MotoGP 2024, Barcelona, FP1 - Jorge Martin και Marc Marquez το 1-2

Τέταρτος ο Acosta, έβδομος ο Bagnaia, καταποντισμός των Ιαπώνων για μια ακόμη φορά
Jorge Martin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/5/2024

Τα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά στην πίστα της Καταλωνίας πέρασαν χωρίς εκπλήξεις, με τον Jorge Martin να γράφει τον ταχύτερο χρόνο, και τον Marc Marquez να τον ακολουθεί 0,292 δευτερόλεπτα πιο πίσω, με το συγκεκριμένο ντουέτο να δείχνει δυνατό με το καλημέρα και στη Βαρκελώνη.

Το πρώτο 45λεπτο δοκιμών για τη μεγάλη κατηγορία του MotoGP στη Βαρκελώνη ξεκινά με ηλιόλουστο καιρό, 20+ βαθμούς Κελσίου, και στεγνή πίστα.

Πρώτος ταχύτερος γύρος είναι το 1 41 994 του Joan Mir, τον οποίο διαδέχεται το 1 41 297 του Jorge Martin, πριν περάσουν τα πρώτα 5 λεπτά των FP1. Θυμίζουμε πως το ρεκόρ πίστας για το MotoGP είναι στο 1 38 639, χρόνο που έγραψε ο Francesco Bagnaia το 2023 κατά τη διαδικασία της Pole Position.

Marc

Στο 39 τη σκυτάλη στην κορυφή παίρνει ο Marc Marquez, για ελάχιστα δευτερόλεπτα, καθώς την πρωτιά “κλέβουν” διαδοχικά οι Miguel Oliveira, Maverick Vinales και Aleix Espargaro, με τον τελευταίο να έχει ανακοινώσει την απόσυρσή του από τους αγώνες στα τέλη του 2024, σε συνέντευξη τύπου την Πέμπτη.

Οι χρόνοι συνεχίζουν να πέφτουν, με τον MM93 να γράφει 1 40 222 και να συνεχίζει να ανεβάζει ρυθμό, για να γίνει ο πρώτος αναβάτης στο 1 39, με 1 39 871.

Brad

Στα μισά περίπου των FP1, με 23 λεπτά να απομένουν, η πρώτη πεντάδα έχει ως εξής: Marc Marquez, Brad Binder, Aleix Espargaro, Jorge Martin και Alex Marquez. Ταχύτερος “Ιάπωνας” ο Fabio Quartararo στην 10η θέση, ενώ ταχύτερος αναβάτης της Honda είναι ο Johann Zarco που είναι 12ος -με τη Honda να έχει φέρει ξανά νέο κοστούμι με διαφορετικά αεροδυναμικά βοηθήματα στη Βαρκελώνη.

Τα λεπτά περνούν, χωρίς κανείς να πιέζει ιδιαίτερα ώστε να δούμε αλλαγές στις πάνω θέσεις, και φτάνουμε 15 λεπτά πριν το τέλος, με τους περισσότερους αναβάτες να μπαίνουν στα pits για ξεκούραση και αλλαγή ελαστικών, για τη δεύτερη επίθεση των πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών.

Pecco

Όπως συνήθως ο Pecco έχει ξεκινήσει χαλαρά, έχοντας σημειώσει τον 6ο ταχύτερο χρόνο, 0,432 δευτερόλεπτα από τον χρόνο του Marc. Πολύ χειρότερα τα πηγαίνει ο Enea Bastianini που για την ώρα είναι 15ος.

Επτά λεπτά απομένουν για την καρό σημαία, και σχεδόν όλοι οι αναβάτες έχουν μπει ξανά στην πίστα.

Με φρέσκα ελαστικά, στον πρώτο γρήγορο γύρο του ο Martin ανεβαίνει στην 3η θέση, ενώ παράλληλα ο ταλαντούχος νεαρός Pedro Acosta ανεβαίνει 8ος. Κακές είναι μέχρι τώρα οι επιδόσεις των αναβατών της VR46 με τον Digia 10ο και τον Bezzecchi... 18ο!

Στον δεύτερο γρήγορο γύρο του ο Jorge Martin ρίχνει κατά πολύ τους χρόνους του στα επιμέρους κομμάτια της πίστας, για να ανέβει πρώτος με 1 39 579, υποβιβάζοντας τον Marc Marquez στη 2η θέση. Αξίζει να σημειωθεί πως αντίθετα με τον Martin, ο Marquez ΔΕΝ άλλαξε ελαστικά, παραμένοντας με το ίδιο ζευγάρι, και γράφοντας πολύ γρήγορους χρόνους!

Οι χρόνοι δεν πέφτουν με την ευκολία που θα περιμέναμε σε αυτή την τελευταία προσπάθεια των αναβατών, με τις αλλαγές στον πίνακα των ταχύτερων αναβατών να έρχονται με το σταγονόμετρο.

Pedro Acosta

Λίγο πριν το τέλος των FP1 ο Pedro Acosta σημειώνει τον 5ο ταχύτερο χρόνο, έχοντας και μια-δυο θεαματικές στιγμές πλαγιολίσθησης, ενώ ο Binder βελτιώνει και αυτός τον χρόνο του, παραμένοντας όμως στην 3η θέση πίσω από Martin και Marquez.

Η καρό σημαία πέφτει, με τον Acosta να καταφέρνει να ανέβει μια ακόμα θέση για να βρεθεί 4ος, γράφοντας και αυτός χρόνο στο 1.39.

Martin

Κάπως έτσι τελειώνει η πρώτη δοκιμαστική έξοδος των αναβατών του MotoGP στην Catalunya, και η πρώτη δεκάδα έχει ως εξής:

1. Jorge Martin 1 39 579

2. Marc Marquez

3. Brad Binder

4. Pedro Acosta

5. Aleix Espargaro

6. Alex Marquez

7. Francesco Bagnaia

8. Augusto Fernandez

9. Jack Miller

10. Raul Fernandez

Ταχύτερος αναβάτης ιαπωνικής μοτοσυκλέτας ήταν ο Zarco στην 13η θέση, με τον Quartararo 15o

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.