MotoGP 2023, Catalunya, PR - Ρεκόρ πίστας από A. Espargaro, οι αναβάτες Honda και Yamaha στις 6 τελευταίες θέσεις!

Η Ευρώπη στο προσκήνιο, με την Ιαπωνία και τρεις Παγκόσμιους Πρωταθλητές στα τάρταρα
Aleix Espargaro
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/9/2023

Είχαμε συνηθίσει στους τελευταίους αγώνες να βλέπουμε τους αναβάτες των ιαπωνικών εργοστασίων να υποφέρουν, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό, που να τερματίζουν στις 6 τελευταίες θέσεις οποιονδήποτε δοκιμαστικών! Σε αντιδιαστολή με την Ασία, η Ευρώπη είναι σταθερά στην κορυφή, με την Aprilia να δείχνει ικανή για τη νίκη στη Βαρκελώνη, ειδικά με τον άπιαστο την 1η μέρα Aleix Espargaro που σημείωσε νέο ρεκόρ πίστας.

Ας δούμε όμως την εξέλιξη των PR (νέο όνομα για τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά P1 της Παρασκευής) από την αρχή τους.

Δεν έχουν περάσει δέκα λεπτά από την έναρξη των PR, και ο Takaaki Nakagami εγκαταλείπει προσωρινά την πίστα με μηχανική βλάβη.

Η πίστα είναι στεγνή και ο καιρός συνεχίζει καλός, με τον Miguel Oliveira να βρίσκεται στην κορυφή αρχικά, με 1:40.345. Από κοντά του ο Vinales, ο Binder, ο Bezzecchi και ο Zarco. Νωρίς είναι όμως ακόμα και το αποτέλεσμα αναμένεται να αλλάξει δραματικά στα επόμενα δεκάλεπτα, όταν μπουν φρέσκα μαλακά ελαστικά.

Είκοσι λεπτά μετά την έναρξη του session, ταχύτερος αναβάτης είναι ο Fabio Di Giannantonio με 1:30

Pecco Bagnaia

Στα μισά του χρόνου, πρώτος έχει περάσει ο Pecco Bagnaia με 1:40.149, με δεύτερο τον Digia και τρίτο τον Aleix Espargaro που είναι ο μόνος αναβάτης μέχρι στιγμής που έχει κάνει χρόνο 1:39, στα FP1.

Marc Marquez

Οι αναβάτες των Yamaha και Honda βρίσκονται από την 13η θέση και πίσω, με τον Marc Marquez να είναι... τελευταίος, 1,765 δευτερόλεπτα πίσω από τον Pecco!

Ο Maverick γλιτώνει την πτώση από ένα τρελό κούνημα της μοτοσυκλέτας του την τελευταία στιγμή καθώς πιέζει για χρόνο, όμως ο Raul Fernandez δεν γλιτώνει, καταλήγοντας στα χαλίκια, ευτυχώς χωρίς να τραυματιστεί.

Η πρωτιά περνά στα χέρια του Maverick με 1:40.095, με τα Aprilia και Ducati να δείχνουν τα φαβορί μέχρι στιγμής, και με τον Binder της ΚΤΜ έτοιμο να κάνει την έκπληξη. Αντίθετα, ο Jack Miller δεν μπορεί ακόμα να βρει ρυθμό, και βρίσκεται μόλις στην 17η θέση.

Δεκάξι λεπτά πριν το τέλος, ο Johann Zarco βάζει φρέσκα ελαστικά και περνά εκείνος πρώτος, με 1:40.061, χρόνο που βελτιώνει στο καπάκι, "γράφοντας" 1:40.047.

Σειρά έχει ο Digia, που γράφει τον καλύτερο χρόνο της ημέρας μέχρι στιγμής, ενώ είναι και ο πρώτος που φτάνει το 1:39 το απόγευμα, με 1:30.621.

Την απάντηση δίνει ο Maverick με 1:39.594, ενώ λίγα δευτερόλεπτα μετά τον περνά ο Aleix με 1:39.389, που είχε πάρει την pole εδώ το 2022.

Κι έρχεται ο Zarco να γράψει ταχύτερο χρόνο, με 1:39.257, με τον Γάλλο να αφήνει μέχρι στιγμής πίσω του τον ομόσταυλο του Jorge Martin (10ος μέχρι στιγμής) μαζί με όλους τους υπόλοιπους αναβάτες.

Η πρωτιά περνά στον Vinales και πάλι, με 1:39.048, με τον Ισπανό να είναι έτοιμος να κατέβει στο 1:38!

Δύο λεπτά πριν την καρό σημαία και στην πίστα επικρατεί χαμός, με Moto3 καταστάσεις, όπου οι αναβάτες προσπαθούν να εκμεταλλευθούν το slip-streaming αλλά παράλληλα να μη βοηθήσουν οι ίδιοι κάποιον άλλο αναβάτη που τους ακολουθεί.

Aleix Espargaro

Και έρχεται ένας φανταστικός Aleix Espargaro να σημειώσει νέο ρεκόρ πίστας, με χρόνο 1:38.686, μην αφήνοντας κανένα περιθώριο στους υπόλοιπους να τον αμφισβητήσουν, ενώ μια κίτρινη σημαία λόγω της εγκατάλειψης του Marini από βενζίνη ή μηχανικό πρόβλήμα ακυρώνει και αρκετούς γρήγορους γύρους -κανένας όμως ταχύτερος από του Aleix.

Aprilia και Ducati λοιπόν στις πρώτες 5 θέσεις, με τον Brad Binder πρώτο αναβάτη του Pierer Group στην 6η θέση.

Fabio Quartararo

Και οι Ιάπωνες; Καταστροφή, αφού κατέλαβαν τις 6... τελευταίες θέσεις! Quartararo και Morbidelli στις θλέσεις 17 και 18, με Marc Marquez 19ο, ακολοθούμενοι από Nakagami, Lecuona και Mir -ναι, ο Mir πίσω από τον Lecuona!

Η πρώτη δεκάδα έχει ως εξής:

1. Aleix Espargaro
2. Maverick Vinales
3. Francesco Bagnaia
4. Johann Zarco
5. Brad Binder
6. Alex Marquez
7. Marco Bezzecchi
8. Fabio Di Giannantonio
9. Enea Bastianini
10. Jorge Martin

Για τα αναλυτικά αποτελέσματα δείτε ΕΔΩ.

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες