MotoGP 2023, Le Mans, Sprint Race - O Jorge Martin παίρνει την πρώτη του νίκη για φέτος

Δεύτερος ο Brad Binder της ΚΤΜ και τρίτος ο Πρωταθλητής 2022 Pecco Bagnaia

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/5/2023

Στον αγώνα Sprint του Σαββάτου στο χιλιοστό GP της ιστορίας του θεσμού, ο Jorge Martin κατάφερε επιτέλους να συνδυάσει τη γνωστή ταχύτητα που διαθέτει με ωριμότητα και σταθερότητα, για να πάρει τη νίκη -μόλις η δεύτερη του σε τρία χρόνια αγωνιστικής εμπλοκής στο MotoGP. Δεύτερος ήταν ο “take no prisoners” Brad Binder της ΚΤΜ, που μας χάρισε και πάλι απολαυστικές πλαγιολισθήσεις με το RC16 του, ενώ παρά την… κοιλιά που έκανε αρχικά στον αγώνα, ο Pecco Bagnaia “ξύπνησε” και πήρε την τελευταία θέση στο βάθρο.

O αγώνας ξεκίνησε με ήλιο και με τις πιο υψηλές θερμοκρασίας μέχρι στιγμής, ενώ στην εκκίνηση ο Pole-man Pecco Bagnaia παρέμεινε μπροστά, αντίθετα με τον Marc Marquez που έχασε έδαφος και θέσεις από τους Jorge Martin και Jack Miller. Bagnaia και Martin φεύγουν μπροστά, με δεύτερο δίδυμο ελάχιστα πιο πίσω τους Miller και Marquez. Η εκκίνηση ήταν λίγο “κατάσταση πανικού” με πολλούς αναβάτες να προσπαθούν να χωρέσουν στην ίδια στροφή, ευτυχώς όμως δεν έχουμε πτώση ή σύγκρουση.

Στον δεύτερο κιόλας γύρο έχουμε απώλεια ενός από τα φαβορί, με τον Jack Miller να πέφτει και εγκαταλείπει, ενώ αμέσως μετά ξεκινά μάχη μεταξύ Binder και Marini, με τους δυο πιλότους να έχουν επαφή -ευτυχώς χωρίς δυσάρεστα επακόλουθα-, και με τον Binder να περνά 4ος, γράφοντας και ταχύτερο γύρο. Κάπως έτσι οι 5 πρώτοι έχουν δημιουργήσει μικρή διαφορά από τον 6ο Aleix Espargaro.

O Martin δείχνει πολύ γρήγορος, απειλώντας και πιέζοντας τον Bagnaia, ενώ το ίδιο κάνει και ο Binder στον Marquez.

Στον τρίτο γύρο ο Martin περνά μπροστά, με τον Marquez να απαντά άμεσα σε μια προσπέραση του Binder, περνώντας και πάλι 3ος. Ο αναβάτης της ΚΤΜ οδηγεί όπως και στη Jerez με θεαματικές πλαγιολισθήσεις, ενώ ο Martin ξεκινά να κάνει διαφορά!

Εννέα γύρους πριν τον τέλος ο Marquez προσπαθεί να περάσει τον Pecco που δεν βρίσκει ρυθμό -ή παλεύει με κάποιο τεχνικό πρόβλημα-, αλλά αυτός που επωφελείται είναι ο Binder που περνάει και τους δυο σε μια επιθετική αλλά καθαρή κίνηση και αρχίζει να χτίζει και αυτός διαφορά.

Έναν γύρο αργότερα ο Marquez καταφέρνει να περάσει και αυτός τον Bagnaia, ενώ αμέσως μετά τον περνά και ο Marini, με τον πρωταθλητή του 2022 να απαντά, περνώντας με τη σειρά του τον αναβάτη της VR46.

Εντωμεταξύ έχουμε πτώση του Augusto Fernandez της GASGAS,

Ο ηγέτης του αγώνα Martin βρίσκεται 1,5 δευτερόλεπτα μπροστά από τον 2ο Binder, ο οποίος με τη σειρά του έχει διαφορά 1,8 δευτερόλεπτα από τον 3ο Marquez. Ο Bagnaia, που δείχνει να έχει βρει και πάλι τον καλό του εαυτό, έχει ξεκινήσει να πιέζει τον Marquez, και ο Marini τον Bagnaia. Μπροστά Martin και Binder κάνουν μοναχικούς αγώνες ο καθένας, ανεβάζοντας συνεχώς τη διαφορά τους από τους υπόλοιπους.

Το Le Mans δεν εξελίσσεται καλά για τα εργοστάσια των Yamaha και Aprilia, με τον Quartararo 8ο, τον Aleix Espargaro στην 9η θέση και τον Vinales 11ο.

Πέντε γύρους πριν το τέλος και έχουμε πτώση για τον Jonas Folger.

Η μάχη για την 3η θέση είναι αυτή που έχει στρέψει τις κάμερες πάνω της, με τον Bagnaia να βρίσκεται στη ρόδα του Marquez και να καταφέρνει να τον περάσει 4 γύρους πριν το τέλος του αγώνα των 13 γύρων.

Τέσσερις γύρους πριν το τέλος, και με το που πηγαίνει ο σκηνοθέτης στον Quartararo για πρώτη φορά στον αγώνα... ο Γάλλος πέφτει και εγκαταλείπει! Απογοήτευση για τους Γάλλους και για τους οπαδούς της Yamaha.

Στον 10ο γύρο τον Marquez περνά και ο Marini, με τον Ισπανό να έχει ρίξει την απόδοση του, γυρίζοντας αρκετά πιο αργά από τους πιλότους που τον ακολουθούν, και πλέον απειλείται και από τον Zarco.

Οι τρεις πρώτοι έχουν απομακρυνθεί, με διαφορά μεταξύ τους, με το ενδιαφέρον να έχει μετατεθεί πλέον στο αν ο Marquez καταφέρει να απαντήσει στον Marini ή αν θα μπορέσει ο Zarco να περάσει τον αναβάτη του HRC. Στον τελευταίο γύρο ο Zarco χάνει τη γραμμή του, δίνοντας ανάσα στον Marquez, ο οποίος κρατά την 4η θέση, παλεύοντας μέχρι το τέλος για να περάσει τον Marini.

Τελικά δεν θα έχουμε άλλη μάχη ή προσπέραση μέχρι την καρό σημαία, με τον Jorge Martin να κερδίζει τον αγώνα, τον Binder δεύτερο και τρίτο τον Bagnaia.

Ακολουθεί η κατάταξη του αγώνα Sprint του Le Mans.

1. Jorge Martin

2. Brad Binder

3. Francesco Bagnaia

4. Luca Marini

5. Marc Marquez

6. Johann Zarco

7. Marco Bezzecchi

8. Aleix Espargaro

9. Maverick Vinales

10. Takaaki Nakagami

11. Alex Rins

12. Fabio Di Giannantonio

13. Franco Morbidelli

14. Joan Mir

15. Alex Marquez

16. Danilo Petrucci

17. Luca Savadori

Και τέλος το TOP-10 των αναβατών στο Πρωτάθλημα μετά τον αγώνα Sprint του Le Mans.

1. Francesco Bagnaia, Ducati, 94 βαθμοί

2. Brad Binder, KTM, 71

3. Marco Bezzecchi, Ducati, 68

4. Jorge Martin, Ducati, 60

5. Luca Marini, Ducati, 54

6. Johann Zarco, Ducati, 50

7. Maverick Vinales, Aprilia, 49

8. Jack Miller, KTM, 49

9. Alex Rins, Honda, 47

10. Alex Marquez, Ducati, 41

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_678

Race News

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.