμαθα πως οι πιλότοι έχουν ένα καλό και ένα κακό ταυτόχρονα, δεν βλέπουμε το ρίσκο, δεν βλέπουμε τον φόβο κατάματα. Αυτό μερικές φορές σημαίνει πως δεν αντιλαμβανόμαστε και το χειρότερο σενάριο.»

«Βγαίνω από το χειρουργείο και το πρώτο πράγμα που ρωτάω είναι πότε θα επιστρέψω στην μοτοσυκλέτα. Τότε είναι που ο γιατρός πρέπει να σε προστατέψει, να είναι ρεαλιστής. Πήγα στην Jerez ήσυχος πως η πλάκα θα αντέξει, γιατί αυτό μου είπαν. Είμαι γενναίος αλλά δεν είμαι αναίσθητος, αν μου έλεγαν πως υπάρχει το ενδεχόμενο να σπάσει δεν θα ανέβαινα στην μοτοσυκλέτα. Αυτές όμως είναι και εμπειρίες που σε ωριμάζουν».

Για τον Mir

“Ο Joan ήταν ο πιο σταθερός, εκείνος που άξιζε περισσότερο τον τίτλο. Σε αυτό το πρωτάθλημα η σταθερότητα ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας, δεν έπρεπε να κάνεις το εξωπραγματικό αλλά το ακριβώς αντίθετο. Πιστεύω πως στην δεύτερη θητεία του στα MotoGP κέρδισε μεγάλη αξία και καλώς είναι πρωταθλητής. Δεν ήταν το μεγάλο φαβορί και ήρεμα χωρίς να κάνει πολύ θόρυβο, κατέληξε να παίρνει τον τίτλο».

«Τώρα είναι ο πρωταθλητής και θα πρέπει να αμυνθεί της θέσης του. Όταν είσαι ο πρωταθλητής πρέπει να αμυνθείς για τον τίτλο ανεξάρτητα ποιος είναι στην πίστα, πρέπει να παλέψεις να τον κρατήσεις. Θα κληθεί να το κάνει, και θα το κάνει γιατί έχει ταλέντο και το απέδειξε. Θα προσπαθήσω να του πάρω τον τίτλο, θα δούμε αν μπορώ…».

Για την KTM και την Suzuki

«Η ΚΤΜ έκανε μία απίστευτη δουλειά που πρέπει να πιστωθεί στην ομάδα εξέλιξης και τον Dani Pedrosa. Πιστεύω όμως πως και η Dorna πρέπει να πάρει ένα μερίδιο αναγνώρισης για την πορεία τόσο της KTM όσο και της Suzuki γιατί έδωσαν πολλά περιθώρια βοήθειας, με τους ανοικτούς κινητήρες, τις παραπάνω ευκαιρίες δοκιμών και όλα τα πρόσθετα. Οι αναβάτες βέβαια πρέπει να την ευγνωμονούν περισσότερο κι από τις ομάδες, γιατί εκείνοι εισπράττουν την αναγνώριση όταν τα πράγματα αρχίζουν να πηγαίνουν καλύτερα!».

Για την Yamaha

«Δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει με την Yamaha. Πρέπει να είσαι μέσα για να μπορέσεις να μιλήσεις, είναι πολύ δύσκολο να προβείς σε υποθέσεις από έξω και να ισχυριστείς πως έχεις γνώμη. Είναι η μοτοσυκλέτα που έχει τις περισσότερες νίκες, υπήρχαν πίστες που ήταν ανίκητη και άλλες που δεν έμπαινε ούτε στην δεκάδα. Κι αυτό για όλους, όχι για έναν αναβάτη! Κι έπειτα ήταν και ο Morbidelli με την άλλη μοτοσυκλέτα που σάρωνε μπροστά τους».

«Για μία χρονιά έγινε και σε εμένα, από το 2014 στο 2015, ο κινητήρας ήταν ένας τομέας που δεν είχα επέμβει και βρέθηκα να πάσχω ακριβώς από αυτό μέχρι το 2016 που επέστρεψε η απόδοση και η λειτουργεία του σε φυσιολογικά επίπεδα».

 

Για τον Alex τον αδερφό του:

«Υπέφερα γιατί και εκείνος στην αρχή της σεζόν υπέφερε. Η Honda δεν συγχωρεί. Είναι δύσκολο να την καταλάβεις και υπέφερε, το έβλεπα και δεν μπορούσα να κάνω και πολλά. Του έλεγα δοκίμασε εκείνο ή το άλλο, αλλά τα έκανε χωρίς να έχει το ίδιο αποτέλεσμα. Του έδωσα κι άλλες συμβουλές του είπα τι να περιμένει στο Misano, τι θα κάνει η ομάδα και τι θα πρέπει να κάνει και ίδιος και ξαφνικά έγινε το κλικ. Πήγε καλύτερα και πήρε και κέρδισε αυτοπεποίθηση. Είναι πολύ σημαντικό αυτό στα MotoGP είναι μία αδράνεια που την κουβαλάς και στον επόμενο αγώνα και πηγαίνεις καλύτερα και την χάνεις και δύσκολα!»

«Η πτώση του ήταν απολύτως λογική αλλά και προβλέψιμη. Ήταν η ώρα του να πέσει. Ένιωθε ικανός να φάει τους πάντες μπροστά στου, είχε το προηγούμενο σερί προσπεράσεων, από τον προηγούμενο αγώνα… θα γινόταν. Έπρεπε να πέσει και μέσα στον αγώνα».

Για την επιστροφή του:

«Θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι, δεν πρόκειται να επιστρέψω αν δεν γίνει τελείως καλά. Γιατί όταν επιστρέψω θα είμαι ο Marquez που έφυγε. Για αυτό. Θέλω να είμαι έτοιμος στο 100% και το σώμα μου θέλω να μπορεί να υποστηρίξει το ίδιο ρίσκο! Είναι μέσα στο DNA μου και είναι η κινητήριος δύναμη που με έχει οδηγήσει μέχρι τώρα. Δεν αλλάζω τα λάθη που έκανα. Θέλω να υποσχεθώ σε όλους πως το 2021 θα επιστρέψω στο 100% δίνοντας το θέαμα στην πίστα που όλοι μας έχουμε στερηθεί…»

 

Η περιπέτεια της υγείας του Marquez δεν έχει τελειώσει. Βρίσκεται αντιμέτωπος με μία μόλυνση που δεν έχει σύντομο δρόμο αν τις επόμενες ημέρες φανεί πως δεν το έχει ξεπεράσει. Όπως είπε και ο ίδιος τα μαθήματα από αυτή την περίπτωση είναι περισσότερα από ένα, ενώ συνεχίζει να θέλει να επιστρέψει το 2021…

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.