MotoGP 2023, Assen, P1 – Υπόθεση Marco Bezzecchi

“Μόνο” 5 Ducati στην πρώτη δεκάδα, κι ο Marc Marquez... 21ος
MotoGP 2023, Assen, P1
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2023

Στα P1 του ολλανδικού GP ο Marco Bezzecchi ήταν σε διαφορετικό επίπεδο από τους υπόλοιπους, σημειώνοντας τον πρώτο χρόνο με το καλημέρα, και μένοντας εκεί, βελτιώνοντας συνεχώς την επίδοση του. Καλή ήταν η απόδοση του τραυματία Quartararo, με πάρα πολλά νεύρα και παράπονα στους μηχανικούς ο Bagnaia, ενώ ο Marc Marquez έκανε απλά… βόλτα, στην 21η θέση.

Ας ξεκινήσουμε με τα βραβεία των P1. Βραβείο ταχύτητας και ουσίας -εύκολα- στον Marco Bezzecchi. Βραβείο κακής επίδοσης και νεύρων (αντιμετώπιζε πρόβλημα στην αλλαγή κατεύθυνσης με τη μοτοσυκλέτα του), επίσης εύκολα, στον Pecco Bagnaia, με συνεχή λάθη (όχι όμως και πτώσεις) δεν μπορούσε να βρει ρυθμό, χώνοντας άγρια γκάζια στους μηχανικούς του στα pits. Βραβείο “οδηγώ αργά και σε σκέφτομαι” στον Marc Marquez, που έχοντας πλέον ξεπεράσει ακόμα και τα δικά του όρια υπομονής και αντοχής στις τούμπες, οδήγησε λες και έκανε βόλτα, μην πιέζοντας πουθενά και σημειώνοντας έναν από τους τελευταίους χρόνους, σχεδόν 2 δευτερόλεπτα πίσω από τον Bez. Βραβείο πιο εντυπωσιακής πτώσης; Αυτό πηγαίνει στον Johann Zarco που σύρθηκε με πάρα πολλά, σε ασφάλτινο τμήμα διαφυγής, παίρνοντας και πολλές-πολλές τούμπες, για να επιστρέψει αργά και βαριά στα pits.

MotoGP 2023, Assen, P1

Τα πρώτα 45 λεπτά των δοκιμαστικών στον "καθεδρικό ναό της ταχύτητας" ξεκίνησαν -αλλά και τελείωσαν- με καλό καιρό σε στεγνό οδόστρωμα.

Σημειώστε πως στην press conferance της Πέμπτης, ο Marc Marquez είχε δηλώσει πως δεν μπορεί να πιέσει άλλο με αυτή τη μοτοσυκλέτα, και πως θα κάνει ένα βήμα πίσω, ώστε να σταματήσει να πέφτει με την ίδια συχνότητα, έχοντας ελπίδες πως τα στοιχεία που θα μαζέψει η Honda θα βοηθήσουν τους Ιάπωνες να βελτιώσουν (αργότερα) την RCV.

Δέκα λεπτά έχουν περάσει από την έναρξη των P1, και ο Pecco Bagnaia έχει ήδη χάσει τη γραμμή του δυο φορές, με ισάριθμες εξόδους σε ασφάλτινο ευτυχώς κομμάτι, παραμένοντας όρθιος, με τον 11ο καλύτερο χρόνο μέχρι στιγμής.

MotoGP 2023, Assen, P1

Για την ώρα προηγείται ο Marco Bezzecchi, με δεύτερο τον Miguel Oliveira (που υποφέρει ακόμα από τον ώμο του) και τρίτο τον Fabio Quartararo -το Assen είναι από τις αγαπημένες πίστες του Γάλλου. Από την πλευρά της Honda ο Taka είναι 10ος και ο Marquez 18ος, ενώ στο στρατόπεδο των ΚΤΜ, Binder και Miller βρίσκονται στις θέσεις 19 και 20.

MotoGP 2023, Assen, P1

Ο Quartararo δείχνει να ταλαιπωρείται από το αριστερό του πόδι (είχε πέσει στο… τρέξιμο), χάνει τη γραμμή του μην μπορώντας να πιέσει στο αριστερό μαρσπιέ και έχει και αυτός έξοδο στο ασφάλτινο κομμάτι χωρίς πτώση, ενώ στη συνέχεια κατευθύνεται στα pits όπου τον βλέπουμε να κατεβαίνει από τη μοτοσυκλέτα του και να κατευθύνεται κουτσαίνοντας στην καρέκλα του, με τους υπόλοιπους αναβάτες να βελτιώνουν τους χρόνους τους, αφήνοντας τον αναβάτη της Yamaha 8ο ενώ απομένουν 30 λεπτά ακόμα.

Ένα λεπτό αργότερα έχουμε την πρώτη πτώση του session, με τον Augusto Fernandez να πέφτει από lowside, χωρίς να χτυπήσει.

MotoGP 2023, Assen, P1

Οι περισσότεροι αναβάτες έχουν μπει στα pits, με την πρώτη πεντάδα να αποτελείται από τους Bezzecchi (1:33.298), Zarco, Marini, Oliveira και Alex Marquez, ενώ έχουμε 8 Ducati στις 10 πρώτες θέσεις.

Είκοσι τέσσερα λεπτά πριν το τέλος βγαίνουν οι κίτρινες σημαίες λόγω πτώσης που έχει ο Oliveira, στην 1, χωρίς να χτυπήσει ο Πορτογάλος που πιέζει ολοένα και περισσότερο, βρίσκοντας εδώ τα όρια του.

Η καρό σημαία απέχει ακόμα 20 λεπτά, ο Bezzecchi παραμένει ταχύτερος, δεύτερος είναι ο…καμικάζι” Nakagami (!), και τρίτος ο Johann Zarco.

Ο Bagnaia συνεχίζει να μην βρίσκει ρυθμό, χάνοντας τη γραμμή του και χτυπώντας από θυμό τη μοτοσυκλέτα του (βρίσκεται 7ος για την ώρα), ενώ ο Enea Bastianini προσθέτει το όνομα του στους αναβάτες με πτώση, χωρίς τραυματισμό κι αυτός.

Δεκαπέντε λεπτά απομένουν, με τον Zarco να πέφτει με πολλά και να παίρνει αρκετές τούμπες, όμως παρόλο που δείχνει κάπως σοκαρισμένος από το συμβάν, γλιτώνει κι αυτός τον τραυματισμό. Για μια ακόμη φορά πεσμένος αναβάτης επιστρέφει στα pits με τη βοήθεια του ταχύτερου Αυστραλού ταξιτζή, του Jack Miller που έχει γίνει πασίγνωστος για την υπηρεσία που προσφέρει ως... Miller Taxi.

MotoGP 2023, Assen, P1

Εφτά λεπτά πριν το τέλος, στις μοτοσυκλέτες τω περισσότερων αναβατών μπαίνουν φρέσκα μαλακά ελαστικά και οι αναβάτες βγαίνουν στην πίστα σε time attack mode. Εξαίρεση αποτελεί ο Pecco, που έχει συνήθεια να μην κάνει time attack στα P1, με τον Πρωταθλητή του 2022 να συνεχίζει τα λάθη, με τη γλώσσα του σώματος του να δείχνει ξεκάθαρα τα πολλά νεύρα του, τόσο στην πίστα όσο και στα pits.

Με τις φρέσκες γόμες, πρώτος αναβάτης που ρίχνει τον χρόνο του είναι ο Jorge Martin ανεβαίνοντας τρίτος, με τον Bezzecchi να βελτιώνει ξανά και ξανά τον ταχύτερο χρόνο του (1:32.506 και κατόπιν 1:32.246), κρατώντας για την ώρα την πρώτη θέση, με δεύτερο τον Maverick Vinales.

MotoGP 2023, Assen, P1

Η καρό σημαία πέφτει, βρίσκοντας τον Fabio Quartararo στην 5η θέση, τον Pecco Bagnaia στην 12η θέση και τον Marc Marquez μόλις 21ο με χρόνο 1:34.111, πίσω από τους Lorenzo Savadori και Stefan Bradl, παρέα με τον προτελευταίο Iker Lecuona και τον τελευταίο Jonas Folger. Ο Ισπανός το είχε πει όμως, και κράτησε τον λόγο του -τουλάχιστον στα P1-, μην πιέζοντας το RCV του, αντίθετα με τον Taka που έχει ακόμα αποθέματα... κοκκάλων, πετυχαίνοντας ξανά καλά αποτελέσματα -αυτό πάντα στα δοκιμαστικά.

Η πρώτη δεκάδα των P1 έχει ως εξής:

1. Marco Bezzechi

2. Maverick Vinales

3. Alex Marquez

4. Johann Zarco

5. Fabio Quartararo

6. Luca Marini

7. Takaaki Nakagami

8. Jorge Martin

9. Jack Miller

10. Aleix Espargarao

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.