MotoGP 2023, Catalunya - Θρίαμβος της Aprilia με 1ο τον Aleix και 2ο τον Maverick, στο νοσοκομείο ο Pecco!

Ιστορική στιγμή για το Noale, που δυστυχώς συνδυάζεται με το άσχημο ατύχημα του Πρωταθλητή του 2022 και ηγέτη της γενικής του 23
MotoGP 2023, Catalunya, το 1-2 έκαναν οι εργοστασιακές Aprilia
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/9/2023

Η πρώτη εκκίνηση της Κυριακής οδήγησε σε ένα αδιανόητο χάος, όπου σε 2 συμβάντα στις πρώτες στροφές είδαμε 5 αναβάτες κάτω, και τον Pecco Bagnaia να εκτοξεύεται από ένα high-side για να πέσει και να του πατήσει το πόδι ο Binder που ακολουθούσε. Ο Pecco μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, ενώ στο ιατρικό κέντρο παρέμεινε και ο Enea Bastianini, και έτσι στη δεύτερη εκκίνηση δεν υπήρχε κανένα εργοστασιακό Ducati. Εκεί, η Aprilia σημείωσε έναν μοναδικό θρίαμβο, με ένα ιστορικό για το εργοστάσιο 1-2, με τον Aleix Espargaro να παίρνει τη δεύτερη νίκη του για το σαββατοκύριακο, και με τον Maverick Vinales δεύτερο.

Η δεύτερη εκκίνηση γίνεται στις 15.25 ώρα Ελλάδας (25 λεπτά μετά την καταστροφική πρώτη), χωρίς τον Pecco και χωρίς τον Enea, καθώς αμφότεροι οι αναβάτες της Lenovo Ducati μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο!

Αυτή τη φορά ευτυχώς όλοι περνούν τις πρώτες στροφές χωρίς κάποιο συμβάν, με τον αγώνα να αποτελείται πλέον από 23 γύρους.

Πρώτος αρχικά είναι ο Vinales, δεύτερος ο Martin, και τρίτος ο Aleix, με τον Pol Espargaro να υποφέρει από μηχανικό πρόβλημα με την RC16 του και να εγκαταλείπει.

Στον 2ο γύρο του αγώνα, δεν έχουμε κάποια αλλαγή στις πρώτες τρεις θέσεις, ενώ καλύτερα τοποθετημένος αναβάτης ιαπωνικής μοτοσυκλέτας είναι ο Marc Marquez στην 9η θέση που παλεύει με τον Quartararo που βρίσκεται 10ος.

Στον 3ο γύρο μετά την επανεκκίνηση, οι πρώτοι 4 (Maverick Vinales, Jorge Martin, Aleix Espargaro και Miguel Oliveira) έχουν δημιουργήσει διαφορά από τους υπόλοιπους, με τον Aleix να κάνει την κίνηση του και να περνά τον Martin για να βρεθεί εκείνος 2ος

Έναν γύρο αργότερα, και ο Miguel Oliveira περνά κι εκείνος τον Martin, και τώρα έχουμε τρεις μοτοσυκλέτες της Aprilia στις τρεις πρώτες θέσεις! Λέτε να δούμε podium lockout για το Noale;

Και ξαφνικά χάνουμε τη μεγάλη ελπίδα της ΚΤΜ, καθώς ο Brad Binder εγκαταλείπει, απ' ότι φαίνεται από μηχανική βλάβη, αφήνοντας τον Jack Miller στην 6η θέση, ως καλύτερα τοποθετημένο αναβάτη του Pierer Group. Προς τιμή του ο Binder, μόλις αποσύρεται πηγαίνει στο ιατρικό κέντρο για να δει τον Bagnaia.

Quartararo

Στον 5ο γύρο ο Marc Marquez έχει βρεθεί 10ος, ενώ αντίθετα ο Quartararo τα πηγαίνει πολύ καλύτερα από τον αγώνα Sprint του Σαββάτου, καθώς είναι 8ος.

Κακός είναι για μια ακόμη φορά ο αγώνας του Bezzecchi, με τον αναβάτη της V46 να είναι μόλις 13ος μέχρι στιγμής.

Έβδομος γύρος, και οι 3 αναβάτες της Aprilia δείχνουν άνετοι, με τον Martin να έχει μείνει πιο πίσω, χωρίς να μπορεί να πιέσει, και με τον ομόσταυλό του, Johann Zarco να τον πλησιάζει.

Τον όγδοο γύρο ο Oliveira έχει μείνει κι αυτός πίσω, μην μπορώντας να κρατηθεί στον ρυθμό των εργοστασιακών αναβατών της Aprilia που πηγαίνουν ρόδα-ρόδα μεταξύ τους.

Ο Augusto Fernandez καταφέρνει να περάσει τον Marc Marquez στον 9ο γύρο, αφήνοντας τον 11ο, ενώ από πίσω καραδοκεί και ο έτερος Fernandez, ο Raul.

Όμορφη μάχη έχουμε για την 6η θέση μεταξύ Jack Miller και Alex Marquez, με τους δυο αναβάτες να φτάνουν στο "παραλίγο" να ακουμπήσουν ο ένας τον άλλο.

Δέκατος γύρος, και η μάχη ανάβει μεταξύ του Jorge Martin και του Miguel Oliveira, με τον αναβάτη της Ducati να περνά μπροστά, και με τον Πορτογάλο να προσπαθεί να απαντήσει, όμως όπως φαίνεται δεν έχει τον ρυθμό του Ισπανού σε αυτό το στάδιο του αγώνα.

Δεκατρείς γύροι μένουν για το τέλος, και ο Raul Fernandez εγκαταλείπει με μηχανικό πρόβλημα.

Vinales

Κι εκεί που οι 2 εργοστασιακοί αναβάτες της Aprilia βρισκόταν στη ρόδα ο ένας του άλλου, ο Vinales ξεκινά να χτίζει διαφορά, φτάνοντας τα 1,3 δευτερόλεπτα από τον Aleix. Όπως θα μαθαίναμε κατόπιν, ο Aleix είχε κάνει ένα λάθος, χάνοντας τη γραμμή του, εξού κι η ξαφνική διαφορά.

Τον 12ο γύρο από τους Ιάπωνες ο Quartararo έχει βρει το... mojo του, και είναι 7ος για την ώρα, ενώ από την άλλη ο Marc Marquez χάνει συνεχώς θέσεις, και βρίσκεται 12ος αυτή τη στιγμή.

Δέκα γύρους πριν το τέλος, και ο Aleix μειώνει ελαφρώς τη διαφορά, συνεχίζει όμως να βρίσκεται 1,073 δευτερόλεπτα πίσω από τον ομόσταυλό του που οδηγεί την κούρσα. Οι δυο τους βρίσκονται στον δικό τους αγώνα, φτιάχνοντας συνεχώς διαφορά από τους υπόλοιπους.

Αυτή τη στιγμή μαθαίνουμε πως ο Pecco μεταφέρεται από το ιατρικό κέντρο σε νοσοκομείο της Βαρκελώνης, χωρίς να γνωρίζουμε για την ώρα πληροφορίες για την κατάσταση του.

Βρισκόμαστε στον 16ο γύρο, και ο Aleix βρίσκεται 0,756 δευτερόλεπτα πίσω από τον Maverick και δείχνει ικανός να τον πιάσει -αν δεν κάνει πάλι κάποιο λάθος υπό πίεση. Η διαφορά του Aleix από τον Martin είναι μεγάλη, στα 3,5 δευτερόλεπτα, ενώ τον 4ο για την ώρα Oliveira απειλεί ο Zarco.

Aleix Espargaro

Με 5 γύρους να απομένουν, ο Aleix φτάνει τον Vinales και όλοι αναρωτιόμαστε αν έχει τα αποθέματα για να περάσει εκείνος μπροστά και να κάνει το 2 στα 2 αυτό το σαββατοκύριακο. Παράλληλα, πίσω οι υπόλοιποι αναβάτες μένουν ολοένα και πιο πίσω υποφέροντας από προβλήματα με το κράτημα των φθαρμένων και υπερθερμασμένων ελαστικών τους -χαρακτηριστικά ο τρίτος Jorge Martin βρίσκεται 4,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον Aleix. Όχι πως δεν υποφέρουν το ίδιο και οι αναβάτες του Noale, όπως βλέπουμε στα πλάνα του σκηνοθέτη τα ελαστικά τους είναι ΔΙΑΛΥΜΜΕΝΑ στα πλαϊνά, όμως η μοτοσυκλέτα της Aprilia παραμένει ακόμα ελεγχόμενη επιτρέποντας τους να πιέσουν παραπάνω.

Τον 20ο γύρο από τους 23, στην ευθεία του τερματισμού ο Aleix κάνει την κίνηση του, βρίσκεται δίπλα στον Maverick από τνν εσωτερική και με ένα υποδειγματικό block pass περνά εκείνος μπροστά, για να ξεκινήσει άμεσα να δημιουργεί διαφορά!

Έναν γύρο αργότερα, και ο Aleix προηγείται με 1,3 δευτερόλεπτα από τον Maverick, ενώ ελπίζουμε να μην κάνει το ίδιο λάθος με πέρυσι, και να μετρά καλά τους γύρους ώστε να μην κόψει ρυθμό πριν τον τερματισμό.

Εντωμεταξύ ο Oliveira έχει χάσει και την 4η θέση από τον Zarco, κι έτσι η πρώτη πεντάδα έχει ως εξής: Aleix Espargaro, Maverick Vinales, Jorge Martin, Johann Zarco, Miguel Oliveira. Έκτος είναι ο Alex Marquez και 7ος ο Quartararo.

Και φτάνουμε στον τερματισμό, με τον Aleix Espargaro να καταφέρνει να πάρει τη 2η νίκη του αυτό το σαββατοκύριακο, και με την Aprilia να γιορτάζει το 1-2 στον αγώνα της Κυριακής, με τον Vinales να τερματίζει πίσω από τον Aleix! Στη συνέντευξή του αμέσως μετά τον αγώνα, ο Aleix αφιέρωσε τη νίκη του στον Pecco, δείχνοντας για μια ακόμη φορά το ήθος του.

Παρκ φερμέ

Ένας πραγματικός θρίαμβος για το Noale.

Όμορφη λεπτομέρεια η στάση των δυο αναβατών της Aprilia μετά τον τερματισμό και η... ανταλλαγή μοτοσυκλετών μεταξύ τους, με τον Aleix να καβαλά το νούμερο 12 και τον Maverick το 41! Στη συνέχεια αλλάζουν ξανά για να πάνε στο παρκ φερμέ -και να μην έχουμε και κάποια... περίεργη ένσταση, καθώς αυτό δεν έχει ξαναγίνει.

Σημειώστε πως μέχρι και το τέλος του αγώνα ΔΕΝ είχαμε νέα από την κατάσταση της υγείας του Pecco Bagnaia. Το μόνο που ανακοίνωσε μέχρι στιγμής η Ducati είναι πως ο Pecco είναι "relatively ok", σχετικά καλά δηλαδή, που σημαίνει πως αποφύγαμε τα χειρότερα χωρίς να κατονομάζονται αυτά -μάλλον όμως δεν έχει σπάσει το πόδι.

Παρά τώρα την ατυχία του Pecco, ο Ιταλός παραμένει πρώτος στη βαθμολογία του Πρωταθλήματος, που για τις πρώτες θέσεις έχει ως εξής:

MotoGP 2023 βαθμολογία

Η κατάταξη του αγώνα της Κυριακής έχει ως εξής:

1. Aleix Espargaro, Aprilia

2. Maverick Vinales, Aprilia

3. Jorge Martin, Ducati

4. Johann Zarco, Ducati

5. Miguel Oliveira, Aprilia

6. Alex Marquez, Ducati

7. Fabio Quartararo, Yamaha

8. Jack Miller, KTM

9. Augusto Fernandez, GASGAS

10. Fabio di Giannantonio, Ducati

11. Luca Marini, Ducati

12. Marco Bezzecchi, Ducati

13. Marc Marquez, Honda

14. Franco Morbidelli, Yamaha

15. Takaaki Nakagami, Honda

16. Iker Lecuona, Honda

17. Joan Mir, Honda

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.