Με εκκίνηση στο Portimao, και προσθήκη Ινδίας και Καζακστάν
Από τον
Κώστα Γκαζή
30/9/2022
Η Dorna δημοσίευσε το προσωρινό αγωνιστικό ημερολόγιο για το MotoGP του 2023, με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα να ξεκινά από το Portimao και όχι από το σύνηθες Losail, ενώ στο πρόγραμμα βρίσκονται και δύο γύροι που αναμένεται να επιβεβαιωθούν, αυτοί της Ινδίας και του Καζακστάν.
Το πρόγραμμα ξεκινά για πρώτη φορά από την Πορτογαλία στα τέλη Μαρτίου, με τους αγώνες να συνεχίζονται στην αμερικάνικη ήπειρο, και συγκεκριμένα στην Αργεντινή και στις Η.Π.Α.. Οι ομάδες επιστρέφουν στην Ευρώπη και στην ισπανική Jerez, συνεχίζοντας με το Le Mans, με την ιστορική γαλλική πίστα να γιορτάζει με την περίσταση τη διοργάνωση χιλίων (!) GP, για να περάσουμε στο Mugello, το Sachsenring και στο Assen.
Το Καζακστάν είναι προγραμματισμένο να κάνει το ντεμπούτο του μετά από ένα δεύτερο διάλειμμα στα μέσα της σεζόν, όπου αν όλα πάνε καλά η χώρα της Κεντρικής Ασίας θα γίνει η 30η χώρα που θα φιλοξενήσει GP μοτοσυκλέτας από το 1949, με την πίστα Sokol International Racetrack να γίνεται η 74η πίστα στην οποία διοργανώνεται αγώνας GP.
Από το Καζακστάν, το paddock του MotoGP θα στραφεί δυτικά, για τα GP της Βρετανίας και της Αυστρίας, πριν το καταλανικό GP στη Βαρκελώνη, στις αρχές Σεπτεμβρίου. Κατόπιν το MotoGP αποχαιρετά την Ευρώπη στο Misano, για να μεταβεί -επίσης αν όλα πάνε καλά- σε μια ακόμη νέα χώρα, την Ινδία και την πίστα Buddh International Circuit. Αν η πίστα είναι έτοιμη και δεν έχουμε κάποιο ανυπέρβλητο εμπόδιο, αυτή θα είναι η 75η πίστα που φιλοξενεί αγώνα GP, και η Ινδία η 31η χώρα που θα το κάνει.
Συνεχίζουμε με Ιαπωνία, στο κλασικό Motegi, με ένα ελεύθερο σαββατοκύριακο να μεσολαβεί πριν μια περάσουμε στην Ινδονησία, την Αυστραλία, την Ταϊλάνδη και τη Μαλαισία, και φτάσουμε στο Κατάρ και στον τελικό αγώνα της Valencia στην Ισπανία, στα τέλη Νοέμβρη.
EICMA Speed Legends – Μια μοναδική έκθεση αφιερωμένη στις μοτοσυκλέτες και τους αναβάτες των Grand Prix [Photo]
32 αγωνιστικές μοτοσυκλέτες αφηγούνται την 77χρονη ιστορία του παγκοσμίου πρωταθλήματος ταχύτητας
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
12/11/2026
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας της FIM που σήμερα γνωρίζουμε ως MotoGP θεσπίστηκε για πρώτη φορά το 1949 και έκτοτε διοργανώνεται αδιαλείπτως ως ο κορυφαίος θεσμός των ασφάλτινων αγώνων ταχύτητας. Στην έκθεση που στήθηκε στα 1.400 τετραγωνικά μέτρα της σάλας 22 του εκθεσιακού κέντρου Rho Fiera Milano που παραδοσιακά φιλοξενεί την EICMA, 32 μοναδικές μοτοσυκλέτες-εκπρόσωποι αυτής της πορείας τιμούν μια ιστορία γεμάτη σπουδαίους πρωταθλητές.
Στο κέντρο της έκθεσης αυτής βρέθηκαν τρεις πολύ σημαντικές μοτοσυκλέτες. Γύρω από ένα παραπέτασμα που ανέγραφε στοιχεία για όλες τις εταιρείες που μετέχουν σήμερα στο MotoGP, στήθηκαν από τη μια πλευρά οι δύο φετινές διεκδικήτριες του τίτλου, Aprilia RS-GP26 και Ducati Desmosedici GP26 παρέα με το βαρύτιμο τρόπαιο του πρωταθλητή, ενώ στην πίσω πλευρά του βρισκόταν η AJS Porcupine (φωτό κάτω) με την οποία ο Άγγλος Leslie Graham κατέκτησε το παρθενικό πρωτάθλημα 500 κυβικών το 1949 – η οποία, παρεμπιπτόντως, παραμένει η μοναδική δικύλινδρη μοτοσυκλέτα που έχει κατακτήσει τον πολυπόθητο τίτλο.
Τριγύρω από αυτό το κεντρικό έκθεμα, απλώνονται περιμετρικά δεκάδες πρωταγωνίστριες των Grand Prix από όλες τις εποχές του. Η δεκαετία του 1950 ξεκινά με την AJS του Graham και συνοδεύεται από τη μοναδική οκτακύλινδρη Guzzi του Ken Kavanagh (1955), η εξακύλινδρη MV Agusta του John Hartle (1958) και η Norton Manx του Malcolm Uphill (1960).
Οι επόμενες δύο δεκαετίες έχουν λαμπρές και πασίγνωστες εκπροσώπους στην έκθεση Speed Legends: η τετρακύλινδρη Gilera του Derek Minter (1963), η Benelli Quattro του τεράστιου Mike Hailwood (1969), η Kawasaki H1-R του Christian Ravel (1970), η Ducati 500 Bicilindrica του Bruno Spaggiari (1971) και η Paton 500 του Armando Toracca (1973).
Την εποχή αυτή ολοκληρώνουν κάποιες αξέχαστες κυρίες που διέπρεψαν με εξίσου θρυλικούς πρωταθλητές: η MV Agusta που καβάλησε ο Giacomo Agostini το 1971 και ο Phil Read το 1974, μαζί με την ιστορική Yamaha OW23 του Agostini από το 1975 που έγραψε διπλή ιστορία ως η πρώτη δίχρονη πρωταθλήτρια GP αλλά και η πρώτη της Yamaha.
Στα εκθέματα των δεκαετιών αυτών συγκαταλέγεται και η Suzuki XR22 του αείμνηστου Barry Sheene από το 1977.
Οι δεκαετίες του 1980 και 1990 δεν στερούνται θρυλικών αγωνιστικών, με πρώτη τη Suzuki XR40 (φωτό πάνω) του Franco Uncini (1982), ο οποίος μάλιστα ήταν παρών στα εγκαίνια της έκθεσης στα 71 του χρόνια, μαζί με τον 84χρονο Agostini.
Δίπλα της η Elf 3 (με τρικύλινδρο δίχρονο κινητήρα Honda NS500) του Ron Haslam και η Yamaha OW86 του Eddie Lawson, αμφότερες από το 1986, η Suzuki RGV του Kevin Schwantz από το 1990, η Honda NSR του Mick Doohan (1992) και η Cagiva C593 του John Kocinski (1993).
Μπαίνοντας στη νέα χιλιετία και την επιστροφή στις τετράχρονες αγωνιστικές, θυμόμαστε την Aprilia RS Cube του Colin Edwards από το 2003, τις Yamaha YZF-M1 του Valentino Rossi από τις σεζόν του 2004 και του 2009, τη Ducati Desmosedici GP6 (2006) του Loris Capirossi και την Ilmor X3 του βασιλιά του ντριφτ Garry McCoy, επίσης από το 2006, καθώς και την Kawasaki ZX-RR του Olivier Jacque (2007) και τη Ducati Desmosedici GP8 του Casey Stoner από το 2008.
Η ερχόμενη δεκαετία ξεκινά με τη Yamaha YZF-M1 του Jorge Lorenzo (2010) και συνεχίζει με τη Honda RC213V του Marc Márquez (2013), την KTM RC16 του Pol Espargaró (2018), τη Yamaha YZF-M1 του Fabio Quartararo (2021) και ολοκληρώνεται με τη Ducati Desmosedici GP22 του Pecco Bagnaia από τον πρώτο του τίτλο το 2022.
Η έκθεση Speed Legends εντάσσεται στο πλαίσιο δράσεων της συνεργασίας MotoGP και EICMA, δηλαδή το πρόγραμμα SHIFT UP που επίσης εκπροσωπήθηκε στον χώρο MotoGP Gaming Arena με διάφορα παιχνίδια, κληρώσεις για εισιτήρια και paddock passes για τους αγώνες σε Mugello και Misano το 2027, καθώς και τον προσομοιωτή οδήγησης Moto Trainer που λειτουργεί με το επίσημο ηλεκτρονικό παιχνίδι του MotoGP και τον οποίο έχουμε αποκτήσει μόνιμα στο ΜΟΤΟ εδώ και μερικούς μήνες.
Απολαύστε τη μοναδική αυτή έκθεση στη γκαλερί 75 φωτογραφιών που ακολουθεί.
