MotoGP 2023: Διαφορετική ECU στις εργοστασιακές μοτοσυκλέτες

Δοκιμαστική χρονιά λόγω αλλαγής… καυσίμων!
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/3/2023

Φέτος οι εργοστασιακές μοτοσυκλέτες θα έχουν διαφορετικές ECU από εκείνες των δορυφορικών ομάδων. Ως γνωστόν, η ECU στα MotoGP είναι κοινή για όλους τους κατασκευαστές και την φτιάχνει η ιταλική Marelli. Καθώς πρόκειται για ένα από τα πιο σημαντικά εξαρτήματα μιας αγωνιστικής μοτοσυκλέτας (διαχειρίζεται την λειτουργία του κινητήρα και των ηλεκτρονικών) η Dorna μαζί με τους κατασκευαστές έχει συμφωνήσει εδώ και πολλά χρόνια να χρησιμοποιούν όλοι την ίδια ECU, διότι με αυτόν τον τρόπο περιορίζουν το κόστος εξέλιξης των ηλεκτρονικών και ως ένα βαθμό εξισορροπούν την απόδοση των κινητήρων μεταξύ εργοστασιακών και δορυφορικών ομάδων.

Στα πρωταθλήματα όπως το MotoGP όπου χρησιμοποιούνται ενιαίου τύπου ECU, συνήθως ο προμηθευτής τους κάνει αναβαθμίσεις κάθε τρία ή πέντε χρόνια. Αυτό απαιτεί και την αντίστοιχη αναβάθμιση της πλεξούδας των μοτοσυκλετών. Όμως σύμφωνα με την Dorna, η ECU των MotoGP δεν έχει αλλάξει τα τελευταία δέκα χρόνια, χάρη στην πρόβλεψη της Marelli να εξασφαλίσει ένα μεγάλο στοκ εξαρτημάτων για την κατασκευή της.

2

Τώρα όμως ήρθε η ώρα της αλλαγής, καθώς από την επόμενη χρονιά στα MotoGP θα αρχίσει η χρήση των συνθετικών καυσίμων, κάτι που απαιτεί μια διαφορετική ECU.

Ο λόγος που απαιτείται νέα ECU για τα συνθετικά καύσιμα έχει να κάνει με τις παραμέτρους ασφάλειας λειτουργίας των κινητήρων.

Με λίγα λόγια θα πρέπει να προστεθούν στην ECU εξειδικευμένα πρωτόκολλα λειτουργίας που θα επιτηρούν τη λειτουργία του κινητήρα και θα τον προστατεύουν από πιθανές βλάβες που θα οφείλονται στα συνθετικά καύσιμα (π.χ. υπερθέρμανση θαλάμου καύσης).

3

Φέτος λοιπόν, οι εργοστασιακές μοτοσυκλέτες θα έχουν μια νέα ECU της Marelli η οποία έχει σχεδιαστεί για την μετάβαση στα συνθετικά καύσιμα και όπως ισχυρίζεται η Dorna δεν προσφέρει κάποιο πλεονέκτημα σε ό,τι αφορά την απόδοση των κινητήρων ή την συμπεριφορά των ηλεκτρονικών (traction control, wheelie control κ.τ.λ.).

Στόχος είναι να βεβαιωθούν για την αξιοπιστία της λειτουργία της σε συνθήκες αγώνα, αλλά και για να εκπαιδευτούν οι άνθρωποι των ομάδων στα νέα πρωτόκολλα λειτουργίας της.

 

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.