MotoE Cup 2019 - Sachsenring: Κόκκινη αντί για καρό σημαία!

Πέντε γύροι με μπόλικο θέαμα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/7/2019

Η Moto3 είναι η κατηγορία που παραδοσιακά σηματοδοτεί την έναρξη της δράσης σε κάθε αγωνιστικό τριήμερο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP, όμως φέτος στο Sachsenring ήταν ο αγώνας του MotoE Cup που είχε την τιμή. Έτσι, έδωσε την ευκαιρία σε αυτούς που έχουν πάρει με κακό μάτι την έλευση των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών στους αγώνες, να χουζουρέψουν λίγο περισσότερο στο κρεβάτι τους πριν σηκωθούν για να παρακολουθήσουν τους υπόλοιπους αγώνες. Όμως, η αλήθεια είναι πως ο αγώνας των ηλεκτρικών ήταν εξίσου συναρπαστικός και γεμάτος θέαμα. Ο ήχος των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών μπορεί να μην ανατριχιάζει τους θεατές, όπως οι μοτοσυκλέτες της κορυφαίας κατηγορίας, κάτι το οποίο σχολιάστηκε και από πολλούς αναβάτες, όμως δεν είναι ανύπαρκτος. Στην πραγματικότητα ο ήχος που κάνουν οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες θυμίζει ηλεκτρικές υπερταχείες, αλλά δεν έχει καμία σχέση με τις "κανονιές" των MotoGP. Η διοργάνωση απ' τη πλευρά της, για να δώσει περισσότερο ενδιαφέρον στον αγώνα, φρόντισε να επιστρατεύσει αρκετούς από τους παλιότερους αναβάτες των GP -ακι όχι μόνο- για να οδηγήσουν τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες της Energica, φέρνοτνας μαζί τους και την αίγλη του παρελθόντος.

Η εκκίνηση του αγώνα ήταν εντυπωσιακή με τον Niki Tuuli να μην εκμεταλλεύεται το πλεονέκτημα της pole position και τον Bradley Smith να ηγείται του αγώνα. Ο Tuuli μετά από πολλές μάχες στον τρίτο και τέταρτο γύρο κατάφερε να τεθεί επικεφαλής του αγώνα, ενώ ο ρυθμός των περισσότερων αναβατών ήταν στο 1:28. Ένας χρόνος αντίστοιχος με αυτόν που έκανε ο Max Biaggi πριν από 15 χρόνια στην ίδια πίστα όταν αγωνιζόταν στην κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος…  Ο αγώνας όμως έληξε πρόωρα λόγω της πτώσης του Savadori στην όγδοη στροφή, με τη μοτοσυκλέτα του να καρφώνεται στο φουσκωτό προστατευτικό μετά το τέλος της αμμοπαγίδας. Οι κόκκινες σημαίες σηκώθηκαν και με πάνω απ’ το μισό του αγώνα να έχει συμπληρωθεί (πέντε από τους επτά γύρους), θεωρήθηκε λήξας. Ο Niki Tuuli έγραψε ιστορία, αποτελώντας τον πρώτο αναβάτη που νίκησε στους αγώνες του MotoE Cup, ενώ ο Bradley Smith ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου. Ο Mike Di Meglio ανέβηκε στο τρίτο σκαλί και οι Hector Garzo και Matteo Ferrari ολοκλήρωσαν τη πεντάδα, τερματίζοντας τέταρτος και πέμπτος αντίστοιχα. Ο Alex de Angelis κατέκτησε την έκτη θέση μετά τις μάχες που είχε με τον Xavier Simeon, ο οποίος τελικά τερμάτισε πίσω του. Ο Eric Granado παρά το γεγονός οτι ξεκίνησε απ' τη πρώτη σειρά του grid βρέθηκε στην όγδοη θέση, ενώ ο Sete Gibernau την ώρα που σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες ήταν ένατος και ουσιαστικά κέρδισε τέσσερεις θέσεις. Τη δεκάδα έκλεισε ο Nicolas Terol. Όπως μπορείτε να δείτε και εδώ, ο επόμενος αγώνας του Κυπέλλου θα πραγματοποιηθεί τον Αύγουστο στην Αυστρία, που είναι ο δεύτερος αγώνας των GP μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα.

Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".