MotoGP 2023, Misano, P2 - Ρεκόρ πίστας από τον Bezzecchi, τρίτος ο.. Dani Pedrosa!

Έκτος ο Marc Marquez, με χείρα βοηθείας από τον παλιόφιλο Dani
Marco Bezzecchi
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

8/9/2023

Δυο φορές έπεσε το ρεκόρ της πίστας του Misano στα P2, πρώτα από τον Vinales και κατόπιν από τον Bezzecchi, όμως ο αναβάτης που εντυπωσίασε για μια ακόμη φορά στη Wild Card εμφάνιση του ήταν ο “γερόλυκος” Dani Pedrosa, παίρνοντας την 3η θέση, την ίδια στιγμή που δοκίμαζε ένα νέο carbon πλαίσιο στην RC16 του!

Ο καιρός είναι ηλιόλουστος, με τον Brad Binder να κάνει ποδαρικό στην κορυφή με ταχύτερο χρόνο 1:32.554. Στο καπάκι έρχεται ο Jorge Martin να ανέβει εκείνος πρώτος, με ελάχιστη διαφορά από τον Binder, για να χάσει αμέσως κι αυτός την πρώτη θέση από τον Maverick Vinales που γράφει 1:32.110 και συνεχίζει να γυρίζει ταχύτατα, με τον επόμενο γύρο του να σταματά το χρονόμετρο στο 1:31.794!

Δέκα λεπτά έχουν περάσει αό την αρχή των P2, και η πρωτιά περνά στα χέρια του Marco Bezzecchi, με 1:31.785. Κάπου εδώ η κατάσταση στην κορυφή σταματά να αλλάζει, τουλάχιστον με τα συγκεκριμένα ελαστικά που φορούν οι αναβάτες, με την πρώτη πεντάδα να αποτελείται από τους Bezzecchi, Vinales, Martin, Pirro (ταχύτερος στα P1) και Bagnaia.

Ταχύτερος αναβάτης ιαπωνικής μοτοσυκλέτας είναι ο Fabio Quartararo στην 10η θέση, ενώ ταχύτερος αναβάτης Honda είναι ο Nakagami στην 12η θέση, με τον Marc Marquez να βρίσκεται μόλις 17ος (ήταν 21ος το πρωί), και με τον ταχύτερο wild card αναβάτη να είναι ο Dani Pedrosa στην 8η θέση.

Κι αν μέχρι στιγμής ο Maverick δείχνει να συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε στο προηγούμενο GP της Catalunya, ο Aleix Espargaro δεν δείχνει άνετος στο Misano -τουλάχιστον για την ώρα-, έχοντας κάποιες "στιγμές" που ευτυχώς δεν οδήγησαν σε πτώση, ενώ βρίσκεται μόλις... 19ος!

Ο καημένος ο Takumi Takahashi που αντικαθιστά τον τραυματία Alex Rins βρίσκεται τελευταίος με χρόνο 1:37.235, όμως η Honda έκανε ότι μπορούσε για αυτό τον γύρο, καθώς ο συνήθης αντικαταστάτης του Rins, Iker Lecuona, έχει υποχρεώσεις στο WSBK αυτό το σαββατοκύριακο με τον αγώνα στη Γαλλία.

Τριάντα έξι λεπτά πριν τελειώσουν τα P2, και μπροστά περνά ο Jorge Martin με 1:31.562, ενώ αμέσως μετά ο... Dani Pedrosa γράφει 1:31.526 για να περάσει εκείνος πρώτος! Οι χρόνοι αυτοί είναι ταχύτεροι από την περυσινή pole position (το ρεκόρ πίστας είναι μισό δευτερόλεπτο πιο κάτω), ενώ αναρωτιόμαστε πώς να αισθάνονται τώρα οι Binder και Miller που βρίσκονται στις θέσεις 11 και 16.

Τριάντα λεπτά πριν το τέλος, και οι πρώτες 11 θέσεις ανήκουν σε ευρωπαϊκές μοτοσυκλέτες, με 12ο τον Marc Marquez και 13ο ton Fabio Quartararo.

Dani Pedrosa

Και ο Pedrosa συνεχίζει να γράφει ταχύτερους γύρους, με τον νέο του καλύτερο χρόνο στο 1:31.453, 23 λεπτά πριν το τέλος των P2.

Σειρά έχει ο Jorge Martin, δυο λεπτά αργότερα, να γράψει 1:31.416 για να βρεθεί εκείνος στην κορυφή, εκπροσωπώντας τη νέα γενιά Ισπανών αναβατών, απέναντι στον εκπρόσωπο της παλαιάς φρουράς, Dani Pedrosa.

Κι αν ο Quartararo παραμένει 9ος, ο Marc Marquez έχει πέσει στην 17η θέση, με τον Aleix Espargaro να καταφέρνει επιτέλους να γυρίσει ταχύτερα, για να βρεθεί 8ος.

Δώδεκα λεπτά πριν το τέλος έχουμε την πρώτη πτώση του session, με τον Jack Miller να βρίσκεται στα χαλίκια, ευτυχώς δίχως να χτυπήσει, την ίδια ώρα που ο ομόσταυλός του, Brad Binder καταφέρνει να ρίξει τον χρόνο του για να βρεθεί στην 3η θέση, πίσω από τους Martin και Pedrosa.

Στο 11 πριν το τέλος, ο Bezzecchi περνά πρώτος με 1:31.388, όμως δεν θα χαρεί για πολύ, καθώς 9.41 πριν το τέλος ο Vinales κάνει νέο ρεκόρ πίστας, με 1:30.972, η πρώτη φορά που μοτοσυκλέτα του MotoGP σημειώνει χρόνο κάτω από το 1:31!

Κλασικά, καθώς απομένουν 6 λεπτά για την καρό σημαία, οι αναβάτες μπαίνουν στην πίστα με φρέσκα ελαστικά για να κάνουν τη διαφορά.

Και ποιον θα έπαιρνε από πίσω ο Marc Marquez; Μα φυσικά τον Pedrosa, με τους δυο τους να μας θυμίζουν τα παλιά...

Εκεί που λέγαμε πόσο καλά τα πηγαίνει ο Pol Espargaro, που για την ώρα είναι 6ος, ο Ισπανός πέφτει, ευτυχώς χωρίς να χτυπήσει.

Marquez-Pedrosa

Εξαιρετική δουλειά από τους Pedrosa-Marquez, με τον αναβάτη της KTM να γυρίζει δαιμονισμένα, και με τον αναβάτη του HRC να ξεπερνά κάθε όριο, καταφέρνοντας να μείνει στη ρόδα του, για να περάσουν τη γραμμή του τερματισμού στις θέσεις 2 και 3!

Aleix Espargaro

Πτώση έχουμε όμως και από τον Aleix Espargaro, λίγο μετά το ατύχημα του αδερφού του -στην ίδια μάλιστα στροφή, τη 15-, κι αυτός σηκώνεται χωρίς να έχει χτυπήσει.

Η σημαία έχει πέσει, αλλά ο Marco Bezzecchi καταφέρνει να "κλέψει" το ρεκόρ και το ρεκόρ από τον Vinales, γράφοντας 1:30.846!

Ducati, Aprilia και KTM λοιπόν στο 1-2-3 των P2, με ταχύτερο “Ιάπωνα” αναβάτη τον M. Marquez στην 6η θέση. Εντέκατος τερμάτισε ο Quartararo για τη Yamaha, ενώ σημειώστε πως ο δοκιμαστής της Honda -ένας ακόμα εκπρόσωπος της παλαιάς φρουράς- Bradl τερμάτισε σε καλύτερη θέση (15) από τους Nakagami και Mir!

Bezzecchi

Οι τελικοί χρόνοι των P2 έχουν ως εξής:

1. Bezzecchi, Ducati

2. Vinales, Aprilia

3. Pedrosa, KTM

4. Martin, Ducati

5. Marini, Ducati

6. M. Marquez, Honda

7. Bagnaia, Ducati

8. A. Marquez, Ducati

9. Binder, KTM

10. R. Fernandez, Aprilia

11. P. Espargaro, GASGAS

12. A. Espargaro. Aprilia

13. Quartararo, Yamaha

14. Morbidelli, Yamaha

15. Bradl, Honda

16. Pirro, Ducati

17. Miller, KTM

18. Zarco, Ducati

19. Di Giannantonio, Ducati

20. Nakagami, Honda

21. Mir, Honda

22. Oliveira, Aprilia

23. A. Fernandez, GASGAS

24. Takahashi, Honda

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.