MotoGP 2022 - Valencia, FP2

Ταχύτερος ο Luca Marini, Fabio & Peco στις θέσεις 8 και 9
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/11/2022

Με φρέσκα slick, οι αναβάτες της Ducati ανέβασαν ρυθμό στα FP2 της Valencia, όμως αντί για κάποιο πρωτοκλασάτο όνομα στην κορυφή, τον ταχύτερο χρόνο σημείωσε ο απίθανος Luca Marini της VR46 Team. Παράλληλα, ο μεν Fabio Quartararo δεν κατάφερε να επαναλάβει την επίδοση του ως ο ταχύτερος στα FP1, πέφτοντας στην κατάταξη, ενώ αντίθετα ο Francecso Bagnaia βρήκε την ταχύτητα που του έλειπε για να ξεφύγει από την 17η θέση, με τους δυο τους να συναντιώνται στις θέσεις 8 και 9 αντίστοιχα, με σχεδόν ταυτόσημους χρόνους!

Οι χρόνοι των FP2 έπεσαν σχεδόν κατά ένα δευτερόλεπτο σε σχέση με των FP1 (όλοι οι αναβάτες βελτίωσαν τους χρόνους τους), ενώ πέρα από τους χρόνους πτώσεις είχαμε και για τους αναβάτες, πέντε τον αριθμό (Morbidelli, Di Giannantonio, Marc Marquez, Aleix Espargaro, Cal Crutchlow), ευτυχώς όλες χωρίς τραυματισμό.

Πριν μπουν όλοι σε time attack mode, ο Fabio πέρασε ξυστά τον Darryn Binder στη στροφή 13, όμως ευτυχώς αμφότεροι παρέμειναν όρθιοι, ενώ το ίδιο συνέβη μεταξύ Fabio και Brad Binder στον τελευταίο γύρο, όπου υπήρξε επαφή χωρίς όμως πτώση.

Όταν όλοι έβαλαν φρέσκα μαλακά πίσω ελαστικά και βγήκαν στην πίστα 6 λεπτά πριν το τέλος των FP2, επικεφαλής τέθηκε αρχικά ο Jack Miller με 1:30.608, για να περάσει κατόπιν πρώτος ο Marini με 1:30.217, ενώ ο Bagnaia βρήκε τον καλό του εαυτό, ανεβαίνοντας έως και 2ος για λίγο, με χρόνο 1:30.447, όμως στη συνέχεια θα έπεφτε στην 9η θέση.

Πίσω από τον Luca Marini, στη δεύτερη θέση τερμάτισε τελικά ο Jorge Martin, με τρίτο τον Jack Miller, ανατρέποντας εντελώς την κατάσταση των FP1 όσον αφορά στα εργοστάσια, κάνοντας το 1-2-3 για τη Ducati.

Τέταρτος, και πρώτος αναβάτης χωρίς Ducati, ήταν ο… Marc Marquez της Honda, ενώ πέμπτος βρέθηκε ένας αόμη Ducatista, ο Enea Bastianini.

Καλά τα αποτελέσματα για τους “πορτοκαλί”, αφού δυο αναβάτες ΚΤΜ βρέθηκαν στην πρώτη δεκάδα, με τον Miguel Oliveira 6ο, και τον Brad Binder 10o.

Αντίθετα, κάκιστα ήταν τα αποτελέσματα για τους αναβάτες της Aprilia, με τον Maverick Vinales 12ο, και τον Aleix Espargaro 13ο.

Ακολουθεί το TOP-10 των FP2, που είναι ίδιο με το συνδυαστικό TOP-10 της Παρασκευής. Για αναλυτικά αποτελέσματα, δείτε ΕΔΩ.

1. Luca Marini (Mooney VR46 Racing Team) – 1:30.217

2. Jorge Martin (Prima Pramac Racing) + 0.105

3. Jack Miller (Ducati Lenovo Team) + 0.128

4. Marc Marquez (Repsol Honda Team) + 0.173

5. Enea Bastianini (Gresini Racing MotoGP™) + 0.177

6. Miguel Oliveira (Red Bull KTM Factory Racing) + 0.205

7. Johann Zarco (Prima Pramac Racing) + 0.207

8. Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP™) + 0.225

9. Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) + 0.230

10. Brad Binder (Red Bull KTM Factory Racing) + 0.302

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες