H ΚΤΜ επιβεβαίωσε επίσημα ότι η φετινή έκπληξη της Moto3 και πρωτοπόρος στην βαθμολογία, Pedro Acosta, θα μεταπηδήσει από του χρόνου στην Moto2 όπου μαζί με τον Augusto Fernandez θα αποτελούν τους δίδυμο της Red Bull KTM Ajo Team. Οι δυο τους θα αντικαταστήσουν τους Remy Gardner και Raul Fernandez, οι οποίοι όπως φαίνεται θα μεταπηδήσουν κι αυτοί με τη σειρά τους στα MotoGP, στην ομάδα της Tech3.
Ο 17 ετών Acosta, έχει πάρει ήδη πέντε νίκες για την Red Bull KTM Ajo στην Moto3, στην πρώτη του και τελευταία φορά, όπως φαίνεται, στην κατηγορία. Μάλιστα βρίσκεται 46 βαθμούς μπροστά από τον δεύτερο Sergio Garcia στο φετινό πρωτάθλημα. "Η μεταπήδησή μου στην Moto2 ήταν ο στόχος μου", δήλωσε ο Acosta. "Πιστεύω ότι αυτό είναι το επόμενο βήμα που πρέπει να κάνω. Φυσικά έχω πολλά να μάθω και θα μπορούσα να τα μάθω στην Moto3, αλλά όταν φτάνω στις λεπτομέρειες σχετικά με την εξέλιξή μου, ως αναβάτης νιώθω ότι είναι η σωστή κίνηση."
Ο νεαρός Ισπανός τόνισε επίσης ότι θεωρεί μεγάλο αβαντάζ το ότι παραμένει στην ομάδα Red Bull KTM Ajo, καθώς έχει ήδη έναν χρόνο εμπειρίας μαζί τους και πιστεύει πως είναι σημαντικό να έχει μια θετική και καλή αύρα από τους ανθρώπους γύρω του. "Είναι ένα μεγάλο βήμα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα αλλά έχω δουλέψει γι' αυτό και είμαι χαρούμενος για το πώς έρχονται τα πράγματα".
Ο team mate του, ο 23 ετών Augusto Fernandez, δεν συμμετείχε ποτέ στην Moto3 και αγωνίζεται ήδη για τρίτη σεζόν στην Moto2, καθώς βρίσκεται προς το παρόν στην έκτη θέση της βαθμολογίας με τρεις τερματισμούς στο βάθρο για λογαριασμό της Marc VDS. "Είμαι χαρούμενος και ικανοποιημένος που έρχομαι στην Red Bull KTM Ajo Team", δήλωσε ο Fernandez. "Η ομάδα αποτελεί σημείο αναφοράς για την κατηγορία παλεύοντας πάντα για την κορυφή του πρωταθλήματος."
Σε αντίστοιχο μήκος κύματος ήταν και οι δηλώσεις του Pit Beirer, αγωνιστικού Διευθυντή της ΚΤΜ, ο οποίος είπε πως με αυτές τις προσθήκες η ομάδα διαθέτει την καλύτερη δυνατή σύνθεση για να υποστηρίξει τους αναβάτες της. Εξήρε επίσης τον ρόλο που έχει παίξει όλα αυτά τα χρόνια ο ομάδα του Aki Ajo, ειδικά στην εξέλιξη νέων αναβατών, ενώ τόνισε το πόσο σημαντικό ήταν που μπόρεσαν να υποστηρίξουν την πρόθεση του Acosta να ανέβει κατηγορία, μετά και τα εκπληκτικά αποτελέσματα που είχε την πρώτη του σεζόν στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Στάθηκε επίσης στην βοήθεια που θα προσφέρει η εμπειρία του Fernandez στην Moto2, για να πανηγυρίσουν πολλά λαμπρά αποτελέσματα την επόμενη σεζόν.
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.