Misano – Περιορισμός ζημιάς για την Honda με επίθεση Pedrosa!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/9/2016

Είδαμε λίγες προσπεράσεις πριν από λίγο στο Misano, σε σύγκριση με όσα θα περίμενε κανείς, αλλά ήταν όλες τους εντυπωσιακές και ανέβαζαν κατακόρυφα την αγωνία! Κυρίως γιατί οι πολλές πτώσεις σε όλες τις δοκιμές, δεν άφηναν να καταλαγιάσει το ενδεχόμενο, να πάει κάτι στραβά…

Ο Lorenzo, ο άνθρωπος που περιμέναμε να οδηγήσει την κούρσα πριν προλάβει να τον πιάσει ο Rossi, έκανε μία εκπληκτική εκκίνηση φεύγοντας πρώτος, με τον Vinales από την τρίτη θέση να κάνει την δεύτερη καλύτερη εκκίνηση και να μονομαχεί στην πρώτη στροφή με τον Rossi, αλλά για ελάχιστα πριν αφήσει τις δύο Yamaha μπροστά.

Από εκεί και πέρα ο Rossi είχε ένα στοίχημα να νικήσει, με μεγάλη ανταμοιβή για το πρωτάθλημα σε περίπτωση που τα κατάφερνε: Να μην αφήσει τον Lorenzo να μπει σε κατάσταση νιρβάνας, φεύγοντας μπροστά.

Ο Lorenzo έχει κάτι σπάνιο, αντίστροφο από το συνηθισμένο για την πλειοψηφία στους αγωνιζόμενους: Αισθάνεται πιο άνετα να τον κυνηγούν, από το να κυνηγά ο ίδιος. Το οποίο βέβαια είναι κι ένα από τα γνωστότερα χαρακτηριστικά του, οπότε ο Rossi δεν άφησε στιγμή χωρίς να εστιάσει και σε μόλις ένα γύρο ήταν εμπρός, κάνοντας και την διαφορά αμέσως. Η προσπέραση στον Lorenzo έγινε μετά από μικρό λάθος του Ισπανού, ο οποίος έδειξε ότι τσατίστηκε κλείνοντας απότομα την γραμμή του, όμως ο Rossi είχε ήδη μεγαλύτερη ταχύτητα μέσα στην στροφή, φεύγοντας εμπρός. Από την στιγμή που ο Rossi πέρασε, ο Lorenzo έπαψε άμεσα να είναι ο άνθρωπος του Σαββάτου που έσπασε το ρεκόρ, αφήνοντας τον Ιταλό να φύγει μπροστά, σε μία διαφορά που έφτασε σχεδόν στα 1,2 δευτερόλεπτα και διατηρήθηκε για πολύ ώρα.

Πίσω τα πράγματα ήταν εντυπωσιακά για την μάχη της τρίτης θέσης. Ο Marquez είχε μία πολύ σύντομη μάχη με τον Dovizioso και έπειτα έβαλε πλώρη για τον Vinales, αμφότεροι με το σκληρό εμπρός ελαστικό. Ο Marquez έκανε ορισμένους από τους ταχύτερους γύρους, κερδίζοντας την τρίτη θέση και στοχεύοντας τις Yamaha. Όμως στον έβδομο και όγδοο γύρο, ήταν μία άλλη Honda που αρχίζαμε να προσέχουμε για τους χρόνους της. Ο Pedrosa, που είχε ξεκινήσει από την τρίτη σειρά και με εντελώς διαφορετικό συνδυασμό ελαστικών από τον Marquez, έκανε συνέχεια καλύτερους χρόνους. Με μαλακό εμπρός ελαστικό και την θερμοκρασία της πίστας ιδιαίτερα υψηλή, στους 43ο Κελσίου, τα Michelin έδειχναν ότι μπορούν να τα βάλουν με την διατήρηση της θερμοκρασίας, δίνοντας στον Pedrosa το προβάδισμα με την επιλογή που είχε κάνει. Κι εκεί, στον 15ο γύρο, ο Pedrosa έσπασε το όριο του 1.33 και κατέβασε το χρόνο στο 1.32!

Η προσπέραση στον Marquez ήταν εντυπωσιακή, κατεβάζοντάς τον από το βάθρο στην κυριολεξία! Η διαφορά που είχε αφήσει ο Marquez από τον Lorenzo, ήταν αστεία υπόθεση για τον ρυθμό του Pedrosa, που εξαιρετικά γρήγορα σκαρφάλωνε! Περνώντας τον Lorenzo, ο Pedrosa έβαλε πλώρη για τον Rossi που οδηγούσε αλάνθαστα και πολύ σταθερά εμπρός, με το μυαλό του στην νίκη. Ήταν το σημείο με την περισσότερη αγωνία στον αγώνα, καθώς ήταν σχεδόν βέβαιο ότι ο Pedrosa θα ροκανίσει γρήγορα την διαφορά με τον Rossi…

Ο ίδιος ο Rossi δεν περίμενε να έχει τέτοιο ανταγωνισμό, πίστευε ότι θα πάρει την νίκη μέσα στην έδρα του, μπροστά στους φανατικούς οπαδούς του… όμως ο Pedrosa είχε άλλη γνώμη. Δεν έχει περάσει χρονιά που να μην έχει ανέβει στην πρώτη θέση του βάθρου, για τον σταθερά στην Honda, Ισπανό και δεν υπάρχει χρονιά που να οι επιδόσεις του να είναι τόσο κάτω. Η Honda, και οποιοσδήποτε κατασκευαστής, θέλει έναν δεύτερο αναβάτη με την παροιμιώδη σταθερότητα του Pedrosa, που να είναι σταθερά στις κορυφαίες θέσεις, φέτος όμως δεν ήταν μία τέτοια χρονιά για εκείνον, άλλωστε είναι και μία χρονιά που η πρώτη θέση έχει αλλάξει πάρα πολλά χέρια και τα πάντα κύλισαν απρόβλεπτα. Ο Pedrosa βρήκε την ευκαιρία να αποδείξει τον εαυτό του, και δε θα την άφηνε έτσι. Επιτέθηκε στον Rossi, τον πέρασε και ξεκίνησε να χτίζει την διαφορά. Ο Rossi αρχικά προσπάθησε να κρατήσει μία απόσταση από την οποία θα μπορούσε να επιτεθεί, έστω και στον τελευταίο γύρο, αλλά ο ρυθμός του Pedrosa δεν του επέτρεψε να την διατηρήσει για περισσότερους από 2-3 γύρους. Πολύ γρήγορα η Honda έφυγε ένα δευτερόλεπτο εμπρός, όπως προηγουμένως η Yamaha, κι όσο πλησιάζαμε στο τέλος τόσο ο Rossi συνειδητοποιούσε ότι οι έξτρα πέντε πόντοι είχαν χαθεί για πάντα, περιορίζοντας τον ρυθμό για να μειώσει το ρίσκο. Στο τέλος ο Pedrosa, με την απίστευτη οδήγηση, κέρδισε κάνοντας έναν εντυπωσιακό αγώνα, με διαφορά 2.837!

Μπορεί να κατέβασε τον Marquez από το βάθρο, αλλά στο τέλος τον βοήθησε να κρατήσει την ήδη υψηλή διαφορά του με τον Rossi.

Ανεβαίνοντας στο βάθρο, ήταν ο Lorenzo που είχε βαρύ το βήμα, γιατί ήξερε τι τον περιμένει… Στο κατακίτρινο Misano που πάντα πέφτουν κιγκλιδώματα και φράχτες, η απονομή γινόταν μπροστά σε ένα κίτρινο ποτάμι, που αχνίζοντας τον γιουχάριζε δυνατά. Οι Ιταλοί έδειξαν ότι δεν έχουν τα εθνικιστικά θέματα, για τα οποία φημίζονται οι Ισπανοί στους αγώνες, κι έτσι η αντίδραση στον Pedrosa, ήταν πολύ διαφορετική. Ο Pedrosa έχει κερδίσει τον σεβασμό για πολλούς λόγους, πέρα από την οδηγική του σταθερότητα, κι αυτό φάνηκε στο θερμόαιμο Misano. Ο Rossi αστειεύτηκε ότι θα μπορούσε να «κρατηθεί» για την Ισπανία που θα μεταφερθούν τώρα, και να τον αφήσει να νικήσει στην έδρα του, όπως ονειρευόταν όλες αυτές τις μέρες… Ήταν όμως τόσο πιο γρήγορος μέσα στον αγώνα ο Pedrosa, που δεν υπήρχε καμία περίπτωση.

Ο Vinales δέχτηκε ποινή για να αφήσει τον Dovizioso να περάσει εμπρός, καθώς πάτησε αρκετές φορές εκτός πίστας - άλλο ένα σημείο που έδειξε ότι προσπαθούσε συνέχεια με το σκληρό εμπρός ελαστικό. Αμέσως μετά την προσπέραση του Pedrosa στον Rossi, ο ίδιος κίνδυνος φάνηκε και για τους ίδιους, ιδιαίτερα για τον Ιταλό που το Σάββατο παραλίγο να χάσει την 2η θέση στην εκκίνηση ακριβώς για αυτό. Δεν επανέλαβαν όμως το λάθος και το ενδεχόμενο αυτό απομακρύνθηκε…

Τελικώς ο Vinales επικράτησε της Ducati, και με σημαντική διαφορά από τον Marquez τερμάτισε στην πέμπτη θέση, με τον Pirro να σημειώνει έναν καλό, αν και μοναχικό αγώνα, κρατώντας και την έβδομη θέση για την Ducati, πίσω από τον Dovizioso…

Το πάντοτε μαχητικό Misano, φιλοξένησε έναν όμορφο αγώνα, χωρίς το επίπεδο έντασης που είχαμε «φορτώσει», έπειτα από τις δοκιμές του Σαββάτου και τις μάχες σε αγγλικό έδαφος στο Silverstone. Ήταν ωστόσο αγώνας που σε κρατούσε στην θέση σου, και έφερε την διαφορά των δύο πρώτων στους 43 βαθμούς

Αποτελέσματα:

Dani PEDROSA

Valentino ROSSI              

Jorge LORENZO SPA

Marc MARQUEZ

Maverick VIÑALES

Andrea DOVIZIOSO

Michele PIRRO

Pol ESPARGARO

Cal CRUTCHLOW

Alvaro BAUTISTA

Danilo PETRUCCI

Stefan BRADL

Hector BARBERA

Eugene LAVERTY

Scott REDDING  GBR

Yonny HERNANDEZ

Tito RABAT

Εκτός:

Aleix ESPARGARO

Javier FORES

Alex LOWES 

 

Ετικέτες

Manuel Gonzalez: MotoGP, WSBK γυρνούν την πλάτη στον Παγκόσμιο Πρωταθλητή WSSP300

Η επιτυχία των Ισπανών στο MotoGP η αιτία που θα παραμένει στη Moto2!
Manuel
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/9/2026

Ο Manuel Gonzalez, είναι αδιαμφησβήτητα ένας από τους πιο ταλαντούχους αναβάτες της γενιάς του. Έχει ήδη στεφθεί μία φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής και φέτος είναι το φαβορί στη Moto2, όμως απ’ ότι φαίνεται καμία ομάδα στο MotoGP δεν θα τον κάνει δικό της "παίρνοντας" άλλους από τη 2η πιο σημαντική κατηγορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Είναι γεγονός ότι οι Ισπανοί έχουν κατακλύσει τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ταχύτητας με τη χώρα τους να δουλεύει συστηματικά στην παραγωγή και ανάδειξη νέων ταλέντων με τέτοια ένταση και σχέδιο που δεν το κάνει καμία άλλη χώρα αυτή τη στιγμή. Αυτό δεν γίνεται φυσικά μόνο στον μηχανοκίνητο αθλητισμό στη χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου που έχει την αθλητική κουλτούρα στο αίμα της και σε αυτό παίζουν φυσικά σημαντικό ρόλο και οι υποδομές της χώρας -σκεφτείτε μόνο πόσες πίστες έχει- όπως και η παιδεία που προωθείται συστηματικά γύρω από τον αθλητισμό.

Θύμα εντός εισαγωγικών αυτής της επιτυχίας των Ισπανών φαίνεται πως θα πέσει ο εξαιρετικός Manuel Gonzalez. Ο Μαδριλένος βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην κορυφή της γενικής κατάταξης της Moto2, μπροστά από τους Izan Guevara και Senna Agius και αγωνίζεται στη Moto2 από το 2021 έχοντας κατακτήσει 9 νίκες, 23 βάθρα και 9 pole positions. Το 2024, ο Manu τερμάτισε 3ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, πέρυσι ήταν δεύτερος, ενώ φέτος είναι πρωτοπόρος μέχρι στιγμής και όλα δείχνουν ότι πηγαίνει για τον 2ο παγκόσμιο τίτλο στη σύντομη μέχρι στιγμής καριέρα του, έπειτα από εκείνων στα Supersport 300 το 2019.

Όλα καλά μέχρι εδώ για τον Ισπανό που βλέπει όμως ήδη τρεις ανταγωνιστές του στην Moto2 (Daniel Holgado, Izan Guevara και David Alonso) να έχουν κλείσει συμβόλαιο για την επόμενη σεζόν στην κορυφαία κατηγορία ενώ ένας ακόμη, ο Senna Agius από την Αυστραλία, αναμένεται σύντομα να ανακοινωθεί. Το παράδοξο είναι πως ο Gonzalez είναι μπροστά απ’ όλους τους παραπάνω στη βαθμολογία και ηγείται του πρωταθλήματος, όμως όλα δείχνουν ότι θα αγωνίζεται στην Moto2 και την επόμενη χρονιά, καθώς δεν υπάρχει χειροπιαστή πρόταση από το MotoGP και οι συζητήσεις με τις ομάδες της Ducati και BMW από τα Superbikes δεν φαίνεται να καταλήγουν κάπου.

Ο Edoardo Rovelli, μάνατζερ του Ισπανού, δήλωσε: “Κατά τη γνώμη μου, όλοι ψάχνουν τον επόμενο Marc Marquez αυτές τις μέρες. Υπάρχει αυτή η συνεχής αναζήτηση για εξαιρετικό ταλέντο, ίσως ρισκάροντας με έναν αναβάτη χωρίς να γνωρίζουν πραγματικά πώς θα αποδώσει. Και αυτά είναι πράγματα που, σε κάθε περίπτωση, ο Manu έχει αποδείξει ότι μπορεί να κάνει. Ίσως, όμως, επειδή είναι ένας πιο καθαρός και σταθερός αναβάτης, λαμβάνει λιγότερη αναγνώριση για αυτό που πραγματικά κάνει.

Είναι αλήθεια ότι ο Manu αγωνίζεται στη Moto2 εδώ και πέντε χρόνια, αλλά τα δύο πρώτα τα πέρασε σε ένα πρόγραμμα που δεν είχε σχεδιαστεί με στόχο την κατάκτηση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Κάθε διαπραγμάτευση που έχω διεξάγει εκ μέρους του Manu έχει αποτύχει για διαφορετικό λόγο. Στην περίπτωση της Aruba [WSBK], από ό,τι μου είπαν, η Ducati χρειαζόταν έναν Ιταλό αναβάτη. Μιλάμε για μια ιταλική εργοστασιακή ομάδα που, λαμβάνοντας υπόψη τις τέσσερις εργοστασιακές μοτοσικλέτες στο MotoGP και το Superbike, είχε ήδη δύο Ισπανούς στο MotoGP και τον Iker Lecuona στο Superbike. Σε εκείνο το σημείο, δεν μπορούσαν να δεχτούν έναν τέταρτο Ισπανό αναβάτη, οπότε επέλεξαν να πάνε με έναν Ιταλό. Αυτός ήταν ο λόγος.

Ο Rovelli δήλωσε επίσης ότι η εξήγηση που του δόθηκε από την BMW είναι ότι η μοτοσυκλέτα, εκείνη την εποχή, δεν ανταποκρινόταν ακόμα στα πρότυπα του Manuel Gonzalez. Έπρεπε πρώτα να την εξελίξουν και στη συνέχεια, να την παραδώσουν στον Manuμ, όταν η μοτοσυκλέτα θα είναι πιο ανταγωνιστική, με ορίζοντα επικοινωνίας την επόμενη χρονιά.

Ο μάνατζερ του Gonzalez πρόσθεσε ότι ακόμη προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς πρέπει να κάνουν με την οριστική απόφαση για τον μέλλον του να μην έχει ληφθεί ακόμη: "Το MotoGP μοιάζει με ένα κλειστό κεφάλαιο, αλλά μέχρι να κατανεμηθούν επίσημα όλες οι θέσεις για το 2027, θα συνεχίσουμε να περιμένουμε. Η πιθανότερη απόφασή μας είναι να μείνουμε στη Moto2.”

Είναι κρίμα ένας τόσο ικανός αναβάτης να πέφτει θύμα της επιτυχίας της ίδιας του της χώρας και να μην μπορέσει να δείξει την αξία του στη μεγάλη κατηγορία. Θα είναι απορίας άξιο τι κίνητρο θα έχει ο Gonzalez την επόμενη σεζόν σε περίπτωση που κατακτήσει το πρωτάθλημα στην Moto2 και παραμείνει εκεί.