MotoGP 2022, Αυστριακό GP, FP1: Τρία Ducati στις τέσσερις πρώτες θέσεις

Ταχύτερος όλων ο Jack Miller
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/8/2022
Τα πρώτα δοκιμαστικά στην πίστα του Red Bull Ring για το Αυστριακό GP του 2022 ανέδειξαν ως πρωταγωνιστή τη Ducati που είχε τρεις πιλότους στις τέσσερις πρώτες θέσεις της κατάταξης, με ταχύτερο όλων τον εργοστασιακό Jack Miller.
 
Η έντονη βροχόπτωση της Πέμπτης είχε αφήσει βρεγμένη την πίστα, που διαθέτει πλέον νέα χάραξη, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό τον Μάρτιο του 2022.
Έτσι λίγο πριν τη δεύτερη στροφή η πίστα του Hermann Tilke έχει πλέον ένα “εσάκι” (Münzer Chicane) για να μειώσει την ταχύτητα των μοτοσυκλετών στη μεγάλη ευθεία της πίστας, κάτι που μεταφράζεται σε μεγαλύτερη ασφάλεια των αγωνιζομένων, αλλά και πιο αργούς χρόνους από την προηγούμενη χάραξη.
 
Στην αρχή των πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών οι αγωνιζόμενοι βγήκαν όλοι με βρόχινα ελαστικά, ενώ σιγά-σιγά η αγωνιστική γραμμή ξεκίνησε να στεγνώνει, όμως ακόμα και στο τέλος δεν είχε στεγνώσει παντού.
 
Οι αναβάτες κινούνταν μουδιασμένα, με τις κλίσεις να είναι συντηρητικές, ενώ όλοι προσπαθούσαν να εγκλιματιστούν στη νέα χάραξη της πίστας, και να αποφύγουν κάποια πτώση στα βρεγμένα τμήματα.
 
Ο Miguel Oliveira οδήγησε την κούρσα των ταχύτερων γύρων, ενώ ο πρώτος αναβάτης που βγήκε στην πίστα με slick ελαστικά ήταν ο Marco Bezzecchi, 15 λεπτά πριν το τέλος των δοκιμαστικών.
 
Η απόφαση του αναβάτη της Mooney VR46 Racing Team αποδείχτηκε σωστή, καθώς 9 λεπτά πριν το τέλος σημείωσε τον πρώτο χρόνο και συνέχισε να τον βελτιώνει.
 
Το παράδειγμα του Ιταλού στην επιλογή ελαστικών ακολούθησαν και οι υπόλοιποι, με τους χρόνους να πέφτουν εντυπωσιακά, ενώ 8 λεπτά πριν το τέλος είχαμε μια ανώδυνη πτώση του Remy Gardner.
Έξι λεπτά πριν το τέλος των δοκιμαστικών, ο Jack Miller που βρισκόταν εξαρχής κοντά στην κορυφή ξεκίνησε να γράφει καλύτερους χρόνους, για να παραμείνει πρώτος μέχρι τέλους, με χρόνο 1.30.756. Για σύγκριση, στα στεγνά FP1 του 2021, πρώτος ήταν ο Johann Zarco με 1.22.827 που αποτέλεσε όμως και ρεκόρ πίστας, με τον δεύτερο Joan Mir να σημειώνει χρόνο 0.798 δευτερόλεπτα πιο αργό. Οι υπολογισμοί για τις ίδιες συνθήκες μεταξύ παλιάς και νέας χάραξης κάνουν λόγο για πιο αργούς χρόνους κατά 5-6 δευτερόλεπτα.
 
Ο Fabio Quartararo εμφανίστηκε εκνευρισμένος, τη μια επειδή έχασε τα φρένα στο τέλος της ευθείας, ενώ κατόπιν πέρασε “φίλερ” τον Nakagami, σήκωσε τη μοτοσυκλέτα του για να μην πέσει και ξεκίνησε τις χειρονομίες.
 
Παρά τον εκνευρισμό του όμως, ο Πρωταθλητής του 2021 έδειξε τη στόφα του, όπου τρία λεπτά πριν το τέλος έγραψε τον 2ο ταχύτερο χρόνο, ενώ τερμάτισε το session στην πέμπτη θέση.
 
Λίγο πριν τελειώσει ο χρόνος, ο Maverick Vinales είχε έξοδο στην 5, αλλά δεν έπεσε για να τερματίσει τελικά 11ος, ενώ ο Aleix Espargaro σημείωσε μεν έναν γρήγορο και ανταγωνιστικό χρόνο, πάτησε λίγο όμως εκτός ορίων με αποτέλεσμα ο χρόνος του να διαγραφεί και να βρεθεί στην 17η θέση.
 
Στο τέλος, πίσω από τον Miller, δεύτερος ήταν ο Johann Zarco της Prima Pramac Racing με Ducati, κάνοντας το 1-2 για την ιταλική μάρκα, ενώ τρίτος βρέθηκε ο Joan Mir με τη Suzuki. Τέταρτο ήταν ένα ακόμα Ducati, με τον Jorge Martin και η πρώτη πεντάδα έκλεισε με τον Fabio Quartaro και τη Yamaha.
 
Αποτελέσματα FP1
1 43 Jack MILLER AUS Ducati Lenovo Team DUCATI 1'30.756 
2 5 Johann ZARCO FRA Prima Pramac Racing DUCATI 1'31.374 
3 36 Joan MIR SPA Team SUZUKI ECSTAR SUZUKI 1'31.576 
4 89 Jorge MARTIN SPA Prima Pramac Racing DUCATI 1'31.616 
5 20 Fabio QUARTARARO FRA Monster Energy Yamaha MotoGP YAMAHA 1'31.773 
6 42 Alex RINS SPA Team SUZUKI ECSTAR SUZUKI 1'31.875 
7 33 Brad BINDER RSA Red Bull KTM Factory Racing KTM 1'31.913 
8 30 Takaaki NAKAGAMI JPN LCR Honda IDEMITSU HONDA 1'31.941 
9 23 Enea BASTIANINI ITA Gresini Racing MotoGP DUCATI 1'31.976 
10 4 Andrea DOVIZIOSO ITA WithU Yamaha RNF MotoGP Tea YAMAHA 1'32.007 
11 12 Maverick VIÑALES SPA Aprilia Racing APRILIA 1'32.074 
12 72 Marco BEZZECCHI ITA Mooney VR46 Racing Team DUCATI 1'32.321
13 88 Miguel OLIVEIRA POR Red Bull KTM Factory Racing KTM 1'32.422 
14 73 Alex MARQUEZ SPA LCR Honda CASTROL HONDA 1'32.437 19 
15 21 Franco MORBIDELLI ITA Monster Energy Yamaha MotoGP YAMAHA 1'32.488
16 63 Francesco BAGNAIA ITA Ducati Lenovo Team DUCATI 1'32.513 
17 41 Aleix ESPARGARO SPA Aprilia Racing APRILIA 1'32.557 
18 6 Stefan BRADL GER Repsol Honda Team HONDA 1'32.748 
19 49 Fabio DI GIANNANTONIO ITA Gresini Racing MotoGP DUCATI 1'32.775 
20 44 Pol ESPARGARO SPA Repsol Honda Team HONDA 1'32.905 
21 32 Lorenzo SAVADORI ITA Aprilia Racing APRILIA 1'32.963 
22 10 Luca MARINI ITA Mooney VR46 Racing Team DUCATI 1'32.998 
23 25 Raul FERNANDEZ SPA Tech3 KTM Factory Racing KTM 1'33.796 
24 40 Darryn BINDER RSA WithU Yamaha RNF MotoGP Tea YAMAHA 1'35.072
25 87 Remy GARDNER AUS Tech3 KTM Factory Racing KTM 1'35.092 

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες