MotoGP 2024, Barcelona, P1 - Ο γερόλυκος Aleix Espargaro ταχύτερος όλων με νέο ρεκόρ πίστας!

Μόλις 6ος ο Jorge Martin… 12ος ο Marc Marquez που για 2ο συνεχόμενο GP πηγαίνει Q1
Aleix Espargaro
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/5/2024

Αν τα FP1 εξελίχθηκαν χωρίς εκπλήξεις, το αντίθετο συνέβη με τα P1, όπου ο Aleix Espargaro έδωσε ρέστα, καταφέρνοντας να γράψει νέο ρεκόρ πίστας, καπαρώνοντας την πρώτη θέση! Καθόλου άσχημα για έναν αναβάτη που μόλις ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες. Χλιαρό αποτέλεσμα η 6η θέση για τον Martin, εξαιρετική η 9η θέση για τον Alex Rins της Yamaha, και… πάλι στα Q1 βρέθηκε ο Marc Marquez που τερμάτισε μόλις 12ος!

Με ήλιο διεξήχθησαν τα ελεύθερα δοκιμαστικά FP1 των 45 λεπτών, με ήλιο και τα P1 της μιας ώρας.

KTM

Στην έναρξη των P1 οι αναβάτες ξεκίνησαν κατευθείαν με χρόνους στο 1:39, με τους Binder, Miller (!) και Quartararo να γράφουν τους πρώτους ταχύτερους χρόνους.

Λίγο πριν συμπληρωθούν τα πρώτα 10 λεπτά και έχουμε την πρώτη πτώση για σήμερα, με τον Binder να πέφτει θεαματικά στην 1 έχοντας και τους δυο τροχούς στον αέρα και τη μοτοσυκλέτα στριμμένη, ευτυχώς χωρίς να χτυπήσει. Παρά την πτώση του Binder, εντυπωσιακό είναι το γεγονός πως για την ώρα 3 μοτοσυκλέτες του Pierer Group (Miller με 1:39.212, Binder, Acosta) κάνουν το 1-2-3 στην κορυφή!

Τρία λεπτά αργότερα πέφτει και ο Quartararo στην 5, χάνοντας τον μπροστινό τροχό, και αυτός χωρίς να χτυπήσει. Παρά την πτώση του ο Γάλλος έχει καταφέρει να σημειώσει τον 4ο ταχύτερο χρόνο μέχρι στιγμής.

Δεκαπέντε λεπτά μετά την έναρξη των P1, και οι Jorge Martin και Marc Marquez που ήταν ταχύτεροι στα FP1 βρίσκονται στις θέσεις 9 και 6, με τον Πρωταθλητή Bagnaia να είναι 8ος.

Από τους αναβάτες ιαπωνικών μοτοσυκλετών ο Quartararo είναι "αλλού" αφού βρίσκεται στην 4η θέση, με δεύτερο τον ομόσταυλό του Alex Rins στην... 17η θέση, με καλύτερα τοποθετημένο αναβάτη Honda τον Nakagami που είναι 18ος.

Με 39 λεπτά να απομένουν, ο Binder πέφτει ΞΑΝΑ, στην 2, λίγα μέτρα μετά το μέρος που έπεσε πριν λίγο! Ο Νοτιοαφρικανός συνεχίζει έτσι να μαζεύει πτώσεις, στοιχείο που χαρακτηρίζει τα τελευταία GP του... τι σημαίνει αυτό για τα P1 στη Βαρκελώνη; Πως μετά από 2 συνεχόμενες πτώσεις ο Binder δεν έχει μοτοσυκλέτα να συνεχίσει για την ώρα! Θα καταφέρουν οι μηχανικοί να του ετοιμάσουν μια από τις χτυπημένες RC16 για να συνεχίσει;

Τρία λεπτά αργότερα πέφτει και ο Digia. Οι χρόνοι στην κουρφή δεν αλλάζουν, καθώς σχεδόν όλοι οι αναβάτες για την ώρα γυρίζουν με τα χρησιμοποιημένα ελαστικά τους, σε προσομοίωση των τελικών σταδίων του αγώνα.

Marc

Είκοσι τέσσερα λεπτά απομένουν και ο Marc Marquez βγαίνει στην πίστα με φρέσκα μαλακά ελαστικά να προλάβει τους υπόλοιπους στην προσπάθεια του να γράψει έναν καλό χρόνο που θα τον βάλει απευθείας στα P2. Θυμάστε το 2023; Όταν ο Ισπανός έπρεπε να πάρει στο κατόπι αναβάτες ευρωπαϊκών εργοστασίων για να καταφέρει να κόψει δευτερόλεπτα και να πετύχει μια αξιοπρεπή τοποθέτηση στη σχάρα εκκίνησης;

Ο πρώτος γύρος του 8 φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή δεν είναι γρήγορος, ενώ ο Marquez βγαίνει και εκτός ορίων με αποτέλεσμα να ακυρωθεί ο -κακός έτσι κι αλλιώς- χρόνος του. Στον 2ο γύρο, ο Marquez δείχνει να βρίσκει τον ρυθμό του, για να περάσει τη γραμμή του τερματισμού 5ος, μισό δευτερόλεπτο πίσω από τον ταχύτερο χρόνο του Miller. Δεν καταφέρνει όμως να κάνει κάτι καλύτερο και μπαίνει ξανά στα pits. Τον Marquez ακολουθούν και οι υπόλοιποι αναβάτες, που έχουν βγει στην πίστα με φρέσκες γόμες, κόβοντας δευτερόλεπτα από τους καλύτερους χρόνους τους.

Πρώτος ανεβαίνει ο Vinales με 1:39.184, με τον Digia να γράφει τον 3ο ταχύτερο χρόνο, με τον Miller να είναι πλέον 2ος.

Κι ο Vinales δεν σταματά εκεί, αφού ρίχνει κι άλλο τον χρόνο του, για να γράψει χρόνο 1:39.121, διατηρώντας την πρωτιά.

Rins

Εντωμεταξύ, απροσδόκητα καλός είναι ο χρόνος του Alex Rins, με τον αναβάτη της Yamaha να συμπληρώνει στη Βαρκελώνη 200 GP, χρόνος που φέρνει τον Ισπανό στην 5η θέση για την ώρα!

Σειρά τώρα έχει ο Aleix Espargaro να εντυπωσιάσει, σημειώνοντας χρόνο 1:39.031, ανεβαίνντας 1ος, με 2ο τον Vinales και την Aprilia να κάνει το 1-2!

Martin

Θα μπορέσει ο Jorge Martin να ξεπεράσει το δίδυμο της Aprilia; Τι ερώτηση... φυσικά και το κάνει, με τον αναβάτη της Prima Pramac να γυρίζει στο 1:38.879, για να βρεθεί εκείνος 1ος. Και συνεχίζει να κόβει δευτερόλεπτα, για να βελτιώσει τον χρόνο του, γράφοντας 1:38.793, μια ανάσα από το ρεκόρ πίστας του Pecco Bagnaia.

Pecco

Δέκα λεπτά απομένουν για την καρό σημαία και ο Pecco Bagnaia περνά από το πουθενά 2ος, πριν τον αφήσει 3ο ο... Morbidelli.

Και κάπου εδώ έχουμε τη 2η πτώση του Digia, ο οποίος ευτυχώς δεν χτυπά.

Και οι μοτοσυκλέτες του Pierer Group που στην αρχή είχαν κάνει το 1-2-3; Όγδοος ο Miller, στη δέκατη θέση ο Binder, δωδέκατος ο Acosta -περιμένετε όμως γιατί δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη. Θα καταφέρει ο νεαρός αναβάτης της GASGAS να μπει στην 10άδα; Όχι μόνο τα καταφέρνει, αλλά 8 λεπτά πριν το τέλος γράφει τον 2ο ταχύτερο χρόνο!

Πολύ πίσω βρίσκονται οι Ιάπωνες κατασκευαστές, με ταχύτερο όλων τον Quartararo στην 14η θέση 6 λεπτά πριν το τέλος. Ο Fabio όμως δεν το αφήνει έτσι, και συνεχίζει τις προσπάθειες, για να σκαρφαλώσει στην 11η θέση με 4 λεπτά να απομένουν για το τέλος.

Τρία λεπτά πριν το τέλος και έχουμε αλλαγές στην κορυφή, όπου ο Aleix Espargaro περνά 1ος γράφοντας νέο ρεκόρ πίστας με 1:38.562, δεύτερος είναι ο Miller, τρίτος ο Martin, τέταρτος ο Acosta, πέμπτος ο Morbidelli και οι χρόνοι συνεχίζουν να πέφτουν!

Aleix

Τα P1 τελειώνουν και η πρώτη δεκάδα έχει ως εξής:

1. Aleix Espargaro, Aprilia 1:38.562

2. Brad Binder, KTM

3. Pedro Acosta, GASGAS

4. Francesco Bagnaia, Ducati

5. Jack Miller, KTM

6. Jorge Martin, Ducati

7. Enea Bastianini, Ducati

8. Franco Morbidelli, Ducati

9. Alex Rins, Yamaha

10. Maverick Vinales, Aprilia

Κι ο Marc Marquez; Μόλις 12ος ο Ισπανός, που για 2ο συνεχόμενο GP θα πρέπει να περάσει από τα Q1 για να διεκδικήσει μια από τις 2 θέσεις για τα Q2!

Εξαιρετική η επίδοση του Alex Rins στην 9η θέση, που τον κάνει τον ταχύτερο αναβάτη ιαπωνικής μοτοσυκλέτας με διαφορά, με τον Quartararo να τερματίζει στην 14η θέση.

Zarco

Πολύ χειρότερα εξελίχθηκαν τα πράγματα για τη Honda με ταχύτερος αναβάτη του εργοστασίου τον Johann Zarco στην 19η θέση, με την Repsol Honda να βρίσκεται στις θέσεις 21 (Mir) και 22 (Marini)...

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.