MotoGP 2022 - Aragon FP1 & FP2

Ταχύτερος ο Jorge Martin, 8ος ο Marc Marquez!
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

16/9/2022

Οι πιο σημαντικές ειδήσεις για την πρώτη μέρα του Aragon GP και τα ελεύθερα δοκιμαστικά είναι μεταξύ άλλων η επιστροφή του Marc Marquez στην αγωνιστική δράση με μια εντυπωσιακή 8η θέση και ένα θεαματικό σώσιμο από αυτά που μας είχε συνηθίσει στο παρελθόν, o ταχύτερος συνδυαστικός χρόνος του Jorge Martin, η πιο ανταγωνιστική 2η θέση του Fabio με τα νέα εξαρτήματα από τη Yamaha του 2023 απέναντι στις ορδές των ιταλικών εργοστασίων, η επιστροφή του βετεράνου Cal Crutchlow, και η ανακοίνωση της Ducati για παροχή μόνο τεσσάρων Desmosedici GP 23 για την επόμενη σεζόν.

Στα πρώτα δοκιμαστικά, ταχύτερος όλων απεδείχθη ο Aleix Espargaro, με φρέσκο… ξύρισμα του κεφαλιού του, με τα ξανθά τύπου Fabio μαλλιά του να αποτελούν πλέον παρελθόν. Προσέξτε τώρα πως παρόλο που ο Ισπανός ήταν ταχύτερος όλων, έστω και για λίγα εκατοστά του δευτερολέπτου, είχε και μια άσχημη στιγμή με μια πτώση στην 16, που τον φιλοδώρησε με ένα χτυπημένο αριστερό γόνατο, για να κάνει παρέα στο σπασμένο του δάχτυλο, αποτέλεσμα πτώσης του στο Misano Test. Μετά την πτώση του, ο Aleix ανέβηκε και πάλι στη μοτοσυκλέτα, όμως είχε μία ακόμη ατυχία όταν δεν λειτούργησε το Ride Hide Device του σε μια εκκίνηση στο τέλος του 1ου session.

Μια ανάσα πίσω του (+0.012) τερμάτισε στα FP1 ο Pecco Bagnaia, και τρίτος ήταν ο Alex Rins.

Ταχύτερος αναβάτης της Honda μπορεί να ήταν ο Takaaki Nakagami στην 4η θέση, όμως τα μάτια όλων ήταν στραμμένα στον Marc Marquez που στην πρώτη του εμφάνιση σε δοκιμαστικά αγώνα μετά το τελευταίο χειρουργείο σημείωσε τον 11ο χρόνο του, χρόνο που θα βελτίωνε δραματικά στα FP2.

Η 8Η θέση του Fabio Quartararo στα FP1 δεν ήταν ενδεικτική των δυνατοτήτων του καθώς στην αρχή επικεντρώθηκε σε long run εξομοίωση αγώνα, με την επίδοση του να αλλάζει δραματικά στα FP2 που κυνήγησε τον χρόνο, τερματίζοντας 2ος τόσο στο συγκεκριμένο session όσο και στους συνδυασμένους χρόνους FP1&FP2. Για τη θέση αυτή ο El Diablo είχε ως βοήθεια το νέο πλαίσιο της Yamaha που θα φορεθεί στη μοτοσυκλέτα του 2023, ενώ την πρώτη μέρα στο Aragon είχε μια πτώση ενώ έσωσε στο τσακ μια ακόμη δύσκολη φάση στα FP2.

Στα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά, ο καιρός ήταν καλός όπως και στα πρώτα, με ήλιο και μερικά σύννεφα, ενώ οι αναβάτες έριξαν κατά πολύ τους χρόνους τους, με τον ταχύτερο χρόνο να πηγαίνει από το 1.48.68 των FP1 στο 1.47.40.

Εκεί ο Marc Marquez έδειξε εξαιρετικά δυνατός, καθώς μέχρι τα μέσα του session ήταν 5ος, κατόπιν βρισκόταν στη δεκάδα, και στο τέλος, ακολουθώντας τον Jorge Martin βρέθηκε μια ανάσα από την επίτευξη του ταχύτερου χρόνου, για να κινδυνεύσει με πτώση λίγο πριν το τέλος του γύρου, να κάνει ένα ακόμη θεαματικό σώσιμο και να τερματίσει 6ος παρόλο τον χορό της μοτοσυκλέτας που παραλίγο να τον πετάξει κάτω. Στο τέλος του session ήταν 8ος ταχύτερος όλων,  0,359 πίσω από τον 1ο Martin, και μόλις 3 θέσεις πίσω από τον Bagnaia! Welcome back Marc!

Ο πιο άτυχος όλων ίσως ήταν ο Aleix Espargaro που είχε δεύτερη πτώση στα FP2, για να τερματίσει μόλις 13ος στους συνδυαστικούς χρόνους, ένα άσχημο αποτέλεσμα για τον αναβάτη της Aprilia που πρόσφατα διανύει μια περίοδο αστάθειας, παλεύοντας για τον τίτλο.

Όσον αφορά στην κυριαρχία της Ducati, αυτή συνεχίζεται και στο Aragon, με 4 μοτοσυκλέτες στις πρώτες 5 να ανήκουν στο εργοστάσιο του Borgo Panigale, όμως αυτή τη φορά ο Fabio δείχνει ικανός από την αρχή να ανταγωνιστεί όλο το ιταλικό λεφούσι με μεγαλύτερη άνεση.

Ας περάσουμε εν τάχει σε ορισμένα σημεία που αξίζουν αναφοράς.

Εντύπωση προκάλεσε η ανακοίνωση της Ducati πως θα παράσχει στις ομάδες της μόνο 4 Desmosedici GP 23 την επόμενη σεζόν, για την εργοστασιακή της ομάδα και μάλλον και για τους δυο αναβάτες της Prima Pramac, κάτι που σημαίνει πως η Mooney VR46 Racing Team και η Gresini Racing θα μείνουν με τα μοντέλα του 22 -που όμως είναι εξαιρετικές μοτοσυκλέτες και δεν αποκλείεται να είναι ανταγωνιστικές και το 2023.

Η περιφερειακή ομάδα Aprilia RNF του Razlan Razali έχασε τον κύριο χορηγό της για το 2023, την ιταλική εταιρεία ηλεκτρικής ενέργειας, φυσικού αερίου, ίντερνετ και τηλεφωνίας, WithU, και τώρα πρέπει να βρει νέο χορηγό για να κλείσει την τρύπα των 3-4 εκατομμυρίων ευρώ που δημιουργήθηκε με την αποχώρηση της WithU.

Σημειώστε πως ο Marc Marquez χρησιμοποιούσε το νέο αλουμινένιο ψαλίδι της Kalex, αντί για το carbon ψαλίδι του HRC που χρησιμοποιούσε πριν, στο τεστ του Misano (φωτό άνω), ενώ την πρώτη μέρα του Aragon ήταν ο ταχύτερος αναβάτης της Honda, με τον Nakagami να είναι 11ος, τον Alex Marquez 18ο και τον Pol Espargaro… 23ο και προτελευταίο!

Μετά από μακρά αποχή του από τα αγωνιστικά δρώμενα, είδαμε την επιστροφή του Cal Crutchlow, στη θέση του Andrea Dovizioso που κρέμασε τα γάντια του πριν τελειώσει η σεζόν του 2022, τερματίζοντας 19ος, κι αφήνοντας πίσω του αναβάτες όπως τον Joan Mir που επέστρεψε από τον τραυματισμό του δίχως να δείχνει ανταγωνιστικός την 1η μέρα του Aragon, και τον Pol Espargaro.

Ακολουθούν οι συνδυαστικοί χρόνοι των ελεύθερων δοκιμαστικών της πρώτης μέρας του Aragon.

ΘΕΣΗΑΝΑΒΑΤΗΣΕΤΑΙΡΕΙΑΔΙΑΦΟΡΑ
1J.MARTINDUCATI1'49.320
2F.QUARTARAROYAMAHA0.074
3J.ZARCODUCATI0.107
4E.BASTIANINIDUCATI0.181
5F.BAGNAIADUCATI0.237
6A.RINSSUZUKI0.263
7M.VIÑALESAPRILIA0.276
8M.MARQUEZHONDA0.359
9J.MILLERDUCATI0.398
10L.MARINIDUCATI0.491
11T.NAKAGAMIHONDA0.509
12B.BINDERKTM0.510
13A.ESPARGAROAPRILIA0.549
14F.MORBIDELLIYAMAHA0.600
15M.OLIVEIRAKTM0.640
16F.DI GIANNANTODUCATI0.827
17M.BEZZECCHIDUCATI1.073
18A.MARQUEZHONDA1.119
19C.CRUTCHLOWYAMAHA1.129
20D.BINDERYAMAHA1.216
21J.MIRSUZUKI1.219
22R.FERNANDEZKTM1.286
23P.ESPARGAROHONDA1.341
24R.GARDNERKTM1.350

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.