Monster Energy Yamaha: "Επανεκκίνηση!"

Ο Lin Jarvis για την στοχευμένη αναδιάρθρωση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/4/2019

Τα περασμένα δύο χρόνια (οι σεζόν 2017 και 2018) ήταν για την Yamaha τα δικά της "πέτρινα χρόνια". Ήταν οι δύο στείρες χρονιές που όχι μόνο στέρησαν από το εργοστάσιο του Iwata πρωταθλήματα νίκες και βάθρα, αλλά έφεραν στην επιφάνεια με τον πιο επώδυνο τρόπο την απόσταση που τους χώριζε από τα υπόλοιπα εργοστάσια και πολύ περισσότερο από τον "αιώνιο αντίπαλο", την Honda.
Οι γκρίνιες εντός των τειχών της ομάδας ήταν πλέον μια παγιωμένη κατάσταση, με τον Rossi να είναι ο πιο αιχμηρός στα σχόλιά του συγκριτικά με τον Vinales, σε σημείο μάλιστα που οι μηχανικοί να αλλάζουν δρόμο κάθε φορά που διασταυρωνόντουσαν μαζί του, στα γραφεία της Yamaha Racing στο Μιλάνο. Το αποκορύφωμα ήταν το video που έδωσε στην δημοσιότητα η Yamaha, με τους υπεύθυνους του προγράμματος των MotoGP να ζητούν δημοσίως συγνώμη από τους αναβάτες τους, για το ότι δεν μπορούσαν να τους προσφέρουν ένα ανταγωνιστικό πακέτο.
Η λύση δόθηκε στις αρχές του έτους με μια αναδιάρθρωση στο οργανόγραμμα της ομάδας που σηματοδότησε ουσιαστικά μια επανεκκίνηση του όλου project, κάτι για το οποίο μίλησε ο Lin Jarvis μεταφέροντας το σκεπτικό πίσω από αυτές τις κινήσεις. Πέρα από τις αλλαγές των προσώπων σε κομβικά πόστα (o project leader των MotoGP, Kouji Tsuya απομακρύνθηκε και την θέση του πήρε ο μέχρι πρότινος υπεύθυνος των πλαισίων Takahiro Sumi, ενώ ο Kazuhita Takano κατέλαβε το κενό που άφησε ο Sumi), ο Jarvis τόνισε ότι το σημαντικότερο ήταν πως βελτιώθηκε η επικοινωνία μεταξύ των τμημάτων.


Τα άμεσα αποτελέσματα αυτών των αλλαγών φάνηκαν ήδη από τις δοκιμές πριν την έναρξη της φετινής σεζόν, όπου ο Vinales ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες, ενώ ο Rossi διέκοψε το αρνητικό σερί των εννέα μηνών χωρίς τερματισμό στο βάθρο, μετά την δεύτερη θέση που κατέλαβε στον αγώνα της Αργεντινής. Μετά από αυτά τα δεδομένα, ήταν λογικό να υπάρξει μια αύρα αισιοδοξίας στους κόλπους της Yamaha, όπου σύμφωνα με τον Jarvis "είχαμε κολλήσει και τριγυρνούσαμε γύρω-γύρω χωρίς αποτέλεσμα".
Μάλιστα, όπως αποκάλυψε το αφεντικό της Yamaha Racing, οι αλλαγές αυτές συνεχίζονται ακόμη, με το εργοστάσιο να στρατολογεί κι άλλους μηχανικούς και μηχανολόγους στο διαρκώς αυξανόμενο αγωνιστικό της τμήμα που εδρεύει στην Ιταλία, όπου εκτός των άμεσων αποτελεσμάτων ποντάρουν περισσότερο στις επόμενες δύο σεζόν του 2020 και 2021. "Μερικές φορές πρέπει να φρεσκάρεις και να αλλάξεις την ομάδα", δήλωσε ο Jarvis. "Δεν χρειάζεται να αλλάξεις όλους τους παίκτες στην ομάδα, αλλά μόνο μια λεπτομέρεια στον τρόπο που δουλεύεις, ή έναν παίκτη-κλειδί, ή ακόμη έναν κομβικό παράγοντα επιρροής." Σε ό,τι αφορά τον προηγούμενο project leader, τον Tsuya, o Jarvis θεωρεί ότι ήταν ένας ωραίος τύπος και καλός μηχανολόγος, αλλά το πρόβλημα ήταν ότι είχαν "κολλήσει" κάνοντας συνέχεια κύκλους χωρίς ουσιαστική πρόοδο. Μάλιστα παραδέχτηκε, όπως είχε κάνει και σε παλαιότερες δηλώσεις του, ότι πολλές φορές πήραν και λάθος μονοπάτι, οπότε μια επανεκκίνηση είναι ένα θετικό βήμα.
Οι άνθρωποι που ανέλαβαν τα νέα πόστα φαίνεται ότι ανταποκρίνονται σωστά στους ρόλους τους, ενώ εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Takano δεν ανέλαβε στην πραγματικότητα κάποιον καινούργιο ρόλο, αλλά επέστρεψε σε αυτόν που είχε παλαιότερα, μιας και ήταν και στο παρελθόν ο υπεύθυνος του τμήματος πλαισίων, με πολύ καλά αποτελέσματα μάλιστα. Όταν έφυγε από το project των MotoGP, τον μετέθεσαν στο πρόγραμμα των τρίτροχων μοτοσυκλετών, όντας ο άνθρωπος πίσω από την δημιουργία του Niken. Ο λόγος που τον μετακίνησαν ήταν αυτή η πολύτιμη εμπειρία του, οπότε η επιστροφή του στα MotoGP αποτελεί ένα πολύ δυνατό χαρτί για την ομάδα. Πολύ σημαντική, πάντα σύμφωνα με τον Jarvis, ήταν και η αναδιανομή αρμοδιοτήτων, καθώς τώρα ο Tsumi μπορεί να επικεντρωθεί αποκλειστικά στους μηχανικούς του, με τα υπόλοιπα καθήκοντα να έχουν ανατεθεί στον νέο υφιστάμενό του.


Σε ό,τι αφορά το θέμα της επικοινωνίας, που για την ομάδα της Yamaha ήταν τα τελευταία χρόνια ένα μελανό σημείο, ο Jarvis θεωρεί ότι πλέον έχει δοθεί οριστική λύση. Όλοι θυμόμαστε άλλωστε τις δηλώσεις του Rossi μετά τον αγώνα της Aragon πέρσι (όπου η Yamaha είχε φέρει τα χειρότερα αποτελέσματά της) που έλεγε ότι οι άνθρωποι του εργοστασίου πρέπει να αντιδράσουν. Ότι κάποιοι υψηλά ιστάμενοι θα έπρεπε να δουν τα αρνητικά στατιστικά και να αναρωτηθούν γιατί συμβαίνει αυτό. Τώρα, οι δίαυλοι επικοινωνίας μέσα στην ομάδα είναι πολύ πιο ανοιχτοί. Πλέον, υπάρχει πολύ μεγαλύτερη ανταλλαγή κουλτούρας, όχι μόνο ανάμεσα στους Ιάπωνες της εταιρείας, αλλά και μεταξύ των Ιαπώνων και Ευρωπαίων μηχανικών. Στην παρούσα φάση, το έργο της ομάδας στην Ιταλία απολαμβάνει μεγαλύτερης αναγνώρισης, γι' αυτό το λόγο και συνεχίζει να ενισχύεται με νέες προσλήψεις.


Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τομέας των ηλεκτρονικών του Μ1, κάτι για το οποίο είχαν πολλά παράπονα οι αναβάτες της Yamaha. Για να δοθεί λύση, δημιουργήθηκε ένα τμήμα εξέλιξης των ηλεκτρονικών, στην ευρωπαϊκή βάση της ομάδας. "Τώρα έχουμε δύο γκρουπ ανθρώπων που δουλεύουν πάνω στο θέμα, ενώ στο παρελθόν είχαμε μόνο ένα", λέει ο Jarvis. "Πρόκειται για έναν νέο οργανισμό, χωρίς πολλά πρόσωπα, αλλά έχουμε Βέλγους, Ισπανούς και Ιταλούς μηχανολόγους που δουλεύουν και συνεργάζονται με την Yamaha στην Ιαπωνία. Όπως έχω πει ήδη, αυτή η ομάδα μεγαλώνει διαρκώς και θα έχει εμπλοκή και μέσα στις πίστες κατά την διάρκεια των αγώνων. Είναι ένα θετικό δείγμα που δείχνει ότι η Yamaha αναγνωρίζει το ότι χρειάζεται υποστήριξη από εξωτερικούς συνεργάτες. Προφανώς έχουμε έναν ευρωπαϊκό τρόπο σκέψης, οπότε θεωρώ ότι μπορούμε να γίνουμε πιο δυνατοί συνδυάζοντας την ευρωπαϊκή φιλοσοφία με τη ιαπωνική μεθοδολογία. Πρέπει όλοι να συνεργαστούμε για να δρέψουμε καρπούς άμεσα, αλλά ακόμη περισσότερους τις επόμενες δύο σεζόν".

FIM EWC - Ξεκινά το παγκόσμιο Αντοχής με τις 24 Ώρες του Le Mans - Όλοι οι νικητές των 48 διοργανώσεων

Το ρεκόρ κατέχει η Yamaha από το 2017
24h
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/4/2026

Από το 1978, ο αγώνας μοτοσυκλέτας 24 Ωρών του Le Mans συνιστά ένα ξεχωριστό ορόσημο το Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Endurance (EWC). Την παραμονή της 49ης διοργάνωσης του 24ωρου αγώνα, θυμόμαστε τους νικητές των προηγούμενων 48.

Το ρεκόρ του αγώνα κατέχει η Yamaha από το 2017, καθώς οι Checa, Canepa και Di Meglio διάνυσαν 3.599,1 χιλιόμετρα σε 24 ώρες στην πίστα Bugatti. Τις πρώτες δύο σεζόν οι Christian Léon και ο Jean-Claude Chemarin κέρδισαν τον αγώνα με Honda, ενώ οι πιο επιτυχημένοι αναβάτες του θεσμού είναι οι Alex Vieira και Grégory Leblanc με πέντε νίκες.

Παρακάτω όλοι οι νικητές του αγώνα μοτοσυκλέτας 24 Ωρών του Le Mans από το 1978:

Χρονιά

Αναβάτης 1

Αναβάτης 2

Αναβάτης 3

Μοτοσυκλέτα

Ομάδα

1978

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Léon

 

Honda RCB 1000

 

1979

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Léon

 

Honda RCB 1000

 

1980

France Marc Fontan

France Hervé Moineau

 

Honda RCB 1000

 

1981

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Huguet

 

Kawasaki Z 1000 J

 

1982

France Pierre-Étienne Samin

France Dominique Pernet

 

Suzuki GS 1000 R

 

1983

France Gérard Coudray

Switzerland Jacques Cornu

Switzerland Sergio Pellandini

Kawasaki Z 1000 R

 

1984

Netherlands Dirk Brand

Netherlands Henk Van der Mark

 

Suzuki GS 1000 R

 

1985

France Bernard Millet

France Guy Bertin

France Philippe Guichon

Suzuki GSX-R 750

 

1986

France Alex Vieira

France Gérard Coudray

France Patrick Igoa

Honda VFR 750 R RC30

 

1987

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

France Jean-Louis Battistini

Honda VFR 750 R RC30

 

1988

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

France Christophe Bouheben

Honda VFR 750 R RC30

 

1989

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

United Kingdom Roger Burnett

Honda VFR 750 R RC30

 

1990

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

Belgium Stéphane Mertens

Honda VFR 750 R RC30

 

1991

France Philippe Monneret

France Bruno Bonhuil

France Rachel Nicotte

Yamaha YZF 750 R (FZR 750 R OW01)

 

1992

United Kingdom Terry Rymer

United Kingdom Carl Fogarty

Belgium Michel Simul

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1993

France Adrien Morillas

United Kingdom Brian Morrison

France Wilfried Veille

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1994

France Adrien Morillas

France Jean-Louis Battistini

United Kingdom Terry Rymer

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1995

France Alex Vieira

France Rachel Nicotte

United Kingdom Brian Morrison

Honda RVF 750 R RC45

Honda France

1996

France Jehan D'Orgeix

Italy Piergiorgio Bontempi

United Kingdom Brian Morrison

Kawasaki ZX-7R

Kawasaki France

1997

United States Doug Polen

France Juan-Éric Gomez

Australia Peter Goddard

Suzuki GSX-R 750

SERT

1998

France Bertrand Sebileau

France Thierry Paillot

Slovenia Igor Jerman [it]

Kawasaki ZX-7RR

Kawasaki France

1999

France Bertrand Sebileau

United Kingdom Steve Hislop

United Kingdom Chris Walker

Kawasaki ZX-7RR

Kawasaki France

2000

France Sébastien Charpentier

France William Costes

France Sébastien Gimbert

Honda VTR RC51

Honda France

2001

France Christophe Guyot

France Sébastien Scarnato

France Nicolas Dussauge

Suzuki GSX-R 750

GMT94

2002

France Jean-Michel Bayle

France Sébastien Gimbert

France Nicolas Dussauge

Suzuki GSX-R 750

SERT

2003

United Kingdom Brian Morrison

France Philippe Dobé

France Vincent Philippe

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2004

France Stéphane Chambon

Japan Keiichi Kitagawa

Australia Warwick Nowland

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2005

Spain David Checa

France William Costes

France Sébastien Gimbert

Yamaha YZF-R1

GMT94 Yamaha

2006

France Olivier Four

France Frédéric Protat

Spain Daniel Ribalta-Bosch

Honda CBR 1000 RR

National Moto

2007

France William Costes

France Guillaume Dietrich

Germany Max Neukirchner

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2008

France William Costes

France Guillaume Dietrich

Netherlands Barry Veneman

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2009

France Gwen Giabbani

Australia Steve Martin

Slovenia Igor Jerman [it]

Yamaha YZF-R1

Yamaha Austria Racing Team

2010

France Julien Da Costa

France Olivier Four

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2011

France Julien Da Costa

France Olivier Four

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2012

France Julien Da Costa

France Freddy Foray [fr]

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2013

France Grégory Leblanc [fr]

France Fabien Foret

France Nicolas Salchaud

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2014

France Vincent Philippe

France Anthony Delhalle

France Erwan Nigon [fr]

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2015

France Vincent Philippe

France Anthony Delhalle

France Étienne Masson

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2016

France Grégory Leblanc

France Matthieu Lagrive

France Fabien Foret

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2017

France Mike Di Meglio

Spain David Checa

Italy Niccolò Canepa

Yamaha YZF-R1

GMT94 Yamaha

2018

Australia Josh Hook

France Freddy Foray

France Alan Techer

Honda CBR 1000 RR

FCC TSR Honda France

2019

France Jérémy Guarnoni

Spain David Checa

France Erwan Nigon

Kawasaki ZX-10RR

Team SRC Kawasaki France

2020

Australia Josh Hook

France Freddy Foray

France Mike Di Meglio

Honda CBR 1000 RR-R

FCC TSR Honda France

2021

France Gregg Black [fr]

Belgium Xavier Simeon

France Sylvain Guintoli

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2022

France Gregg Black

Belgium Xavier Simeon

France Sylvain Guintoli

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2023

Australia Josh Hook

France Mike Di Meglio

France Alan Techer

Honda CBR 1000 RR-R

FCC TSR Honda France

2024

France Gregg Black

France Etienne Masson

United Kingdom Dan Linfoot

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2025

Czech Republic Karel Hanika

Germany Marvin Fritz

AustraliaJason O'Halloran

Yamaha YZF-R1

Yamaha Austria Racing Team

Ετικέτες