MotoGP 2023, Silverstone, P1 - Απίστευτος Aleix Espargaro, σχεδόν 0,7 δευτερόλεπτα μπροστά από τον 2ο

Άσχημο high-side για τον Marc Bezzecchi, του στέρησε τη δυνατότητα να παλέψει για την πρωτιά
Aleix Espargaro
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/8/2023

Στη στεγνή πίστα του Silverstone, η διαδικασία των P2 για το MotoGP είχε δεκάδες εναλλαγές στην κορυφή, με την τελική τριάδα να αποτελείται από έναν αναβάτη της Aprilia (Aleix Espargaro), έναν της Ducati (Jorge Martin) και έναν της KTM (Brad Binder). Στα highlights των δοκιμαστικών της Παρασκευής που έχουν σημασία για την κατάταξη στη σχάρα εκκίνησης, ήταν η πτώση του Bezzecchi από κρύο ελαστικό, και η φοβερή επίδοση του Aleix που βρέθηκε 0,671 εκατοστά μπροστά από τον δεύτερο Martin.

Η αεροδυναμική παίζει ολοένα και σημαντικότερο ρόλο στις μοτοσυκλέτες του MotoGP, και στο βρετανικό GP η RS-GP του Aleix Espargaro έδειχνε πιο διαστημική από ποτέ. Φτερά στη μάσκα, φτερά στα πλαϊνά, το γνωστό scoop κάτω από το ψαλίδι, φτερά στο πιρούνι, αλλά και δυο νέα φτερά στα πλάγια του πίσω τροχού! Όμορφη δεν τη λες αυτή τη μοτοσυκλέτα, αποτελεσματική είναι όμως όπως φάνηκε, και με το παραπάνω.

Όχι ότι η RS-GP έκανε όλη τη δουλειά, είναι πάντα ο συνδυασμός αναβάτη-μοτοσυκλέτας που κάνει τη διαφορά, και ο Aleix έδωσε ρέστα σε μια από τις αγαπημένες του πίστες.

Ο Jorge Martin από την άλλη έγραψε τον ταχύτερο χρόνο του στο τέλος, ενώ μέχρι τότε ήταν μεν ταχύς -πάντα είναι- αλλά χωρίς να σημειώνει τον ένα ταχύτερο γύρο μετά τον άλλο, όπως για παράδειγμα ο Bezzecchi. Ο τελευταίος έπεσε θύμα των κρύων του ελαστικών, και του wind-chill factor από τον κρύο αέρα που παγώνει το Silverstone και απαιτεί από τους αναβάτες να προσέχουν ιδιαίτερα τους πρώτους 2 γύρους. Το high-side που έφαγε ήταν πανομοιότυπο -και στην ίδια στροφή- με εκείνο του Franco Morbidelli το πρωί, ενώ ο Bez κοπανήθηκε άσχημα -χωρίς όμως να τραυματιστεί όπως φαίνεται-, μην δείχνοντας διάθεση κατόπιν να τρέξει να πάρει τη 2η μοτοσυκλέτα του και να συνεχίσει.

Οι αναβάτες της εργοστασιακής ΚΤΜ, έδειχναν δυνατοί σε όλο το session, με τον Binder να γράφει τελικά τον 3ο ταχύτερο χρόνο, και τον Miller να τερματίζει 8ος.

Έκτος βρέθηκε ο Πρωταθλητής του 2022, Pecco Bagnaia, που σε κάποια στιγμή είχε γράψει τον ταχύτερο χρόνο, αλλά δεν κατάφερε στο τέλος να ακολουθήσει τον ακόμα ταχύτερο ρυθμό των πρώτων. Σίγουρα πολύ καλύτερα από τον ομόσταυλό του Bastianini που τερμάτισε μόλις 15ος!

Εκτός της σημαντικής (ειδικά όταν προβλέπεται πολλή βροχή για το Σάββατο) πρώτης δεκάδας στα P1 βρέθηκαν αρκετά μεγάλα ονόματα, με τον Fabio Quartararo να δείχνει τον θυμό του για την 11η θέση του, ενώ 13ος ήταν ο Marc Marquez.

Στην 21η θέση τερμάτισε ο Pol Espargaro, που κάνει τη μεγάλη επιστροφή μετά από 4 μήνες λόγω του άσχημου τραυματισμού του, και σίγουρα θέλει χρόνο για να προσαρμοστεί ξανά στις ταχύτητες του MotoGP.

Ακολουθεί η κατάταξη των P1.

Silverstone P1
Ετικέτες

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές
Marquez Two manufacturers
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.